۱۰ پارک ملی کمتر شناخته‌شده در ایالات‌متحده

۱۰ پارک ملی کمتر شناخته‌شده در ایالات‌متحده

تیم  کجارو
| دوشنبه, ۲۶ مرداد ۹۴ ساعت ۲۱:۳۰

در ایالات‌متحده تقریبا ۴۰۰ پارک ملی وجود دارد که بعضی از آن‌ها مثل یلو‌استون (Yellowstone) و گرند کنیون (Grand Canyon) شهرت جهانی دارند و گردشگران زیادی از آن‌ها بازدید می‌کنند. ولی تعداد زیادی از این پارک‌ها باوجود داشتن جذابیت‌هایی خیره‌کننده مثل حیات‌وحش بی‌نظیر، پیشینه‌ی تاریخی غنی و تنوع اعجاب‌انگیز شرایط اقلیمی، کمتر شناخته‌شده هستند و استقبال مناسبی از آن‌ها نمی‌شود. برای آشنایی با ۱۰ پارک ملی تقریبا ناشناخته ولی بسیار جذاب و دیدنی با کجارو همراه باشید.

۱.       پارک ملی گریت بیسین (Great Basin)، نوادا

پارک  گریت بیسین1 این پارک ملی واقع در غرب نوادا، مجموعه‌ای بی‌نظیر از جاذبه‌هایی است که رضایت هر گردشگری را جلب می‌کند؛ ازجمله کوه‌هایی با ارتفاع بیش از ۳۶۹۰ متر، غارهای زیبا، دریاچه‌هایی کوهستانی، دشت‌های وسیع و مناسب برای ماجراجویی و قدیمی‌ترین موجودات زنده در دنیا. پارک  گریت بیسین2 شاید جذاب‌ترین قسمت این پارک، قله‌ی ۳۹۸۲ متری کوه ویلر (Wheeler) باشد که تحت تأثیر فعالیت یخچال‌های طبیعی شکل منحصربه‌فردی دارد. از بالای این قله که بخشی از رشته‌کوه راکی است، تمام نقاط دیدنی پارک به بهترین شکل در معرض دید گردشگران قرار می‌گیرند. تا ارتفاع ۳۰۴۸ متری کوه ویلر را می‌توان از طریق یک جاده‌ی زیبا و خوش‌منظره واقع در دامنه‌ی آن با خودرو طی کرد. از انتهای جاده با یک کوهنوردی سبک به جنگلی زیبا از درختان کاج می‌رسید که بعضی از آن‌ها ۳۰۰۰ سال قدمت دارند. تنها یخچال جنوبی نیمکره‌ی شمالی نیز در کوه ویلر قرار دارد. این یخچال زیاد بزرگ نیست ولی مشخصات آن مشابه یخچال‌های نیمکره‌ی جنوبی است. پارک  گریت بیسین3 در مرحله‌ی بعد می‌توانید سری به غارهای لیمن (Lehman) بزنید. بازدید از این غارها فقط با راهنمایی و هدایت نگهبان‌های پارک امکان‌پذیر است چراکه گذرگاه‌های مرمری و سنگ آهکی آن‌ها بسیار سردرگم کننده و پیچ‌درپیچ هستند. دیواره‌ی غارهای لیمن با کریستال‌های آرگونیتی و یک نوع ترکیب معدنی کمیاب موسوم به پوسته‌ی غار پوشیده شده‌اند. پارک ملی گریت بیسین باوجود همه‌ی جذابیت‌های خیره‌کننده سالانه فقط ۹۰ هزار نفر بازدیدکننده دارد.

۲.      رودخانه‌ی ملی بوفالو، آرکانزاس

	رودخانه‌ی  بوفالو1 رودخانه‌ی زیبای بوفالو در شمال غربی آرکانزاس، بعد از سال‌ها تلاش کسانی که خواستار حفاظت از آب‌های پاکیزه و شفاف و جنگل‌های باشکوه اطراف آن بودند و مبارزه‌ی آن‌ها با ساخت سد در مسیر رودخانه، سرانجام در سال ۱۹۷۲ به‌عنوان اولین رودخانه‌ی ملی حفاظت‌شده‌ی ایالات‌متحده معرفی شد. هنوز هم کسانی که مسیر ۲۲۰ کیلومتری رود ازارک (بخش بالایی رودخانه‌ی بوفالو که جریان آرام‌تری دارد و دسترسی به آن راحت‌تر است) را با قایق کانو طی می‌کنند، خود را مدیون برنده شدن فعالان محیط‌زیست در این مناقشه‌ی دامنه‌دار می‌دانند. 	رودخانه‌ی  بوفالو2 در این امتداد رودخانه‌ی بوفالو، سه محدوده‌ی رسمی حفاظت‌شده حیات‌وحش وجود دارد که این مسئله منجر به بهبود و رشد اکوسیستم این منطقه شده است. در سراسر حاشیه‌ی رودخانه حتی مناطقی مثل استیل کریک (Steel Creek) که پوشیده از صخره‌های ماسه‌ای عمودی با متوسط ارتفاع ۱۲۰ متر است، امکانات گردشگری نظیر محوطه‌ی کمپینگ، حوضچه‌ی شنا و مسیرهای طبیعت‌گردی امن به چشم می‌خورد. علاقه‌مندان به هیجان و دلهره می‌توانند سری به راش (Rush) در بخش پایینی رودخانه بزنند. این محل که اکنون با نام شهر ارواح شناخته می‌شود، محل قرارگیری یک معدن روی متروکه است. 	رودخانه‌ی  بوفالو3 درمجموع رودخانه‌ی ملی بوفالو دارای بعضی از زیباترین مناظر ایالات‌متحده است و بهترین محل برای قایقرانی تفریحی در این کشور محسوب می‌شود.

