جاهای دیدنی پاریس؛ راهنمای گم شدن در شهر نور، هنر و عجایب

پاریس، پایتخت فرهنگی و هنری جهان، مجموعه‌ای بی‌بدیل از جاذبه‌های تاریخی و مدرن را در خود جای داده است. این شهر، که قلب تپنده اروپا محسوب می‌شود، میزبان شاهکارهای معماری چون برج ایفل و کلیسای نوتردام است. علاوه بر این، موزه‌های معتبری نظیر لوور و اورسی، گنجینه‌های هنری ارزشمندی را به نمایش می‌گذارند. برای کشف هرچه بهتر این شهر زیبا و برنامه‌ریزی یک سفر فراموش‌نشدنی، شما را به مطالعه ادامه این مطلب و آشنایی با جاهای دیدنی پاریس دعوت می‌کنیم.

برج ایفل شاید یکی از مشهورترین بناهایی تاریخی در جهان و نمادین‌ترین جاهای دیدنی پاریس باشد. شاید باور کردنش سخت باشد؛ اما زمانی که برای اولین‌بار از این سازه رونمایی شد، بسیاری آن را سازه‌ای غول‌‌آسا و زشت تلقی کردند. برج ایفل توسط الکساندر گوستاو ایفل طراحی و برای نمایشگاه ۱۸۸۹ میلادی پاریس ساخته شد که سالگرد صدمین سال انقلاب فرانسه بود. این برج شامل ۱۵ هزار قطعه فولاد است که با ۲٫۵ میلیون میخ پرچ به یکدیگر وصل شده‌ است.

عکاس: Fevrier Photography / unsplash.com

برج ایفل امروزه به‌عنوان یک شاهکار معماری و یکی از برترین دیدنی های پاریس شناخته می‌شود. از باغ تروکادرو و چمن‌زار شان دو مارس، چشم‌انداز بسیار زیبایی از برج ایفل وجود دارد که این مکان‌ها را به یکی از بهترین جاها برای عکاسی از این برج تبدیل کرده است. ارتفاع برج ایفل ۳۰۷ متر است و قبل از اینکه ساختمان امپایر استیت ساخته شود، بلندترین ساختمان جهان بود.

بازدیدکنندگان می‌توانند برای بالا رفتن از برج از آسانسور استفاده کنند، اگر هم علاقه داشتند، می‌توانند با بالا رفتن از ۳۶۰ پله، به اولین طبقه‌ برج برسند (ارتفاع ۵۷ متری). برای رسیدن به طبقه‌ دوم در ارتفاع ۱۱۵ متری، باید ۳۴۴ پله‌ دیگر را نیز طی کنند. برای رسیدن به آخرین طبقه در ارتفاع ۲۷۶ متری، در طبقه‌ دوم سوار آسانسور هیجان‌انگیز شوید. در بالا، چشم‌اندازی که از شهر مشاهده می‌کنید واقعا خیره‌کننده است. برای کسانی که به خوردن غذاهای لذیذ علاقه‌مند هستند، رستوران ژول ورن در طبقه‌ دوم برج ایفل پیشنهاد می‌شود. این رستوران پنجره‌های بزرگی دارد که به شما اجازه می‌دهد حین خوردن غذا، از دیدن مناظر زیبای شهر لذت ببرید.

عکاس: نامشخص / louvre.fr

بازدید از تمامی بخش‌های موزه لوور در یک دیدار غیرممکن است؛ اما گردشگران می‌توانند روی یک گالری خاص مثل مجسمه‌های کلاسیک، هنر ایتالیایی رنسانس یا نقاشی‌های فرانسوی قرن ۱۷ تمرکز کنند؛ یا در توری که از مهم‌ترین بخش‌های موزه بازدید می‌کند، شرکت کنند. مشهورترین اثری که در این موزه از آن نگه‌داری می‌شود، مونا لیزا یا لبخند ژوکوند است که لئوناردو داوینچی بین سال‌های ۱۵۰۳ تا ۱۵۰۵ میلادی آن را به تصویر کشیده است. از دیگر شاهکارهای استثنایی این موزه می‌توان به مجسمه‌ باستانی ونوس میلو، یادبود پیروزی ساموتراس دوره‌ی هنلیستی، جشن عروسی عظیم در کانا که توسط ورونیس در سال ۱۵۶۳ میلادی کشیده شده و نقاشی‌های بوتیچلی (Botticelli) اشاره کرد.

موزه‌ی لوور در یک طرف باغ باشکوه تویلری محصور شده که یکی از بزرگ‌ترین و دوست‌داشتنی‌ترین پارک‌های پاریس است. معمار مشهور فرانسوی، آندره لونتر (پارک ورسای را نیز طراحی کرده بود) باغ‌های تویلری را به سبک کلاسیک فرانسوی ایجاد کرد. این باغ‌ها دارای درختان تزئین‌شده، استخرهای تزئینی و نیمکت‌ است. اینجا همچنین یک رستوران کافی‌شاپ با صندلی‌هایی در فضای باز وجود دارد.

