تا همین چند سال پیش، بهترین هتلهای مدیترانه با دیوارهای سفید، استخرهای بیانتها و طراحیهایی شناخته میشدند که میتوانستند در هر گوشهای از دنیا باشند. اما موج تازه افتتاح هتلها در جنوب اروپا، مسیر دیگری را انتخاب کرده است؛ جایی که معماری بومی، صنایع دستی محلی و ساختمانهای تاریخی، خودِ تجربه اقامت را میسازند. (CN Traveler)
این هتلها بهجای ساخت بناهای کاملا جدید، قصرهای چندصدساله، خانههای ماهیگیران، صومعهها و عمارتهای تاریخی را با حفظ هویت اصلیشان بازآفرینی کردهاند. نتیجه، اقامتگاههایی است که در آنها از پارچههای دستدوز و سفالهای محلی گرفته تا سنگهای بومی و درهای قدیمی، بخشی از روایت هر اتاق هستند.
مالت؛ قصری که به هتلی بوتیک تبدیل شد
مالت، کشوری که قرنها چهارراه تمدنهای مختلف بوده، یکی از جذابترین افتتاحیههای سال را در دل یک قصر قرن هجدهمی تجربه کرده است.
این هتل بوتیک با تنها ۱۷ اتاق، فضایی صمیمی دارد و در طراحی آن از سنگ مرمر سیسیلی، شیشههای دستساز مورانو و سفالهای نقاشیشده محلی استفاده شده است. حتی پارچههای گلدوزیشدهای که سالها از خانههای قدیمی مالت جمعآوری شدهاند، حالا بخشی از هویت داخلی هتل را شکل میدهند.
فرانسه؛ اقامت در یک جزیره خصوصی
در ساحل کوت دازور فرانسه، یکی از متفاوتترین پروژههای امسال روی یک جزیره خصوصی ۱۷ هکتاری شکل گرفته است.
این جزیره بدون خودرو اداره میشود و خانههای دوطبقه ماهیگیران که زمانی بخشی از بافت قدیمی منطقه بودند، حالا به ویلاهایی تبدیل شدهاند که روح معماری پرووانس را حفظ کردهاند.
نکته جالب این اقامتگاه، کارگاههای صنایع دستی آن است؛ جایی که مهمانها میتوانند ساخت صنایع دستی سنتی، از جمله بافت اسطوخودوس را از هنرمندان محلی یاد بگیرند.
یونان؛ جایی که سفالگری بخشی از سفر میشود
یکی از تازهترین هتلهای جزیره پاروس در یونان، اقامت را با تجربه هنرهای محلی ترکیب کرده است.
اتاقهای سفیدرنگ با معماری کلاسیک جزایر یونان، در کنار مجموعهای از آثار هنری، فضایی مینیمال اما گرم ساختهاند. بااینحال، جذابترین بخش این اقامتگاه، کلاسهای سفالگری است که مهمانها در آن ظرفهای دستساز خود را میسازند و بهعنوان یادگاری سفر با خود میبرند. این نگاه، هتل را از یک محل اقامت ساده به بخشی از تجربه فرهنگی مقصد تبدیل کرده است.
منورکا؛ مزرعهای تاریخی با هنر معاصر
جزیره منورکا در اسپانیا هم یکی از خاصترین هتلهای سال را در دل یک مزرعه تاریخی قرن هجدهمی افتتاح کرده است.
دیوارهای سنگی قرمز، گچکاریهای سنتی، مبلمان عتیقه و آثار هنری الهامگرفته از طبیعت جزیره، فضایی ساختهاند که گذشته و امروز را کنار هم قرار میدهد.
بسیاری از درهای قدیمی و وسایل چوبی این مجموعه نیز بهجای تعویض شدن، مرمت شدهاند تا هویت تاریخی ساختمان حفظ شود.
ایتالیا؛ صومعهای که دوباره جان گرفته است
شاید چشمگیرترین پروژه این فهرست، بازسازی یک صومعه قرن پانزدهمی در تپههای اطراف فلورانس باشد. این مجموعه پس از ۱۸ ماه مرمت دوباره افتتاح شده و در آن از سنگ مرمر کارارا، گچبریهای سنتی توسکانی و آثار هنرمندان ایتالیایی استفاده شده است.
در ورودی بخش اسپا نیز یک نقاشی دیواری بزرگ از چشمانداز اطراف نصب شده است که نمونهای از ترکیب هنر معاصر با معماری تاریخی به شمار میرود.
چرا این هتلها با بقیه فرق دارند؟
وجه مشترک این پنج پروژه، استخرهای لوکس یا اتاقهای گرانقیمت نیست؛ بلکه تلاش برای حفظ هویت محلی است.
در دورهای که بسیاری از هتلهای لوکس شبیه یکدیگر شدهاند، این اقامتگاهها با استفاده از مصالح بومی، همکاری با هنرمندان محلی، احیای ساختمانهای تاریخی و برگزاری کارگاههای صنایع دستی، تجربهای متفاوت ارائه میدهند.
به نظر میرسد لوکسترین ویژگی هتلهای مدیترانه در سال ۲۰۲۶ دیگر صرفا منظره دریا یا طراحی مدرن نیست؛ بلکه داستانی است که در دیوارهای قدیمی، سفالهای دستساز و هنر نسلهای گذشته پنهان شده است.