۳.      پارک ملی بیگ سایپرس (Big Cypress)، فلوریدا

پارک بیگ سایپرس1 نام این پارک ملی به معنای سرو بزرگ است و دلیل این نام‌گذاری جنگل‌های وسیع سرو به مساحت صدها هزار هکتار در مرداب بیگ سایپرس هستند. این پارک جذابیت‌های زیادی برای ارائه به گردشگران دارد؛ ازجمله منطقه‌ی حفاظت‌شده‌ی اورگلیدز (Everglades) در جنوب پارک ولی گردشگران زیادی از آن بازدید نمی‌کنند. پارک  بیگ سایپرس2 پارک بیگ سایپرس دو جاده‌ی اصلی و بسیار چشم‌نواز دارد که در دو طرف آن‌ها می‌توان تمساح و انواع پرنده‌ها مثل دارکوب، قره غاز، لک‌لک گرمسیری سفید، گالینول ارغوانی و حواصیل برفی را از نزدیک مشاهده کرد. در حاشیه‌ی رودخانه‌ی ترنر (Turner)، میدان آپر واگن (Upper Wagon) و جاده‌ی بردون (Birdon) کانال‌هایی به طول چندین کیلومتر دیده می‌شود که مدت‌ها قبل برای تخلیه‌ی آب‌های سطحی ساخته‌شده‌اند ولی در حال حاضر نوعی باغ‌وحش طبیعی کنار جاده‌ای به شمار می‌آیند. پارک بیگ سایپرس3

۴.      پارک ملی کلرادو

	پارک ملی کلرادو1 ناحیه ییلاقی رد راکز (Red Rocks) در جنوب غربی ایالت کلرادو با دره‌های عریض، تپه‌های سرخ‌رنگ، ستون‌های سنگی و انواع دیگر سازه‌های ماسه‌سنگی طبیعی شهرت زیادی دارد. پارک ملی کلرادو محل بسیار مناسبی برای بازدید از این جاذبه‌های طبیعی است و در آن می‌توان فارغ از ازدحام و بدون نیاز به پیمودن مسافت‌های طولانی، به بهترین مناطق رد راکز دسترسی داشت. 	پارک ملی کلرادو2 بیشتر بخش‌های پارک با حرکت در جاده‌ی ۳۷کیلومتری ریم راک (Rim Rock) قابل‌مشاهده هستند. برای دسترسی به این جاده باید در خروجی I-70 که تنها چند دقیقه با تقاطع Grand Junction کلرادو فاصله دارد، از جاده اصلی خارج شوید. در پارک ملی کلرادو چندین نوع مسیر طبیعت‌گردی برای بازدید از جاذبه‌های این منطقه وجود دارد؛ ازجمله مسیرهای راهپیمایی کوتاه و هموار مثل مسیر صخره‌ی پنجره‌ای و یا مسیرهای کوهنوردی ناهموار و مهیج مثل مسیر دره‌ی یادبود که از کنار بیشتر سازه‌های سنگی طبیعی این پارک می‌گذرد. 	پارک ملی کلرادو 3

سازه‌های سنگی پارک ملی کلرادو به دلیل شکل خاص و غیرعادی با نام‌هایی مثل یادبود استقلال، زوج عاشق و کوره‌های زغالی شناخته می‌شوند.