کلیسای نوتردام که شاهکار معماری گوتیک است، در قلب پاریس، در ایل دولا سیته و نزدیک محله لاتین قرار دارد. ایل دول سیته جزیره‌ای در رودخانه‌ی سن است که مرکز تاریخی و جغرافیایی پاریس محسوب می‌شود. در این بخش کوچک، رومی‌ها شهری به نام لوتتیا را ساخته بودند و از قرن ۶ تا ۱۴ میلادی، پادشاهان فرانسه در آن زندگی می‌کردند. کلیسای نوتردام در سال ۱۱۶۳ میلادی، توسط پادشاه لوئیس ششم (سنت لوئیس) و «اسقف مائوریس د سالی» (Maurice de Sully) ساخته شد.

عکاس: sacratomato_hr / ویکی مدیا

بعد از تحسین تزیینات در ورودی، وارد محراب شوید تا عظمت این بنای بزرگ را درک کنید. محراب این کلیسا گویی جاودانه است و گردشگران را با سوسوی شمع به خود جذب می‌کند. داخل کلیسا با شیشه‌های رنگی پنجره‌ها، به‌ویژه پنجره‌های سرخ در جناح شمالی کلیسا شکوه و عظمتی دوچندان یافته است. این اثر هنری خیره‌کننده ۸۰ وصیت‌نامه‌ قدیمی دارد. شنبه‌ها و یکشنبه‌ها در ساعت ۹:۱۵، کلیسا نمایش سمعی بصری ویژه‌ای را برای الهام بخشیدن به گردشگران طراحی کرده است. ورودی این نمایش رایگان است.

تاریخی‌ترین بلوار و یکی از مکان های دیدنی پاریس، تا قرن ۱۶ میلادی زمینی مردابی و متروک بود. شانزلیزه به واسطه‌ راند پوینت، به‌عنوان تقاطع، به دو قسمت تقسیم می‌شود. پایین‌ترین قسمت شانزلیزه، در نزدیکی میدان کنکورد یک پارک بزرگ به نام باغ شانزلیزه و موزه‌ هنرهای زیبای پتی پله قرار دارد. بخش بالایی که تا طاق پیروزی ادامه می‌یابد، در هر دو طرف پر از مغازه‌های لوکس، هتل، رستوران، کافه، سینما و تئاتر است. این منطقه‌ شلوغ که پر از گردشگر است، مکان تجمع و گذراندن اوقات فراغت برای پاریسی‌ها نیز هست.

عکاس: Josh Hallett / ویکی مدیا

شانزلیزه به‌دلیل داشتن مغازه‌های مشهور و معتبر همچون قنادی لادوره، مغازه‌ شیرینی‌پزی که شهرت خود را مدیون چایخانه قرن هجدهمی و شیرینی‌های بسیار خوشمزه است. علاوه بر مغازه‌های شیک، رستوران‌های بسیار مشهوری در این خیابان وجود دارد که می‌توانید شام را آنجا نوش جان کنید. اگرچه همواره شانزلیزه با تصویری لوکس، گران و زیبا به تصویر کشیده می‌شود؛ اما جاهایی هم هست که گردشگران و دانشجویان با بودجه‌ کم بتوانند آنجا غذا بخورند، مثل کوئیک، استارباکس و مک‌دونالد.

موزه اورسای یا اورسی، مجموعه‌ هنرهای امپرسیونیست (برداشت‌گرا) مشهور، یکی از برترین جاذبه‌ های گردشگری پاریس است. موزه‌ اورسای فضایی وسیع و مجموعه‌ای دارد که آثار تمام هنرمندان امپرسیونیست را در آن به نمایش گذاشته است که شامل هنرمندان امپرسیونیست کلاسیک مثل دگا، مانه، مونته، و رنوآر و پست-امپرسیونیست‌ها مانند بونارد، سزان و ون گوک می‌شود. البته باید اشاره کرد در این‌ میان هنرمندان نقطه چین مثل سورا و سینیاک و هنرمندان بوهمی مانند تولوز لوترک نیز قرار دارند. برخی از مهم‌ترین آثار موزه شامل «مگپای یا زاغی» اثر کلود مونه می‌شود.

عکاس: Romain Plagnol / گوگل‌ مپ

موزه‌ اورسای در پاریس بهترین مکان برای مرور تاریخ هنر امپرسیونیست است، از حرکت قلم‌موی مونت گرفته تا مناظر وحشی و رنگارنگ گاگویین. این موزه همچنین نمایشگاه‌هایی از اشیای تزئینی و عکاسی دارد؛ به‌علاوه دو کافه و یک رستوران باشکوه به گردشگران خدمت‌رسانی می‌کنند. این رستوران همان رستوران سابق هتل اورسای است و با سقف‌طلاکاری شده و لوسترهای درخشان در فهرست آثار تاریخی قرار می‌گیرد.

کاخ اپرای گارنیه یک تئاتر هیجان‌انگیز نئوباروک است که به‌عنوان محل برگزاری نمایش‌های اپرا و باله طراحی شده است. این ساختمان توسط چارلز گارنیه، به سبک ناپلئون سوم و بین سال‌های ۱۸۶۲ تا ۱۸۷۵ میلادی ساخته شده است. نمای این بنا دارای ستون‌های کلاسیک و هشت مجسمه است که نمادهای افسانه‌ای را شامل می‌شود: شعر، موسیقی، شعر کوتاه حماسی، ازبر خوانی، ترانه، درام و رقص. در ایوان مجسمه‌های آهنگسازان (هالوی، میربیر، روسینی، اوبر، اسپونتینی، بتهوون و موزارت) به نمایش گذاشته شده است.

عکاس: Gwen King / unsplash.com

کاخ اپرای گارنیه در زمینی به مساحت ۱۱ هزار متر مربع ساخته شده که بسیار باشکوه است؛ اما ظرفیت آن تنها ۱,۲۰۰ نفر است. بسیاری از فضاهای بنا به راهروهای بزرگ با ورودی راه‌پله‌های سنگ مرمر و چراغ‌های طلاکاری‌شده فراوان اختصاص داده شده است. سقف تالار سخنرانی باشکوه قرمز و طلایی توسط چاگال نقاشی و تزئین شده است. سالن‌ها به زیبایی به سبک طلاکوب و نقاشی روی گچ سقف‌ها زینت داده شده‌اند.

شرکت در یکی از اجراهای اپرا در این بنا از بهترین تجربه‌های یک گردشگر می‌تواند باشد. کاخ اپرای گارنیه میزبان اجراهایی است که توسط پر استعدادترین گروه‌ها برگزار می‌شود. این ساختمان همچنین دارای کتاب‌فروشی، بوتیک و رستورانی شیک است که غذاهای کلاسیک فرانسوی سرو می‌کند.

میدان کنکورد (Place de la Concorde) بین سال‌های ۱۷۵۵ تا ۱۷۷۵ میلادی توسط معمار شاه لوئیس پانزدهم ساخته شده است و اکنون یکی از جاهای دیدنی پاریس به حساب می‌آید. این میدان هشت‌ضلعی زیبا در قلب پاریس قرن ۱۸ میلادی قرار دارد. میدان کنکورد با ابعاد شگفت‌انگیز، یکی از زیباترین میدان‌های شهر است. اینجا محل وقوع چندین رویداد تاریخی مهم بوده است، از جمله اعدام شاه لوئیس شانزدهم و مسیر پیروزی ناپلئون. این میدان چشم‌انداز زیبایی بر مسیر پیروزی به‌سمت طاق پیروزی و لادفانس، همچنین به‌سمت لوور و کلیسای مادلین دارد.

عکاس: Thierry Szymkowiak / گوگل‌ مپ

در مرکز میدان کنکورد، ستون هرمی شکل سنگی مصری قرار دارد که توسط نایب‌السلطنه‌ مصر به چارلز دهم تقدیم شده بود. در طول تابستان اینجا یک چرخ فلک می‌گذارند. میدان کنکورد تقاطعی شلوغ با ترافیک سنگین است. رانندگان فرانسوی همیشه به عابران پیاده توجه نمی‌کنند؛ پس حتما در این میدان مراقب ماشین‌ها باشید.

طاق پیروزی به ارتش پیروز فرانسوی انقلاب و امپراطور اول اهدا شد. ناپلئون دستور ساخت این سازه‌ بزرگ را در سال ۱۸۰۶ میلادی صادر کرد؛ اما تا سال ۱۸۳۶ میلادی زنده نماند تا تکمیل ساخت آن را ببیند. این سازه توسط «ژان فرانسوا شالگرین» (JF Chalgrin) طراحی شده که بزرگ‌تر از اندازه‌ واقعی نگاره‌ آن است که نشان‌دهنده‌ عزیمت، پیروزی‌ها و بازگشت شکوهمند ارتش فرانسه است.

عکاس: Jiuguang Wang / ویکی مدیا

در نمایی از طاق پیروزی که در مقابل بلوار شانزلیزه قرار دارد، اثر بسیار زیبا و برجسته‌ای از «فرانسیس رود» (Francois Rude) روی آن طاق حک شده است، به نام عزیمت داوطلبان در سال ۱۷۹۲ میلادی که با نام «مارسییز»، سرود ملی فرانسه نیز شناخته می‌شود. این اثر کنده‌کاری‌شده، سربازانی را نشان می‌دهد که آماده‌ عزیمت هستند که توسط روح بالدار آزادی هدایت می‌شوند. در قسمت داخلی نما، اسم بیش از ۶۶۰ ژنرال و بیش از ۱۰۰ جنگ نوشته شده است.

