این کارها را در رستورانهای ایتالیا نکنید؛ راز غذا خوردن مثل یک ایتالیایی!
ایتالیا را بسیاری با پیتزا، پاستا و بستنیهای معروفش میشناسند؛ اما برای ایتالیاییها غذا فقط وسیلهای برای سیر شدن نیست. صرف غذا بخشی از فرهنگ و سبک زندگی ایتالیاییها به شمار میرود و آداب خاصی دارد که نسلبهنسل منتقل شده است. (BBC)
شاید به همین دلیل باشد که کارهایی که در بسیاری از کشورهای دیگر کاملا عادی به نظر میرسند، ممکن است در یک رستوران ایتالیایی باعث تعجب میزبان یا حتی نگاههای پرسشگر اطرافیان شوند. اگر قصد سفر به ایتالیا را دارید، آشنایی با این قوانین نانوشته میتواند تجربهای اصیلتر و لذتبخشتر برایتان رقم بزند.
بعد از صبحانه کاپوچینو سفارش ندهید
یکی از معروفترین قوانین غذا خوردن در ایتالیا به قهوه مربوط میشود. ایتالیاییها کاپوچینو را نوشیدنی مخصوص صبحانه میدانند و معمولا آن را همراه شیرینی یا کروسان میل میکنند.
بعد از صبحانه، بیشتر مردم ایتالیا سراغ اسپرسو یا ماکیاتو میروند. به همین دلیل، سفارش یک فنجان کاپوچینو بعد از ناهار یا شام ممکن است برای اطرافیان عجیب به نظر برسد.
ترتیب سرو غذا را به هم نزنید
در رستورانهای سنتی ایتالیا، هر وعده غذایی ترتیب مشخصی دارد؛ پیشغذا، غذای اول که معمولا پاستا یا سوپ است، غذای اصلی، دسر و در پایان قهوه و نوشیدنیهای گوارا.
البته لازم نیست همه این مراحل را سفارش دهید؛ اما بهتر است ترتیب آنها را تغییر ندهید. برای مثال، سالاد در ایتالیا معمولا کنار غذای اصلی یا بعد از آن سرو میشود، نه پیش از غذا.
پنیر را روی غذای دریایی نریزید
اگرچه پارمسان همراه بسیاری از غذاهای ایتالیایی سرو میشود، اما ایتالیاییها معمولا آن را با غذاهای دریایی ترکیب نمیکنند.
از نگاه آنها، طعم پنیرهای کهنه، مزه ظریف ماهی و غذاهای دریایی را میپوشاند. به همین دلیل، درخواست پارمسان برای اسپاگتی صدف یا پاستای میگو احتمالا با تعجب گارسون یا سرآشپز روبهرو خواهد شد.
از سرآشپز نخواهید دستور غذا را تغییر دهد
در بسیاری از کشورها، تغییر مواد اولیه غذا یا جایگزین کردن آنها درخواست رایجی است؛ اما در ایتالیا هر غذا بر اساس دستور پخت مشخصی تهیه میشود و ترکیب مواد اولیه بخشی از هویت آن به شمار میرود.
اگر حساسیت غذایی یا رژیم خاصی داشته باشید، معمولا رستورانها همکاری میکنند؛ اما تغییر دادن یک دستور پخت سنتی چندان مرسوم نیست.
غذاهای محلی هر منطقه را امتحان کنید
آشپزی ایتالیا یکپارچه نیست و هر منطقه غذاهای مخصوص خود را دارد. به همین دلیل، بسیاری از ایتالیاییها معتقدند سفر به هر شهر بدون امتحان کردن غذای محلی آن، بخشی از تجربه سفر را از بین میبرد.
برای مثال، ناپل زادگاه پیتزای ناپلی است، رم به کربونارا و کاچو اِ پِپه شهرت دارد، فلورانس با استیک فلورانسی شناخته میشود و جنوا زادگاه سس پستو است.
برای غذا خوردن عجله نکنید
در ایتالیا صرف غذا یک دورهمی اجتماعی است، نه کاری که باید هرچه زودتر تمام شود. وعدههای غذایی، بهویژه شام، ممکن است چند ساعت طول بکشند و بخش مهمی از آن به گفتوگو با خانواده یا دوستان اختصاص داشته باشد.
به همین دلیل، انتظار نداشته باشید بلافاصله پس از پایان غذا صورتحساب روی میزتان قرار بگیرد. در بیشتر رستورانها باید خودتان درخواست حساب کنید.
اِوا ساندووال، نویسنده و پژوهشگر فرهنگ غذایی ایتالیا، مینویسد:
کسانی که این قوانین نانوشته را بشناسند، فقط یک وعده غذا نمیخورند؛ بلکه پنجرهای به فرهنگ غذایی ایتالیا و شیوه زندگی مردم این کشور پیدا میکنند.
غذا خوردن در ایتالیا بیش از آنکه به انتخاب یک بشقاب پاستا یا پیتزا مربوط باشد، تجربهای فرهنگی است. رعایت چند قانون ساده شاید اجباری نباشد، اما باعث میشود سفر شما رنگوبوی اصیلتری بگیرد و فرهنگ غذایی یکی از مشهورترین کشورهای جهان را بهتر بشناسید.
