به نقل از دیلیمیل؛ در نگاه اول، ایمبر شبیه یکی از همان روستاهای آرام و قدیمی انگلستان به نظر میرسد؛ کلیسایی سنگی، جادهای باریک و تپههای سبز ویلتشر. اما کمی که جلوتر بروید، نشانههای عجیبی ظاهر میشوند: خانههایی بدون در و پنجره، سیمهای خاردار، تابلوهای «ورود ممنوع» و هشدار درباره بقایای منفجرنشده نظامی.
ایمبر بیش از ۸۰ سال است که دیگر روستای معمولی نیست. در جریان جنگ جهانی دوم، حدود ۱۵۰ ساکن آن مجبور شدند خانههایشان را ترک کنند تا منطقه برای آموزش نظامی مورد استفاده قرار بگیرد. به آنها گفته شد پس از پایان جنگ میتوانند برگردند، اما این وعده هرگز عملی نشد و وزارت دفاع بریتانیا همچنان از این منطقه استفاده میکند.
امروز ورود به ایمبر در بیشتر روزهای سال ممنوع است و تنها در مناسبتهای محدودی اجازه بازدید عمومی صادر میشود. یکی از این فرصتهای نادر، رویداد Imberbus است؛ روزی که اتوبوسهای قدیمی بازدیدکنندگان را از ایستگاه وارمینستر به این روستای متروکه میرسانند تا بتوانند برای چند ساعت، در یکی از عجیبترین مکانهای بریتانیا قدم بزنند.
۱۵۰ نفر فقط ۴۷ روز برای ترک خانه فرصت داشتند
داستان ایمبر به سالهای جنگ جهانی دوم بازمیگردد. ارتش بریتانیا تصمیم گرفت از این منطقه برای اهداف نظامی استفاده کند و ساکنان روستا را مجبور به ترک خانههایشان کرد.
حدود ۱۵۰ نفر در ایمبر زندگی میکردند و برای تخلیه روستا تنها ۴۷ روز فرصت داشتند. بسیاری از آنها تصور میکردند این جدایی موقتی است و پس از پایان جنگ دوباره به خانههای خود بازمیگردند؛ اما چنین اتفاقی رخ نداد.
پس از پایان جنگ نیز منطقه همچنان برای آموزش نظامی مورد استفاده قرار گرفت و ساکنان نتوانستند به ایمبر بازگردند. به این ترتیب، روستایی که زمانی محل زندگی خانوادهها، کشاورزان و کسبوکارهای محلی بود، به یک منطقه نظامی متروکه تبدیل شد.
روستایی که هنوز نشانههایی از گذشته را حفظ کرده است
با وجود دههها استفاده نظامی، همهچیز در ایمبر از بین نرفته است. کلیسای سنت جایلز که قدمت آن به قرن دوازدهم میلادی میرسد، مهمترین بنای تاریخی باقیمانده در روستا محسوب میشود.
مسافران همچنین میتوانند بخشهایی از مسیر اصلی روستا را ببینند و بقایای ساختمانها و بناهایی را تماشا کنند که زمانی بخشی از زندگی روزمره ساکنان ایمبر بودند.
بااینحال، تصور اینکه با ورود به روستا میتوان آزادانه میان همه ساختمانها قدم زد، اشتباه است. بخش قابلتوجهی از منطقه همچنان در اختیار ارتش قرار دارد و ورود به آن ممنوع است.
چرا ورود به ایمبر آزاد نیست؟
ایمبر فقط یک روستای متروکه نیست؛ این منطقه همچنان کاربرد نظامی دارد و بقایای فعالیتهای نظامی گذشته در بخشهایی از آن باقی مانده است.
بازدیدکنندگان باید در مسیرهای مشخص حرکت کنند و اجازه ورود به زمینها، ساختمانها و مناطق خارج از مسیر اصلی را ندارند. یکی از مهمترین دلایل این محدودیت، احتمال وجود بقایای مهمات و تجهیزات نظامی منفجرنشده است. به همین دلیل، تابلوهای هشدار در نقاط مختلف روستا دیده میشوند و بازدیدکنندگان باید دستورهای ایمنی را جدی بگیرند. حتی تلفن همراه نیز در ایمبر چندان به کار نمیآید؛ این منطقه پوشش مناسب تلفن همراه و وایفای ندارد.
خانههایی بدون در و پنجره و ساختمانهایی برای آموزش سربازان
یکی از عجیبترین جلوههای ایمبر، ساختمانهایی هستند که در نگاه اول شبیه خانههای معمولی به نظر میرسند اما با نزدیک شدن به آنها، تفاوتشان آشکار میشود.
برخی از خانههای قدیمی بدون در و پنجره باقی ماندهاند و ساختمانهای دیگری نیز بهعنوان سازههای شبیهسازیشده برای آموزش نظامی مورد استفاده قرار میگیرند.
در اطراف روستا نیز میتوان نشانههایی از حضور ارتش را دید؛ از پایگاههای نظامی گرفته تا بقایای خودروها و تجهیزات نظامی. این تضاد میان چشمانداز آرام روستایی و فضای نظامی، یکی از عجیبترین ویژگیهای ایمبر را شکل داده است.
سفر به ایمبر با اتوبوسهای قدیمی
یکی از جذابترین راههای بازدید از ایمبر، خود مسیر رسیدن به روستا است. در رویداد سالانه Imberbus، دهها اتوبوس قدیمی بازدیدکنندگان را از ایستگاه راهآهن وارمینستر به سمت ایمبر میبرند. در روز برگزاری این رویداد، اتوبوسها در فواصل کوتاه بین وارمینستر و روستا رفتوآمد میکنند.
مسیر نیز بخشی از تجربه سفر محسوب میشود. در طول راه میتوان چشماندازهای روستایی، مناطق آموزشی نظامی و بقایای تجهیزات جنگی را مشاهده کرد؛ منظرهای که با آنچه معمولا از یک سفر گردشگری در حومه انگلستان انتظار دارید، تفاوت زیادی دارد.
ایمبر بیشتر از یک روستای متروکه است
بازدید از ایمبر شاید برای کسی که انتظار یک جاذبه گردشگری پرزرقوبرق دارد، چندان جذاب نباشد. اینجا موزهای بزرگ، خیابانهای پر از کافه یا خانههای تاریخی بازسازیشده وجود ندارد.
جذابیت ایمبر در چیز دیگری است: در سکوت آن، در خانههایی که دیگر کسی در آنها زندگی نمیکند و در داستان مردمی که بیش از ۸۰ سال پیش خانههایشان را ترک کردند و هیچوقت بازنگشتند.
کلیسای قدیمی روستا، مسیری که از میان چشماندازهای نظامی عبور میکند و ساختمانهایی که بهجای خانههای واقعی برای تمرین سربازان ساخته شدهاند، مجموعهای عجیب و گاه وهمآلود ایجاد کردهاند.
برای همین، ایمبر را نمیتوان صرفا یک روستای متروکه دانست. این مکان بخشی از تاریخ جنگ جهانی دوم، تاریخ نظامی بریتانیا و داستان زندگی مردمی است که در میانه جنگ مجبور شدند برای همیشه خانه خود را ترک کنند.