از اینجا نمایی پانوراما از ۱۲ خیابان وجود دارد که از میدان شارل دوگل آغاز می‌شود که شامل خیابانی از شانزلیزه تا میدان کنکورد و لوور می‌شود. از اینجا می‌توانید تمام مسیرهای منتهی به لادفانس، محله‌ مونمارتر و برج ایفل را مشاهده کنید. در پای طاق پیروزی، مقبره‌ سرباز ناشناخته وجود دارد که تاریخ ۱۹۲۱ میلادی نشان می‌دهد که به‌عنوان یادبودی برای مردگان جنگ جهانی اول است. هر روز گروهی از سربازان شعله‌ای در این مقبره روشن می‌کنند و همه ساله در ۱۱ نوامبر، سالگرد متارکه‌ جنگ در ۱۹۱۸ میلادی جشن گرفته می‌شود که در آن، مراسم یادبودی برای کسانی که در هر دو جنگ جهانی از دست رفته‌اند، برگزار می‌شود.

عکاس: نامشخص / theatreinparis.com

کلیسای سنت شپل به‌دلیل داشتن شیشه‌های پنجره‌ رنگی نفیس شهرت دارد که باعث می‌شود نور به‌شکل تابش رنگین‌کمان به محراب بتابد. رنگ ونور نماد الوهیت و اورشلیم آسمانی است. در سنت شپل به‌ندرت مراسماتی برای توده مردم برگزار می‌شود؛ اما گاهی از آن به‌عنوان محل برگزاری کنسرت استفاده می‌شود. گوش دادن به موسیقی کلاسیک در این فضا، واقعا تجربه‌ معنوی الهام‌بخشی خواهد بود. برای پیدا کردن این کلیسا از دروازه‌ آهنی کاخ جاستیس وارد شده و به حیاط داخلی بروید.

باغ لوگزامبورگ مشهورترین پارک در پاریس بعد از باغ تویلری است و یکی از محبوب‌ترین دیدنی های پاریس محسوب می‌شود. این باغ در قرن ۱۷ میلادی، زمانی که کاخ لوگزامبورگ ساخته شد، ایجاد شده است؛ اما شکل و ظاهر کنونی آن در قرن ۱۹ میلادی توسط معماری به نام ژان فرانسوا شالگرین شکل گرفته است. ویژگی اصلی باغ، تالاب بزرگ هشت ضلعی با فواره‌ آن است که در کنار دو تراس زیبا و باشکوه با چندین مجسمه قرار دارد. این قسمت از پارک به سبک فرانسوی کلاسیک ساخته شده است، با صندلی‌های متعدد که برای استفاده‌ بازدیدکنندگان تعبیه شده است.

عکاس: نامشخص / itinari.com

باغ‌ لوگزامبورگ در میان اهالی پاریس بسیار طرفدار دارد و مردم این شهر، به‌خصوص دانشجویان محله‌ لاتین، برای استراحت و پیاده‌روی به اینجا می‌آیند. از دیگر ویژگی‌های اصلی پارک لوگزامبورگ می‌توان به آب‌نمای زیبای مدیچی اشاره کرد که زیر درختان، در مقابل نمای شرقی کاخ قرار دارد. این حوض دارای آب‌نما در قرن ۱۷ میلادی ساخته شده و بنای تاریخی مربوط به دوران رنسانس را در خود جای داده است که خدایان رودخانه‌ رون و سن را به تصویر می‌کشد و یادآور صاحب قبلی آن، ماری مدیچی، است.

تالاب بزرگ بین کودکان بسیار پرطرفدار است چون قایق‌های مینیاتوری می‌سازند و در آن روانه می‌کنند؛ کودکان دیگر از تئاتر گرند گویگنول، نمایش سنتی عروسک خیمه شب بازی لذت می‌برند. در جنوب غربی پارک، در نزدیکی زمین‌های تنیس، تئاتر لوگزامبورگ قرار گرفته است که ظرفیت آن ۲۷۵ نفر است و نمایش‌های عروسکی جذاب فرانسوی در آن اجرا می‌شود.

نشستن در کلیسای سکره‌ کور، بلندترین نقطه‌ پاریس، حس خاصی دارد. نمای مرمر سفید آن با سبک معماری رومانسک و بیزانس ترکیب شده و از دور شبیه یک کیک عروسی است و مردم محلی نیز آن را با نام «کیک عروسی» نیز می‌نامند. داخل این کلیسا موزائیک چشمگیر مسیح با قلبی شعله‌ور، به محراب شوری احساسی و معنوی بخشیده است و مناسب برای کلیسایی است که بعد از جنگ فرانسه و پورس، به‌عنوان نمادی از امید خلق شده است.

