به نقل از آرچدیلی؛ قدم زدن در محله کاگورازاکا در توکیو، تجربهای شبیه به عبور میان گذشته و آینده است؛ جایی که کوچههای سنگفرش و سنگین از عطر تاریخ، ناگهان در جریان زندگی معاصر ژاپن ذوب میشوند. میان همین فشردگی شهری، پروژهای مسکونی با نام خانه کاگورازاکا سر برآورده که پاسخی هوشمندانه به چالش محدودیت فضا در کلانشهرها به شمار میرود. اثر تکواحدی یادشده در سال ۲۰۲۴ با زیربنای ۶۰ متر مربع توسط تاکومی واکویی و ریهو واکویی طراحی شده است. طراحان با درک عمیق از پیوند میان نور، متریال چوب و بافت بیرونی، مرزهای مرسوم میان فضای بسته و محیط شهری را جابهجا کردهاند.


مهندسی نور و متریال در مساحتی محدود
سازهی مذکور با همکاری گروه مهندسی IN-STRUCT جان گرفته و سازماندهی عمودی فضاها نقشی کلیدی در کارایی آن دارد. چوب بهعنوان عنصر مسلط در پلکان، آشپزخانه و قفسهبندیها به کار رفته تا حس گرما و پیوستگی را در سراسر محیط حفظ کند. نحوهی هدایت نور طبیعی از بخشهای فوقانی، مانع از القای حس خفگی در فضای فشرده میشود و تداخلی دلپذیر میان سایهروشنها پدید میآورد.


دیالوگ معماری نوین با سنت ژاپنی
عکاسی اثر را شون فوکودا و نوریهیتو یامائوچی به ثبت رساندهاند؛ تصاویری که ظرافت دستاندازها، چیدمان خطی پلهها و پالایش احجام را آشکار میکنند.




محله کاگورازاکا زمانی مرکز فرهنگ و هنر سنتی پایتخت ژاپن محسوب میشد و اکنون این سازه بدون برهم زدن توازن بصری، هویتی متناسب با بافت همسایگی خلق کرده و نمونهای برجسته از سازگاری سنت و نوآوری است.
آیا زندگی در فضایی ۶۰ متری با چنین طراحی خلاقانهای را میپسندید؟ دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید.