پرش به محتوای اصلی

تجربه اقامت در دل طبیعت؛ هتلی که تمام زمین را به بخشی از معماری تبدیل می‌کند

مطالعه ۲ دقیقه
ساختمان هتل با معماری بتنی و خطوط هندسی در میان طبیعت

در جنوب غربی پرتغال، اقامتگاهی متفاوت ساخته شده است که به‌جای یک ساختمان بزرگ، از سازه‌های کوچک و پراکنده در دل طبیعت تشکیل می‌شود.

اقامتگاه طبیعی کانال بیچ (Canal Beach Nature Resort) در شهر آلجزور پرتغال، پروژه‌ای از استودیوی معماری آتلیه بوژیو (Atelier Bugio) است که در سال ۲۰۲۳ به بهره‌برداری رسید. این مجموعه با مساحت ۳٬۳۱۶ مترمربع، در محدوده پارک طبیعی ساحل جنوب غربی آلنتژو و ویسنتینا قرار دارد؛ منطقه‌ای که تپه‌ها، دشت‌های وسیع و چشم‌انداز دریا، طبیعتی متنوع و تماشایی ایجاد کرده‌اند. (ArchDaily)

عکاس: Alexander Bogorodskiy

معماران در طراحی این اقامتگاه تلاش کرده‌اند بدون تغییر اساسی در طبیعت منطقه، ارتباطی نزدیک میان معماری و محیط اطراف برقرار کنند. هدف آن‌ها این بوده است که تجربه حضور در طبیعت، به بخش جدایی‌ناپذیر اقامت مهمانان تبدیل شود.

کپی لینک

هتلی که در دل چشم‌انداز پراکنده شده است

عکاس: Alexander Bogorodskiy

طراحان به‌جای ساخت یک ساختمان بزرگ و یکپارچه، مجموعه‌ای از سازه‌های کوچک و مستقل را در نقاط مختلف زمین قرار داده‌اند. این ساختمان‌ها با توجه به شیب و ویژگی‌های طبیعی زمین جانمایی شده‌اند و هرکدام کاربری مشخصی دارند.

عکاس: Alexander Bogorodskiy

در این پروژه، خود زمین بخشی از معماری هتل محسوب می‌شود. مسیرهای پیاده‌روی میان ساختمان‌ها، بخش‌های مختلف مجموعه را به یکدیگر متصل می‌کنند و به مهمانان اجازه می‌دهند در کنار استفاده از امکانات اقامتگاه، طبیعت اطراف را نیز کشف کنند. به این ترتیب، تجربه حضور در هتل به فضای اتاق‌ها محدود نمی‌شود و تمام چشم‌انداز اطراف را در بر می‌گیرد.

کپی لینک

معماری ساده با تمرکز بر تجربه حسی

عکاس: Alexander Bogorodskiy

ساختمان‌های کوچک اقامتگاه با هدف ایجاد فضایی آرام و خلوت طراحی شده‌اند. جانمایی جداگانه آن‌ها، امکان تجربه اقامتی خصوصی را فراهم می‌کند و در عین حال، ارتباط مهمانان با محیط طبیعی را حفظ می‌کند.

عکاس: Alexander Bogorodskiy

در طراحی مجموعه، دریا، دشت و آسمان در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند و نور طبیعی از جهات مختلف به فضاها می‌تابد. معماران همچنین با استفاده از فضاهای باز و خالی، به ساختمان‌ها اجازه داده‌اند بخشی از چشم‌انداز طبیعی باقی بمانند؛ به‌گونه‌ای که فرم معماری از دور مانند نقطه‌ای در دل سرزمین دیده می‌شود.

آتلیه بوژیو این پروژه را نمونه‌ای از معماری حسی می‌داند؛ معماری‌ای که برای تأثیرگذاری به تزئینات اضافی یا عناصر نمایشی متکی نیست و تمام اجزای آن، علاوه بر نقش معماری، فضایی برای حضور و زندگی فراهم می‌کنند.

مقاله رو دوست داشتی؟
نظرت چیه؟

به محتوای این مطلب چه امتیازی میدی؟

نظر شما برامون مهمه و به بهتر شدن کیفیت مطالب کمک می‌کنه.

۱ - بسیار بد۱۰ - بسیار خوب

نظرات