به نقل از هریتیج دیلی، کاوشهای باستانشناسی پیش از ساخت بزرگراه D55 در جمهوری چک به کشفی کمسابقه منجر شد؛ جایی که باستانشناسان در کمتر از هفت کیلومتر از مسیر پروژه، نزدیک به ۱٬۹۰۰ اثر باستانی، دهها گور پیشاتاریخی و بقایای خانههای عظیم متعلق به نخستین کشاورزان اروپا را شناسایی کردند.
این حفاری نجاتبخش که مرکز باستانشناسی اولوموتس آن را میان سپتامبر ۲۰۲۵ تا ۲۹ ژوئیه ۲۰۲۶ هدایت کرد، هزاران سال از تاریخ سکونت انسان را در محدوده میان کوکوری و پرژروف آشکار ساخت. گروه پژوهشی به سرپرستی مارک کالابک، ۱٬۸۷۹ ساختار سکونتی، ۶۵ گور متعلق به عصر سنگ و عصر برنز و همچنین یک تدفین انسانی در دل یکی از سکونتگاهها را ثبت کرد.
کشفی فراتر از انتظار
پیش از آغاز حفاری، پژوهشگران انتظار داشتند در مسیر بزرگراه با ۱۲ محوطه باستانی روبهرو شوند. هر ۱۲ محوطه شناسایی شدند؛ اما در منطقه دلوهونیتسه، یک محوطه ناشناخته دیگر نیز کشف شد که اهمیت باستانشناسی این مسیر را بیش از پیش نشان داد.
بزرگترین مجموعه آثار در محوطه کوکوری–پودسدکی به دست آمد؛ جایی که باستانشناسان ۹۷۴ ساختار مختلف را ثبت کردند.
خانههای غولپیکر نخستین کشاورزان اروپا
یکی از مهمترین یافتههای این کاوش، سکونتگاهی متعلق به فرهنگ سفال نواری یا «Linear Pottery» بود که قدمت آن به حدود هفت هزار سال پیش میرسد. این فرهنگ از نخستین جوامع کشاورزی اروپا به شمار میرود و نقش مهمی در گسترش شیوه زندگی کشاورزی در اروپای مرکزی داشته است.
در این سکونتگاه، بقایای کف خانههای چوبی بلند، گودالهای ذخیره، اجاقها و دیگر سازههای مربوط به زندگی روزمره کشف شد. برخی از این خانهها ابعادی چشمگیر داشتند و طول آنها به ۳۶ متر میرسید؛ اندازهای که آنها را به یکی از شاخصترین نمونههای معماری نوسنگی در منطقه تبدیل میکند.
دهها گور از عصر برنز
حفاریهای مسیر بزرگراه تنها به سکونتگاهها محدود نبود. در محوطههای روکیتنیتسه–زا اوبورو و روکیتنیتسه–پودلسی، دو گورستان متعلق به آغاز عصر برنز و ۱۸ تدفین از دورهای متأخرتر کشف شد.
در گوری دیگر در منطقه دلوهونیتسه نیز مجموعهای از سفالینهها، ظروف سفالی، یک شیء مفرغی و ابزاری سنگی به دست آمد که اطلاعات ارزشمندی درباره آیینهای تدفین و زندگی جوامع آن دوران ارائه میدهد.
مجموعه این یافتهها نشان میدهد چشمانداز اطراف کوکوری و پرژروف طی هزاران سال بارها محل سکونت، فعالیت و دفن انسان بوده است.
پایان حفاری، آغاز بررسیهای طولانی
اگرچه عملیات میدانی این بخش از پروژه D55 به پایان رسیده، اما کار پژوهشگران تازه وارد مرحلهای طولانی شده است. تمام اشیای کشفشده باید پاکسازی، مرمت، مستندسازی و بررسی شوند تا متخصصان بتوانند تصویری دقیقتر از زندگی جوامعی که هزاران سال پیش در این منطقه زندگی میکردند، ترسیم کنند.
پس از پایان این فرایند، آثار باستانی به موزه باستانشناسی منطقه اولوموتس منتقل خواهند شد تا هم برای پژوهشهای آینده حفظ شوند و هم بخشی از آنها در معرض دید عموم قرار گیرند.