عجیب‌ترین قهوه‌های دنیا؛ از قهوه تخم‌مرغ تا پنیر و قارچ

قهوه قرن‌ها است که در فرهنگ‌های مختلف جایگاه ویژه‌ای دارد؛ اما در طول تاریخ، مردم به همان فنجان ساده قهوه قانع نماندند. از مسیرهای بازرگانی ادویه گرفته تا آزمایش‌های کافه‌های مدرن، مواد غیرمنتظره‌ای به قهوه اضافه شد که بعضی از آن‌ها به نوشیدنی‌های محبوب تبدیل شدند و بعضی دیگر هنوز هم عجیب به نظر می‌رسند. (Go2Tutors)

برخی از این ترکیب‌ها ریشه در سنت‌های چندصدساله دارند و برخی دیگر محصول موج شبکه‌های اجتماعی و فرهنگ کافه‌های امروزی هستند. در ادامه با ۱۵ مورد از متفاوت‌ترین نوشیدنی‌های قهوه در جهان آشنا می‌شویم.

قهوه تخم‌مرغ یا «کافه ترونگ» یکی از معروف‌ترین نوشیدنی‌های ویتنام است که در دهه ۱۹۴۰ در هانوی و در دوران کمبود شیر ابداع شد. زرده تخم‌مرغ را همراه شکر و شیر عسلی آنقدر هم می‌زنند تا به فومی غلیظ و کرم‌مانند تبدیل شود و سپس آن را روی قهوه غلیظ می‌ریزند.

نتیجه چیزی میان یک نوشیدنی و دسر است؛ ترکیبی شیرین، خامه‌ای و لطیف که امروز به یکی از نمادهای پایتخت ویتنام تبدیل شده است.

لاته زغالی با استفاده از زغال فعال تهیه می‌شود و رنگ کاملا سیاهش دلیل اصلی شهرت آن است. طعم این نوشیدنی تفاوت چندانی با لاته معمولی ندارد و تنها کمی مزه خاکی احساس می‌شود.

البته متخصصان هشدار می‌دهند زغال فعال می‌تواند جذب برخی داروها را کاهش دهد؛ بنابراین بهتر است هم‌زمان با مصرف داروها سراغ این نوشیدنی نروید.

قهوه کره‌ای از ترکیب قهوه با کره بدون نمک و روغن MCT تهیه می‌شود و پس از مخلوط شدن، بافتی کف‌دار و خامه‌ای پیدا می‌کند.

این نوشیدنی از حدود سال ۲۰۱۲ میان طرفداران رژیم‌های کم‌کربوهیدرات و سبک زندگی «بیوهکینگ» محبوب شد. بسیاری معتقدند چربی موجود در آن انرژی پایدارتر ایجاد می‌کند، هرچند پژوهش‌ها هنوز درباره همه ادعاهای مطرح‌شده به نتیجه قطعی نرسیده‌اند.

در بخش‌هایی از فنلاند و سوئد، قهوه را روی تکه‌هایی از پنیر «یوستولیپا» می‌ریزند؛ پنیری که بافت سفتش باعث می‌شود در نوشیدنی حل نشود.

پنیر طعم قهوه را جذب می‌کند و بافت نرم‌تری پیدا می‌کند. این ترکیب که چندین قرن قدمت دارد، هنوز هم در برخی مناطق شمال اروپا سرو می‌شود.

قهوه عربی یا «قهوه» یکی از قدیمی‌ترین شیوه‌های تهیه قهوه در خاورمیانه است. دانه‌های روشن‌برشت را همراه هل، زعفران، میخک و گاهی گلاب می‌جوشانند.

این نوشیدنی رنگ طلایی روشنی دارد و معمولا بدون شکر و در فنجان‌های کوچک سرو می‌شود. در برخی مناطق نیز کمی نمک به آن اضافه می‌کنند تا تلخی قهوه متعادل‌تر شود.

ترکیب اسپرسو یا کلدبرو با آب تونیک و یخ در نگاه اول عجیب به نظر می‌رسد، اما تلخی قهوه و کینین موجود در تونیک تعادل جالبی ایجاد می‌کنند.