عکاس: نامشخص / about-france.com

محراب کلیسای سکره کور با چندین شمع روشن می‌شود که در مقابل محیط تاریکی و سایه‌دار قرار دارد. بازدیدکنندگان می‌توانند زمانی را در تراس سپری کرده و نمای بسیار دوست‌داشتنی آن را بر پاریس تحسین کنند؛ یا می‌توانند برای داشتن نمایی و دید بالاتر از برج بالا بروند. راه و گردشگاهی که به کلیسا ختم می‌شود، منطقه‌ای محبوب برای مردم است؛ چون می‌توانند در آن استراحت کرده و به نوای نوازندگان خیابانی گوش فرا دهند. هنگامی که از کلیسای سکوره کور بازدید می‌کنید، ارزش آن را دارد که زمانی را برای گشت و گذار در مونت مارتر اختصاص دهید. زمانی این محله، روستای قرون‌وسطایی کوچک بود و امروزه به‌همراه جذابیت‌های افسون‌گر قدیمی، آثار آوانگارد هم دارد.

در دوران بزم، خوشی و زیباجویی پاریس قبل از جنگ جهانی اول (Belle Epoque)، روستای مونت مارتر شروع به جذب هنرمندان معروفی چون تولوز لوترک و ادگار دگا کرد. روح بوهمی مونت مارتر هنوز هم در میدان‌های جذاب و خیابان‌های سنگ‌فرش، به‌ویژه حوالی میدان ترتر و میدان رولان دورژله دیده می‌شود. در این محله همچنین موزه‌های بسیار عالی هنری از جمله موزه‌ مونت مارتر و موزه‌ اسپیس دالی وجود دارد.

پانتئون از دیگر جاذبه های پاریس به شمار می‌رود که در اصل به‌عنوان یک کلیسا ساخته شد و امروزه یک بنای یادبود ملی و محل دفن مردان بزرگ فرانسه است. در سال ۱۷۵۶ میلادی پادشاه لوئیس پانزدهم به معماری به نام «ژاک ژرمن سوفلوت» (Jacques-Germain Soufflot) ماموریت داد تا کلیسای جدیدی در محل ویرانه‌های صومعه‌ سنت جنویو بسازد. ساخت این کلیسا در سال ۱۷۹۰ میلادی به پایان رسید. معمار پانتئون کمی از سبک معماری پادشاه لوئیس پانزدهم فاصله گرفته و بیشتر از سبک نئوکلاسیک استفاده کرده است.

عکاس: نامشخص / lonelyplanet.com

پانتئون اولین ساختمانی در پاریس بود که به‌دنبال بازگشت به‌سادگی معماری آثار باستانی بود. این بنای تاریخی به‌عنوان استانداردی برای دوران قبل و بعد از ناپئون در نظر گرفته شد و در ساخت سازه‌های بزرگ دیگری مانند طاق پیروزی، مادلین و بورس از آن الهام گرفته شد. از کسانی که در این مکان دفن شده‌اند می‌توان به فیلسوفانی چون ولتر و روسو و نویسندگانی مانند ویکتور هوگو و امیل زولا اشاره کرد.

عکاس: نامشخص / unjourdeplusaparis.com

میدان ووسگس به سبک معماری معمول رنسانس، به‌شکل مربع و متقارن ساخته شده که دورتادور آن را ساختمان‌های قرمز آجری با سقف‌های سنگی گرفته است. میدان ووسگس، مکانی باشکوه برای برگزاری جشنواره‌های قرن ۱۷ میلادی مانند تورنومنت‌ها و عروسی‌های اشرافی بود. اینجا به رغم ممنوعیت «کاردینال ریشلیو» (Cardinal Richelieu) بر انجام دوئل، مکان پرطرفداری برای دوئل بود. معشوقه‌ مشهور لوئیس سیزدهم در یکی از ساختمان‌های این میدان (ساختمان پلاک ۱۱) زندگی می‌کرد و مادام سوینیه نیز در سال ۱۶۲۶ میلادی در این میدان، (پلاک ۱ ) به دنیا آمده بود.

میدان ووسگس در محله‌ ماراییس قرار دارد که محله‌ای تاریخی با کاخ‌های قرون‌وسطایی و رنسانس است. موزه‌ خیره‌کننده‌ پیکاسو در «هتل ساله» که عمارتی باشکوه از قرن ۱۷ است، قرار دارد. امروزه ماراییس به یک محله‌ شیک تبدیل شده که درصد قابل توجهی از ساکنان آن را یهودیان تشکیل می‌دهند. برای داشتن تجربه‌ای لوکس در پاریس به ماریاژ فری بروید. این مغازه‌ چا‌ی‌فروشی زیبا، چای‌های بسیار معطر را به‌همراه خوراکی‌های شیرین سرو می‌کند. اینجا همچنین می‌توانید انتخاب گسترده‌ای از بهترین چای‌های پاریس داشته و آن‌ها را خریداری کنید. بسیاری از گردشگران برای خرید فلافل از مغازه‌ی «L'As du Falafel»، مدت زیادی را در صف می‌ایستند.

