تپه خیبر از جمله منطقه‌های باستانی است که طی کاوش‌های انجام شده تاکنون، قطعات سفال از دوره‌های مس‌سنگی جدید (گودین شش/ اروک)، دوره مفرغی میانی و جدید، عصر آهن و دوره اشکانی در آن کشف شده، و با این حال، یافته‌های عصر آهن در این منطقه، به هزاره دوم و اولی پیش از میلاد و عصر آهن سه باز می‌شود. اکنون، محققان دانشگاه رازی کرمانشاه و دانشگاه کپنهاگ دانمارک، برای پیگیری و کاوش‌های بیشتر در این منطقه، دست به همکاری زده‌‌اند.
سجاد علی بیگی، باستان شناس و سرپرست برنامه کاوش باستانی تپه خیبر روانسر درباره این منطقه گفته است:
با استناد به بررسی‌های میدانی و بقایای سطحی، خیبر، دژی بزرگ به وسعت حدود ۲۰ هکتار، با برج و باروی مستحکم بوده که در بیرونی‌ترین بخش، با خندقی عمیق و بزرگ حفاظت می‌شده است. در بخش شمال‌غربی و شمال‌شرقی، دو چشمه پر آب وجود دارد که احتمالا منبع مناسبی برای پر کردن خندق بوده‌اند.
او در ادامه گفت:
باستان شناسان معتقدند که محوطه خیبر، محوطه‌ای مناسب برای پیگیری تغییرات فرهنگی، سیاسی و اقتصادی عصر آهن غرب ایران، به‌ویژه غرب زاگرس است. ما به‌دنبال علت‌های شکل‌گیری این بستر فرهنگی و جغرافیایی هستیم.
علی بیگی در انتها افزود:
سرپرست دانمارکی این پژوهش، نیکول بریش، دانشیار آشورشناسی دانشگاه کوپنهاگ است، و مجوز کاوش توسط ریاست پژوهشگاه میراث فرهنگی صادر شده است.
عکس: ایرنا