نتیجه، نوشیدنی‌ای خنک، کمی مرکباتی و مناسب روزهای گرم است که در بسیاری از کافه‌های تخصصی دنیا دیده می‌شود.

این نوشیدنی مشهور هنگ‌کنگ از ترکیب چای سیاه غلیظ و قهوه تهیه می‌شود و معمولا با شیر عسلی شیرین می‌شود. یوئن‌یئونگ از دهه ۱۹۵۰ در کافه‌های سنتی هنگ‌کنگ رواج پیدا کرد و امروز در بسیاری از شهرهای جهان هم سرو می‌شود.

کوپی لواک از دانه‌هایی تهیه می‌شود که از مدفوع زباد آسیایی درست می‌شوند. سال‌ها این نوشیدنی به‌عنوان یکی از گران‌ترین قهوه‌های جهان شناخته می‌شد.

با این حال، تولید صنعتی آن انتقادهای گسترده‌ای درباره وضعیت نگهداری حیوانات به همراه داشته و بسیاری از آزمایش‌های چشایی نیز برتری چشمگیری نسبت به قهوه‌های باکیفیت معمولی نشان نداده‌اند.

قهوه قارچی از ترکیب قهوه آسیاب‌شده با عصاره قارچ‌هایی مانند یال شیر، چاگا، ریشی و کوردیسپس تهیه می‌شود. طعم آن تا حد زیادی شبیه قهوه معمولی است، اما اندکی مزه خاکی دارد. هرچند تبلیغات زیادی درباره فواید آن مطرح شده است، پژوهش‌ها هنوز همه این ادعاها را تأیید نکرده‌اند.

مازاگران نوشیدنی سنتی پرتغال است که بسیاری آن را یکی از نخستین قهوه‌های سرد جهان می‌دانند. این نوشیدنی از قهوه سرد، آب‌لیمو و یخ تهیه می‌شود و ترکیب ترش و تلخش برای روزهای گرم بسیار مناسب است.

اضافه کردن مقدار بسیار کمی نمک به قهوه باعث کاهش احساس تلخی می‌شود، بدون اینکه نوشیدنی شور شود. این روش سال‌ها است در برخی مناطق تایوان و ترکیه استفاده می‌شود و حتی برخی متخصصان علوم غذایی آن را جایگزینی برای افزودن شکر می‌دانند.

لاته جلبک آبی با اسپیرولینا، نوعی ریزجلبک سبزآبی، تهیه می‌شود و رنگ آبی چشمگیرش مهم‌ترین ویژگی آن است.

طعم آن ملایم است و قهوه همچنان نقش اصلی را دارد، اما اسپیرولینا مقدار کمی پروتئین و ریزمغذی هم به نوشیدنی اضافه می‌کند.

در این نوشیدنی به‌جای چای از قهوه برای تهیه کامبوجا استفاده می‌شود و نتیجه نوشیدنی‌ای گازدار با طعمی ترش و کمی دودی است. فرآیند تخمیر بخشی از کافئین را کاهش می‌دهد و برخی کافه‌ها آن را به‌صورت خانگی تهیه می‌کنند.

قشر از پوسته خشک‌شده میوه قهوه تهیه می‌شود؛ بخشی که معمولا پس از برداشت دور ریخته می‌شود. این نوشیدنی با آب داغ دم می‌کشد و طعمی شبیه تمرهندی، ختمی و زردآلوی خشک دارد. در یمن معمولا آن را با زنجبیل ترکیب می‌کنند.

تنوع عجیب نوشیدنی‌های قهوه نشان می‌دهد این دانه کوچک در هر فرهنگ شکل تازه‌ای به خود گرفته است. برخی از این ترکیب‌ها از دل کمبود مواد اولیه متولد شدند، بعضی نتیجه سنت‌های محلی‌اند و برخی دیگر محصول خلاقیت کافه‌های مدرن هستند.

شاید همه این نوشیدنی‌ها باب سلیقه هر کسی نباشند، اما هر کدام بخشی از داستان جهانی قهوه را روایت می‌کنند؛ داستانی که هنوز هم هر سال با ایده‌های تازه ادامه پیدا می‌کند.