یک خانه و یک زمین ۲٫۵ متری؛ معماران اسپانیایی از فضای باریک حیاطی روشن ساختند

پروژه خانه میلا در اسپانیا، نمونه‌ای از بازسازی خانه‌ای قدیمی است که با خرید زمین مجاور، مسیر تازه‌ای پیدا کرد. معماران استودیوی Isla Architects با استفاده از این فضای باریک، حیاطی جدید ساختند و راه‌های متنوعی برای ورود نور طبیعی به بخش‌های مختلف خانه در نظر گرفتند. پنجره‌های کشویی، بازشوهای محوری، نورگیرهای دایره‌ای و درهای قوسی از جمله عناصر شاخص این پروژه هستند. (ArchDaily)

خانه میلا در ابتدا خانه‌ای میان دو ساختمان و محصور میان یک خیابان کوچک و یک کوچه بود. ایده اولیه پروژه، بازسازی همین ساختمان بود؛ اما امکان خرید زمین مجاور، طرح را به‌کلی تغییر داد. زمین جدید نواری به طول ۲۵ متر و عرض تنها ۲٫۵ متر بود که تمام فضای آن میان دیوارهای اطراف قرار داشت.

اضافه‌شدن این بخش، امکان ایجاد بازشوهای بزرگ رو به حیاط را فراهم کرد. معماران از این فرصت استفاده کردند تا راه‌های مختلف ورود نور به فضای داخلی را بررسی کنند. پنجره‌های کشویی هم‌سطح با نمای بیرونی، صفحات عمودی و افقی با محور چرخش، درهای فرانسوی قوسی، نورگیرهای دایره‌ای، پنجره‌های گیوتینی و شیشه‌های بالابر، مجموعه‌ای از بازشوهای متنوع این خانه را شکل می‌دهند.

در ساختمان اصلی، معماران فضاها را باز و دوباره سازمان‌دهی کردند تا با ساختار جدید خانه هماهنگ شوند. گاراژ قدیمی به نشیمنی رو به کوچه تبدیل شد و آشپزخانه به موقعیتی تازه انتقال یافت تا ارتباط مستقیم‌تری با حیاط داشته باشد.

در طبقه اول، اتاق بازی بزرگی با نورگیری از سقف شکل گرفت. حمام نیز در امتداد نمای پشتی قرار گرفت و به تراسی میانی راه پیدا کرد. اتاق‌خواب‌ها در طبقات روی یکدیگر قرار گرفتند و معماران با افزودن راه‌پله‌های جدید، ارتباط میان آن‌ها را برقرار کردند.

در زمین کشیده و باریک مجاور که در پروژه با نام «لونگانیزا» شناخته می‌شود، خانه‌ای کوچک برای مهمانان طراحی کردند. این ساختمان از تمام عرض زمین استفاده می‌کند و دیوار رو به حیاط آن به‌طور کامل باز می‌شود تا آشپزخانه‌ای با پنجره بالابر در آن جای بگیرد. این آشپزخانه می‌تواند مانند یک فضای پذیرایی تابستانی یا کافه کوچک عمل کند.

در طبقه اول، فضایی با ارتفاع دوطبقه به اتاق‌خواب اختصاص دارد. در انتهای جنوبی ساختمان نیز حمامی خطی میان راه‌پله و راهرو قرار گرفته است. در سوی دیگر زمین، یک گاراژ و استودیو مرز شمالی حیاط را کامل می‌کنند.

معماران برای شکل‌دادن به هویت بصری پروژه، از سه عنصر اصلی استفاده کردند: ملات آهکی، چارچوب‌های سبزرنگ در و پنجره و کف‌پوشی سفارشی با الگوی پالادیویی.

سطوح داخلی با ملات آهکی سفید و صاف پوشیده شده‌اند؛ درحالی‌که نمای بیرونی بافتی خاکی و زبر دارد. چارچوب‌های سبزرنگ نیز در سراسر پروژه تکرار می‌شوند و به ایجاد هماهنگی میان دو ساختمان کمک می‌کنند.

کف‌پوش خانه به‌صورت اختصاصی و با همکاری سازندگان محلی طراحی شده است. کاشی‌های آن اندازه‌هایی اندکی متفاوت دارند و با نظمی نامتقارن کنار هم قرار گرفته‌اند. این کف‌پوش در هر دو ساختمان ادامه پیدا می‌کند و به آن‌ها هویتی مشترک می‌بخشد.