خانههای روستایی سنتی معمولا با دیوارهای سنگی ضخیم ساخته میشدند؛ دیوارهایی که اگرچه به حفظ ساختار و هویت بنا کمک میکردند، ارتباط ساکنان با چشمانداز اطراف را محدود میکردند. در سالهای اخیر، معماران با حفظ بخشهایی از این بناهای قدیمی، راههای تازهای برای وارد کردن نور و منظره به فضای داخلی پیدا کردهاند. (Dezeen)
در این میان، ۶ پروژه در فرانسه، ولز، پرتغال، انگلستان، اسکاتلند و ایتالیا نمونههای جالبی از این رویکرد را نشان میدهند. معماران در هر پروژه با افزودن پنجرههای بزرگ، فضاهای شیشهای یا حجمهای جدید، میان معماری تاریخی و طبیعت اطراف ارتباطی تازه ایجاد کردهاند.
خانهای در نرماندی؛ دیوارهای سنگی که منظره را کنار زدند
استودیو معماری Studio Guma در پروژه Maison Hercourt در نرماندی فرانسه، تغییرات قابلتوجهی در یک خانه روستایی سنگی ایجاد کرد. معماران بخشهایی از دیوارهای ضخیم سنگی را باز کردند تا نور بیشتری وارد فضای نشیمن شود و آشپزخانه نیز ارتباط مستقیمتری با حیاط سنگفرش پیدا کند.
در بخش جدید آشپزخانه، درهای شیشهای کشویی و بزرگ تقریبا مرز میان فضای داخلی و حیاط را از بین میبرند. بتن، فولاد با رنگ روشن و قابهای آلومینیومی نیز در کنار سنگ و سازه چوبی قدیمی قرار گرفتهاند تا بخشهای جدید با معماری موجود هماهنگ بمانند.
Delfyd Farmhouse؛ خانهای میان تپهها و ساحل
در شبهجزیره گوور در ولز، استودیو Rural Office خانهای متعلق به قرن نوزدهم را با دو الحاقیه پوشیده از چوب لارچ توسعه داد. این منطقه نخستین چشمانداز طبیعی در بریتانیا بود که عنوان Area of Outstanding Natural Beauty را دریافت کرد.
بخش غربی خانه، یک فضای روشن برای غذاخوری و نشیمن ایجاد میکند. پنجرههای گسترده، منظره تپههای سرسبز را در یک سمت و ساحل را در سمت دیگر قاب میگیرند. به این ترتیب، فضای جدید فقط مساحت خانه را افزایش نمیدهد و منظره اطراف را نیز به یکی از عناصر اصلی طراحی تبدیل میکند.
Casa NaMora؛ دو حجم تازه در دامنه کوه
Casa NaMora در درهای در دامنه Serra da Estrela، بلندترین رشتهکوه پرتغال، قرار دارد. Filipe Pina و David Bilo برای توسعه این خانه روستایی، دو حجم شیروانیشکل به بنا اضافه کردند و آنها را در امتداد شیب زمین قرار دادند.
معماران بهجای استفاده از گرانیت محلی، سطوح جدید را با بتن تختهنما اجرا کردند. یکی از دیوارههای شیروانی نیز کاملا شیشهای شد تا چشمانداز طبیعی را به داخل خانه بیاورد. همین بخش مسیر مستقیمی به باغ و فضای کنار استخر ایجاد میکند و ارتباط میان خانه و محوطه را تقویت میکند.
House of Blue Lias؛ برداشتی مدرن از خانه روستایی
در تپههای Mendip در سامرست انگلستان، استودیو Forgeworks یک خانه روستایی متعلق به قرن نوزدهم را با الهام از معماری آمریکایی میانه قرن بیستم گسترش داد. این منطقه نیز در گروه چشماندازهای طبیعی حفاظتشده بریتانیا قرار دارد.
الحاقیه جدید فرم کمارتفاعی دارد و یک شومینه سنگی در مرکز آن قرار گرفته است. این عنصر، فضای جدید را به انبار قدیمی و تراس استخر متصل میکند. پنلهای شیشهای کشویی از کف تا سقف نیز امکان باز کردن کامل فضا به سمت محوطه را فراهم میکنند.
Whitberry؛ گوشهای شیشهای رو به باغ
استودیو اسکاتلندی Pend در خانه تاریخی Whitberry در شرق لوتیان، یک الحاقیه جدید در پشت ساختمان ایجاد کرد. معماران برای طراحی این بخش از بتن با تهرنگ صورتی و فلز رنگشده استفاده کردند تا رنگ آنها با نمای ماسهسنگ قرمز خانه قدیمی هماهنگ شود.
در داخل خانه، یک گوشه شیشهای با ارتفاع کامل به فضای مطالعه اختصاص پیدا کرده است. این بخش مستقیما به باغ دیواردار خانه نگاه میکند و نورگیر سقفی نیز نور بیشتری به فضای داخلی میرساند.
Casolare Biordo Vecchio؛ ناهارخوری شیشهای میان تاکستانها
در شمال ایتالیا و میان تاکستانهای منطقه Asolo، استودیو Studio Bressan یک خانه روستایی سنگی سنتی را بازسازی و توسعه داد. معماران در این پروژه ایوان قدیمی را به یک فضای غذاخوری دوارتفاع با جدارههای شیشهای تبدیل کردند.
ترکیب شیشه و فلز با سنگ و بتن قدیمی، ظاهر امروزی پروژه را شکل میدهد؛ بدون اینکه ویژگیهای اصلی خانه تاریخی از بین برود. Emanuele Bressan، بنیانگذار استودیو، هدف پروژه را «حفظ خاطره و شخصیت ساختمان بدون گرفتار شدن در نوستالژی» توصیف کرده است.
این ۶ پروژه نشان میدهند که بازسازی خانههای روستایی قدیمی لزوما به معنای کنار گذاشتن معماری سنتی نیست. معماران با حفظ مصالح، فرمها و نشانههای تاریخی بنا و در عین حال افزودن شیشه، نور و فضاهای جدید، خانههایی ساختهاند که ارتباط بسیار نزدیکتری با طبیعت اطراف دارند.