میدان واندوم توسط ژول مانسار، یکی از معماران برجسته‌ سده بزرگ، در دوران لویی چهاردهم ساخته شده است. این میدان در ابتدا میدان لوئیس بزرگ نامیده شد. نمای خانه‌ها بین سال‌های ۱۶۸۶ تا ۱۷۰۱ میلادی ساخته شد. در ابتدا هدف از ساخت این میدان آن بود که دانشگاه‌های سلطنتی، ضراب‌خانه، کتابخانه‌ سلطنتی و هتل برای سفیران خارجی در اطراف میدان واندوم تاسیس شود؛ اما به‌دلیل مشکلات مالی، پادشاه مجبور شد ساختمان‌های اطراف میدان را به خانواده‌های اشرافی و ثروتمند شهر بفروشد. صاحبان جدید ساختمان‌ها، عمارت‌هایی زیبا با حیاط و باغ بنا کردند. جذابیت میدان واندوم به این است که هنوز هم انسجام طراحی کلی خود را حفظ کرده است؛ در ساخت این میدان، ظاهر شاهانه با سادگی شهری ترکیب شده است.

عکاس: Zairon / ویکی مدیا

بعد از مرمت دقیقی که در دهه‌ ۱۹۹۰ میلادی انجام شد، میدان واندوم شکوه و عظمت سابق خود را به‌طور کامل بازیافت. این میدان به داشتن جواهرفروشی‌های اعیانی از جمله Boucheron، Chanel Van Cleef & Arpels و Cartier شهرت دارد. از دیگر ساختمان‌های لوکس این میدان می‌توان به هتل ریتز اشاره کرد که ارنست همینگوی، اسکات فیتزجرالد و گرترود استاین به آن رفت و آمد داشتند. در مرکز میدان ستون برنزی ۴۴ متری به نام ستون یادبود ارتش بزرگ وجود دارد که شکوه عملکرد ارتش فرانسه را یادآور می‌شود.

مرکز ژرژ پمپیدو بین منطقه‌ Halles و Marais در پاریس، مرکز پمپیدو قرار دارد که مرکزی هنری و فرهنگی است. این مرکز در مقایسه با ساختمان‌های تاریخی اطراف آن، به سبک معماری مدرن ساخته شده و گاهی از آن با عنوان طرح «پشت و رو» هم یاد می‌شود؛ چون جزئیات معماری راه‌پله‌ها و آسانسورها در ظاهر این بنا هم دیده می‌شود. مهم‌ترین جاذبه‌ مرکز پمپیدو، موزه‌ی ملی هنر مدرن است که مجموعه‌ وسیعی از هنر معاصر را به نمایش گذاشته است؛ از هنر فو گرفته تا هنر کوبیسم و اکسپرسیونیسم، ساختارگرایی، دادائیسم و سورئالیسم، اکسپرسیونیسم تجریدی، نیو رئالیسم و هنر پاپ. مجموعه‌ مجسمه این مرکز فرهنگی هنری نیز ارزش وقت گذاشتن دارد.

عکاس: Jean-Pierre Dalbéra / ویکی مدیا

هتل لزنولید (Les Invalides) که امروزه یکی از جاهای دیدنی پاریس است، در ابتدا به‌عنوان خانه‌ای برای سربازان معلول شده در جنگ تاسیس شد. بعد از حکومت لویی چهاردهم، سربازان ناتوان در این مرکز مراقبت‌های پزشکی دریافت کردند، در صورت لزوم در بیمارستان‌ها یا صومعه‌ها؛ اما کم‌کم به گدایی می‌افتادند. با تاسیس هتل لزنولید اولین خانه برای مردانی که در طول خدمت به ارتش دچار ناتوانی‌هایی شده بودند، افتتاح شد. این ساختمان بین سال‌های ۱۶۷۱ تا ۱۶۷۶ میلادی تحت مدیریت معماری به نام لیبرال بویونت ساخته شد و مرکز آن در کلیسای جامع سنت لوئیس قرار گرفت که بعدها دوباره توسط معمار ژول مانسار در سال ۱۷۰۶ میلادی طراحی شد.

عکاس: William Crochot / ویکی مدیا

لزنولید بعدها با عنوان کلیسای جامع لزنولید شناخته شد و یک ساختمان برجسته‌ مسیحی از دوران کلاسیک فرانسه است. این کلیسا به‌دلیل قرار گرفتن آرامگاه ناپلئون (که در سال ۱۸۴۰ میلادی ساخته شد) شهرت دارد. لزنولید یک موزه‌ نظامی هم دارد که در سال ۱۷۹۴ میلادی به‌عنوان موزه‌ توپخانه تاسیس شد که اطراف حیاط را اشغال کرده است. این موزه مجموعه‌ وسیعی از تجهیزات و لباس نظامی، سلاح، مهر و چیزهای عجیب و غریبی از چندین کشور به نمایش گذاشته شده است. اینجا همچنین یادگاری‌ها و آثار عتیقه‌ای از ناپلئون و ژنرال‌های معروف و نقشه‌ لشگرکشی‌های فرانسه را می‌توان دید.

