بیش از ۳۰۰۰ سال پیش مردم قوم آزتک و مایا شکلات میکاشتند و پس از برداشت محصول شکلات را تبدیل به مادهای خالص کرده و از آن استفادههای مختلفی میکردند. شکلات در قوم مایا بهعنوان غذای خدایان شناخته میشود و در بسیاری از نقاط جهان مثل گواتمالا، هندوراس، بلیز و نواحی از مکزیک، کاکائو گیاهی مقدس است.
کاکائو در ادوار مختلف نقش مهمی در اقتصاد و تجارت کشورهای آفریقایی داشته و در بسیاری از نقاط دنیا از آن بهعنوان یک دارو استفاده میشده است. در گواتمالا نوعی نوشیدنی خاص با کاکائو وجود دارد، برای ساخت این نوشیدنی لوبیا را بوداده و دانه لوبیای بوداده شده را با دانه کاکائو آسیاب میکنند و سپس آن را دم کرده و میل میکنند.
در کشورهای آفریقایی مراسم مذهبی خاصی وجود دارد که در آن برای افزایش روزی از خدای کاکائو میخواهند تا روزی آنها را افزایش دهد و درختان را پربارتر کند.
در قرن شانزدهم میلادی اسپانیاییها به ترکیبی جدید برای ساخت شکلات دست پیدا کردند و برای اولین بار از ترکیب شکر، شیر و کاکائو به مادهای شبیه به شکلات امروزی رسیدند. شکلات در نهایت وارد اروپا شد و در سال ۱۸۵۸ برای اولین بار اسپانیاییها مزه شکلات را چشیدند.
در شهر باستانی آنتیگوا در گواتمالا، هنوز بوی شکلات در فضا پیچیده است و بسیاری از محصولات این شهر توسط اسپانیا خریداری میشود و حتی بخشهایی هم تحت استعمار اسپانیا قرار دارد. هنوز در قسمتهایی از دنیا افرادی هستند که به روش سنتی شکلات تهیه میکنند و بسیاری از کارخانههای ساخت شکلات از روشهای سنتی برای ساخت محصولات خود الهام گرفتهاند.
در روشهای قدیمی، شکلات خالص با ریشه ذرت، چغندرقند و یک گیاه مخصوص به نام پتات ترکیب میشود و پس از سفت شدن مواد باید آنها را در آب داغ ذوب کرد، پس از ذوب شدن مواد باید به آن استراحت داد تا بعد از یک روز شکلاتها آماده مصرف باشند.