سالن کنسرتی که مثل یک ساز موسیقی طراحی شده است؛ شاهکار جدید معماری فرانسه

چهارشنبه 14 مرداد 1405 - 15:45
مطالعه 4 دقیقه
سالن کنسرت شهر اویان فرانسه با مصالح مشکی
فرم، مصالح و حتی جزئیات دیوارهای سالن کنسرت جدید فرانسه بر اساس کیفیت صدا طراحی شده‌اند؛ رویکردی که معماری را به بخشی از موسیقی تبدیل می‌کند.

استودیو معماری فرانسوی PCA-Stream سالن کنسرت جدیدی به نام «لا سورس ویو» (La Source Vive) را در شهر اویان فرانسه به پایان رسانده است؛ پروژه‌ای که از همان ابتدا با یک هدف شکل گرفت: خلق ساختمانی که مانند یک ساز موسیقی عمل کند. (Dezeen)

این سالن ۴۹۰ نفره در میان جنگلی مشرف به دریاچه ژنو ساخته شده و در کنار سالن تاریخی «لا گرانژ او لاک» قرار گرفته؛ سالنی چوبی که از سال ۱۹۹۳ میزبان اجراهای ارکسترال بوده است. اکنون این دو ساختمان در کنار هم مجموعه فرهنگی «له مِلِز» را تشکیل می‌دهند و امکان برگزاری اجراهای موسیقی، تئاتر، رقص، ضبط آثار موسیقی و برنامه‌های آموزشی را فراهم می‌کنند.

معماری بر پایه علم آکوستیک

معماران PCA-Stream از همان نخستین مراحل طراحی، کیفیت صدا را مهم‌ترین معیار تصمیم‌گیری قرار دادند. آن‌ها در کنار آلبرت شو، متخصص آکوستیک، فرم ساختمان، انتخاب مصالح و حتی جزئیات داخلی را با هدف دستیابی به بهترین کیفیت صوتی طراحی کردند.

فرایند طراحی تنها به نقشه‌های معماری محدود نبود؛ تیم پروژه از شبیه‌سازی‌های دیجیتال، مدل‌سازی سه‌بعدی، آزمایش‌های صوتی و حتی نسخه دیجیتال ساختمان (Digital Twin) استفاده کرد تا رفتار صوتی سالن را در تمام مراحل ساخت بررسی و اصلاح کند.

نمای مسی که با طبیعت هماهنگ می‌شود

سالن کنسرت زیر پوسته‌ای گنبدی‌شکل و نیمه‌مدفون قرار گرفته است. نمای بیرونی آن با کاشی‌های مسی پیش‌پتینه پوشیده شده است؛ مصالحی که نور را بازتاب می‌دهند و به‌ مرور زمان تغییر رنگ می‌دهند تا با فضای جنگلی اطراف هماهنگ شوند.

فضای داخلی نیز بر پایه ترکیبی از بتن، گچ خام، چوب و چرم شکل گرفته است. دیوارهای گچی با شیارهای موج‌دار طراحی شده‌اند تا امواج صوتی را به شکل یکنواخت در سالن پخش کنند. بالای صحنه نیز یک سایبان آلومینیومی اختصاصی نصب شده است که به بهبود کیفیت صدا کمک می‌کند.

طراحی متفاوت برای نزدیکی بیشتر مخاطب و اجراکنندگان

برخلاف بسیاری از سالن‌های سنتی، صندلی‌ها به‌صورت پلکانی و نامتقارن پیرامون صحنه چیده شده‌اند تا فاصله میان نوازندگان و تماشاگران کمتر شود و حس حضور در اجرا افزایش پیدا کند.

در سقف سالن نیز یک نورگیر دایره‌ای (Oculus) تعبیه شده است که نور طبیعی را به داخل هدایت می‌کند. البته این نورگیر به پرده‌ای تاریک‌کننده مجهز است تا هنگام اجرا، فضای سالن کاملا تاریک شود.

احترام به طبیعت در کنار معماری

معماران برای کاهش آسیب به محیط طبیعی، ساختمان را در فضای باز موجود میان درختان جانمایی کردند و با همکاری طراحان منظر، بیش از ۱۵۰ درخت و ۲۰۰ بوته جدید در اطراف مجموعه کاشتند.

همچنین آب بارانی که زیر تراس ورودی جمع‌آوری می‌شود، برای آبیاری فضای سبز مجموعه استفاده خواهد شد و در بخش‌هایی از پروژه نیز از سنگ‌های بازیافتی و سنگ‌های معدن محلی استفاده شده است.

نظرات