ساختمان باشکوه کاخ رویال در مقابل موزه‌ لوور قرار دارد و نمونه‌ دیگری از معماری سلطنتی به شمار می‌رود. کاخ رویال در ابتدا در دوران حکومت لویی سیزدهم با نام کاخ کاردینال ساخته شد؛ اما بعدها آن را به کاخ سلطنتی (رویال) تبدیل کردند. این بنا به‌مدت چهار قرن محل قرارگیری کرسی قدرت بود. کاخ رویال با داشتن یک حیاط مرکزی زیبا، ساختار معماری کلاسیک فرانسوی را به نمایش می‌گذارد. این حیاط با ردیف‌های انبوهی از درختان، گویی روستایی در دل شهر به وجود آورده است. داخل حیاط مجسمه‌ای غیرمعمول مدرن از ستون‌های کوچک راه‌راه قرار دارد که ارتفاع این ستون‌ها متغیر است. مجسمه‌ها حس شگفتی و کنجکاوی گردشگران را برمی‌انگیزد.

عکاس: Matias Aros M / ویکی مدیا

امروزه نام میدان باستیل، زندان بدنام باستیل را که نماد منفور قدرت مطلق است، به یاد می‌آورد که زمانی در اینجا قرار داشت. بعد از یورش مخالفان به زندان باستیل در ۱۴ ژوئیه‌ سال ۱۷۸۹ میلادی، این زندان کاملا تخریب شد. در مرکز میدان باستیل، ستون ۵۱ متری ژوئیه (Juillet) قرار دارد که در بالای آن پیکری از طلا وجود دارد که نماد آزادی است. این بنای تاریخی، انقلاب جولای ۱۸۳۰ میلادی را به تصویر می‌کشد که شاه چارلز دهم را سرنگون کرد و لویی فیلیپ را به قدرت رساند. چهار خروس فرانسوی و یک شیر روی پایه‌ ستون کنده‌کاری شده‌اند که نماد مردم آزاد فرانسه هستند.

عکاس: Guillaume Flament / ویکی مدیا

راه‌پله‌ای مارپیچ با ۲۸۳ پله در داخل ستون وجود دارد که شما را به‌ سمت جایی هدایت می‌کند که می‌توانید منظره‌ای بسیار زیبا از باستیل اپرای جدید را به تماشا بنشینید. در محل زندان باستیل خانه‌ اپرای جدیدی قرار دارد که در ۱۳ ژوئیه‌ سال ۱۹۸۹ میلادی به‌طور رسمی توسط رئیس‌جمهوری میتران افتتاح شد. این سالن تئاتر مدرن بسیار بزرگ، ۲,۷۴۵ نفر ظرفیت دارد. خانه‌ اپرای باستیل در طول سال میزبان رویدادها و اجراهایی از جمله اپرای ملی و گروه‌های ملی باله است.

میدان شتله، از زیباترین جاهای دیدنی پاریس در شب، در مرکز پاریس قرار دارد و رو به سوی رودخانه‌ سن است. دو سالن تئاتر مشهور پاریس، زینت‌دهنده‌ این میدان عظیم هستند. تئاتر باشکوه شتله که در قرن ۱۹ میلادی ساخته شده است، محل برگزاری اپرا و کنسرت‌های موسیقی کلاسیک است. تئاتر ویل هم یکی از بناهای تاریخی پاریس است که در آن طیف گسترده‌ای از کنسرت‌های موسیقی برگزار می‌شود.

عکاس: Drago Calavera / ویکی مدیا

محدوده‌ اطراف میدان شتله نیز ارزش گشت‌وگذار دارد. بعد از بازدید از این میدان، مسیر خود را به‌سمت خیابان ریولی ادامه دهید، از بلوار سباستوپول گذر کنید و در یک پارک کوچک قدم بزنید تا برج سنت ژاک را پیدا کنید. این برج بین سال‌های ۱۵۰۸ تا ۱۵۲۲ میلادی به سبک اواخر گوتیک ساخته شده است که باقی‌مانده‌ کلیسای سنت ژاک، کلیسای قدیمی شهر است. در طول قرون‌ وسطا، این کلیسا محل ملاقات زائرانی بود که در مسیر کامینو د سانتیاگو، راهی سانتیاگو د کومپوستلا، یکی از سه مقصد زیارتی بزرگ مسیحیت در دوران قرون‌ وسطا می‌شدند. همچنین گفته می‌شود برج سنت ژاک جایی است که بلز پاسکال یکی از آزمایش‌های برومتری خود را در آن انجام داد؛ این آزمایش تاثیر بلندی بر ارتفاع ستون جیوه را نشان می‌دهد.

