برخی مناظر فقط زیبا هستند؛ اما بعضی دیگر آنقدر عجیب و غیرواقعی به نظر میرسند که برای لحظهای فکر میکنید شاید به سیارهای دیگر قدم گذاشتهاید. عکسهای کارول نینارتوویچ از صحرای آتاکاما دقیقا در دسته دوم قرار میگیرند. (121Clicks)
این عکاس منظره لهستانی در سفرهای خود به شیلی و آرژانتین به اعماق یکی از خشکترین مناطق زمین رفت؛ جایی که پهنههای نمکی، تالابهای معدنی، قلههای آتشفشانی و آسمانهای بیانتها در کنار یکدیگر منظرههایی شگفتانگیز خلق میکنند. حاصل این سفر، مجموعهای از تصاویر است که گاهی بیش از آنکه واقعی به نظر برسند، شبیه صحنههایی از یک فیلم علمیتخیلی هستند.
در برخی عکسها، حوضچههای فیروزهای در میان زمینهای خشک و خاکستری میدرخشند. در جایی دیگر، بافتهای طلایی و رنگارنگ مواد معدنی سطح زمین را پوشاندهاند و در دوردست، کوههای عظیم آتشفشانی مانند پسزمینهای نقاشیشده از دل زمین سر برآوردهاند.
اما جذابیت واقعی این مجموعه فقط به عجیبوغریب بودن مناظر بیابان آتاکاما محدود نمیشود. بخش مهمی از زیبایی این تصاویر حاصل صبر عکاس است. اینها عکسهایی نیستند که در توقفی کوتاه کنار جاده گرفته شده باشند. نینارتوویچ برای ثبت چنین صحنههایی روزهای طولانی را در شرایط دشوار، مناطق دورافتاده و کمپهای ابتدایی سپری کرده و ساعتها منتظر مانده است تا نور مناسب از راه برسد.