قلعه‌ قرون‌وسطایی کونسیرژری، یکی از زندان‌های بدنام پاریس در انقلاب فرانسه بود. در اینجا زندانیانی مثل ماری آنتوانت و رابسپیر، در سلول‌های تاریک و در حالی که منتظر سرنوشت خود بودند، نگه داشته می‌شدند. کونسیرژری در ابتدا بخشی از کاخ قرون‌وسطایی پادشاهان کاپتی بود و امروزه آن را به یک موزه تبدیل کرده‌اند. سالن ژیروندن‌ها آثار به جا مانده از آن روزهای خونین، مثل تیغه گیوتین، مقررات زندان و یک رونوشت از آخرین نامه‌ ماری آنتوانت را به نمایش گذاشته است.

عکاس: madras91 / ویکی مدیا

سالن Gens d'Armes، یک سالن بسیار زیبا به سبک گوتیک است. در این اتاق ممنوعه، زندانیان محکوم به اعدام، به شخص اعدام‌کننده تحویل داده می‌شدند. برای دیدن چشم‌انداز فوق‌العاده از نمای نئوگوتیک ساختمان، در آنطرف رودخانه‌ سن، در اسکله Megisserie بایستید. از این فاصله، سه برج قلعه، همچنین برج ساعت دیده می‌شود که بیشتر شبیه به قلعه در قصه‌های افسانه‌ای است تا یک زندان.

در غرب پاریس، در انتهای خیابان شارل دوگل مجموعه‌ای از ساختمان‌های بلند قرار دارد که از اواسط دهه‌ ۱۹۶۰ میلادی ساخته شده است. این منطقه دفانس نامیده می‌شود که یادآور مقاومت تلخ نیروهای فرانسوی در این منطقه، در جنگ فرانسه-پروس (۱۸۷۰ الی ۱۸۷۱ میلادی) است. امروزه گردشگران از این محله به‌عنوان راهنمای ورود پاریس به قرن بیست و یک بازدید می‌کنند. این طاق بزرگ توسط یوهان اوتو فان اسپرکلسن طراحی شده و بسیتر تاثیرگذار است. این سازه‌ عظیم با ارتفاع ۱۱۰ متر، مستطیل‌شکل است و نمای آن را با سنگ مرمر سفید کارارا کار کرده‌اند. این بنای تاریخی در سال ۱۹۸۹ میلادی، به مناسبت ۲۰۰‌امین سالگرد انقلاب فرانسه افتتاح شد و به‌عنوان نماد اتحاد و برادری معاصر در نظر گرفته می‌شود.

عکاس: Patrick Lilja / گوگل‌ مپ

برای کشف بهترین و زیباترین کافه‌های پاریس، بهتر است از بلوار سن-ژرمن، در منطقه‌ ۶ شروع کنید. هر دو طرف این بلوار پوشیده از درختان بلوطی است که در یک امتداد قرار دارند، با فروشگاه‌های پرطرفدار، کافه‌های معتبر و رستوران‌های کوچک کلاسیک. مشهورترین کافه‌ این بلوار، کافه د فلور است که محل ملاقات ژان پل سارتر و سیمون دو بووار بود. از دیگر کافه‌های مشهور آن می‌توان به کافه دو مگو اشاره کرد که جیمز جویس، پیکاسو، همینگوی و چندین هنرمند دیگر به آن رفت و آمد داشتند. در هر دوی این کافه‌ها گردشگران با یک محیط کلاسیک فرانسوی مواجه می‌شوند که پیشخدمت‌های آن پاپیون بسته‌اند.

عکاس: kea / گوگل مپ

رستوران‌های کوچک بلوار مون‌پارناس هم شهرت خود را بیشتر مدیون نویسندگان و هنرمندانی هستند که به این رستوران‌ها می‌رفتند و دوم (Deum) یکی از این رستوران‌ها است. اتاق غذاخوری این رستوران به سبک آرت دکو است و منوی آن بیشتر روی غذاهای دریایی تمرکز دارد. رستوران لا کوپول یکی دیگر از رستوران‌های کلاسیک فرانسوی است که گذشته‌ افسانه‌ای دارد؛ از سال ۱۹۲۰ میلادی هنرمندان مشهور بسیار زیادی از جمله دراین، لجر، مان ری و پیکاسو به این رستوران می‌آمدند. لا کوپول همچنین میزبان آلبر کامو، ژان پل سارتر و مارک شاگال نیز بوده است. رستوران لا روتوندا در دهه‌ ۱۹۲۰ میلادی، جایی بود که نقاشان و هنرمندان سورئالیست بیشتر به آن رفت و آمد می‌کردند. این رستوران امروزه نیز هنرمندان و سینماگران را به خود جذب می‌کند.

عکاس: panagiotis Maroudas / گوگل مپ

پاریس شهر نور و هنر است و بازدید از دیدنی های پاریس یکی از خاطره‌انگیز‌ترین سفرهای هر گردشگری را رقم خواهد زد. هم‌اکنون می‌توانید در ادامه این مقاله از کجارو، فهرست کامل جاهای دیدنی پاریس را مشاهده کنید. این فهرست، به‌روزترین داده‌ها و راهنمایی‌های لازم جهت برنامه‌ریزی سفر شما را فراهم می‌آورد.