۵.      پارک ملی رنگل سنت الایِس (Wrangell–St. Elias)، آلاسکا

آلاسکا

 باوجوداینکه پارک ملی دنالی (Denali) آلاسکا بیشتر گردشگران این ایالت را جذب می‌کند ولی هیچ برتری محسوسی نسبت به پارک رنگل سنت الایس ندارد. این پارک بزرگ‌ترین محدوده‌ی حفاظت‌شده در ایالات‌متحده است که ۹ مورد از ۱۶ کوه مرتفع این کشور در آن واقع شده‌اند. بسیاری از شرکت‌های بزرگ لوازم ورزشی و کسانی که در رنگل سنت الایس زمین و مستقلات خصوصی دارند، تورهای مهیج و ماجراجویانه گشت‌وگذار در پارک برگزار می‌کنند که شامل قایق‌سواری (قایق‌های معمولی و کایاک)، پرواز بر فراز مناطق دیدنی و صعود از یخچال‌های طبیعی است. البته بازدید مستقل از پارک نیز امکان‌پذیر است و گردشگران مستقل می‌توانند با دقت زیاد و در نظر گرفتن آب‌وهوا، با استفاده از دو جاده‌ی مک‌کارتی (McCarthy) و نابسنا (Nabesna) که بیشتر خاکی و ناهموار هستند، به نقطه‌ی شروع مسیرهای گردشگری، محوطه‌های کمپینگ و مناطق تاریخی پارک دسترسی پیدا کنند.  جاده‌ی ۹۹ کیلومتری مک‌کارتی بعد از عبور از یک جنگل سردسیری، با گذشتن از کنار یک خط آهن خصوصی و یک پل با پایه‌های مرتفع به شهر کوچک و کم‌جمعیت مک‌کارتی می‌رسد. در نزدیکی این شهر آثار به‌جامانده از یک معدن مس قدیمی به چشم می‌خورد که اکنون به‌عنوان بنای تاریخی ملی شناخته می‌شود. جاده نابسنا به طول ۶۸ کیلومتر، از میان مناطق کوهستانی چشم‌نواز می‌گذرد و با عبور از آن می‌توان حیوانات مختلفی را از نزدیک مشاهده کرد؛ ازجمله گوسفند کوهی، گوزن کانادایی، گوزن شمالی، خرس گریزلی، خرس سیاه، بز کوهی، گرگ خاکستری، کایوت، روباه قرمز، ولورین (دله - نوعی راسوی گوشت‌خوار درشت‌اندام) و جوجه‌تیغی کوهی.  این جاده‌ها بسیار مخاطره‌آمیز هستند و عبور از آن‌ها به برنامه‌ریزی و آمادگی کامل نیاز دارد ولی گشت‌وگذار در آن‌ها بسیار جذاب و خاطره‌انگیز خواهد بود.

۶.      پارک ملی ویند کیو (Wind Cave)، داکوتای جنوبی

پارک ویند کیو 1 کارکنان مرکز خدمات گردشگری این پارک، آن را با شعار تبلیغاتی (ویند کیو؛ یک پارک، دو دنیا) معرفی می‌کنند. ویند کیو یک غار زیرزمینی با مساحت ۱۱۴ کیلومترمربع است که علاوه بر گذرگاه‌های غیرمعمول و خیره‌کننده، زیستگاه تعداد زیادی گونه‌های کمیاب جانوری و گیاهی نیز به شمار می‌آید. پارک ویند کیو 2 این منطقه در سال ۱۹۰۳ به‌عنوان اولین پارک ملی برای حفظ و نگهداری غارهای زیرزمینی معرفی شد. مهم‌ترین دلیل این اقدام حفاظت از نوعی ساختار کلسیتی منحصربه‌فرد با شکل خاص لانه‌زنبوری بود که روی دیواره‌های غار به چشم می‌خورد. در حال حاضر ویند کیو با عنوان چهارمین غار بزرگ دنیا معرفی می‌شود. پارک ویند کیو 3 در این پارک چهار نوع تور با راهنمای حرفه‌ای در اختیار گردشگران قرار دارد که یکی از آن‌ها برای افراد دارای مشکلات جسمی طراحی شده است. در پارک ملی ویند کیو در کنار تورهای غارنوردی، تفریحات دیگری نیز برای بازدیدکننده‌ها پیش بینی شده است، ازجمله رانندگی و کوهنوردی سبک به‌منظور تماشای حیواناتی نظیر گاومیش کوهان‌دار، گوزن شمالی، گوزن شاخ چنگالی، استر آهو، کایوت و سگ دشتی.

۷.      پارک ملی موهاوی (Mojave)، کالیفرنیا

پارک  موهاوی 1 این پارک ملی پهناور در جنوب ایالت کالیفرنیا به‌ندرت موردتوجه گردشگران قرار می‌گیرد که این مسئله جای تعجب دارد. این پارک دورافتاده و تقریبا خالی از سکنه مکان بسیار مناسبی برای کسانی است که قصد لذت بردن از آرامش و سکوت مطلق در آغوش طبیعت دارند. پارک موهاوی 2 گردشگران ماجراجو و دوستداران هیجان مطمئنا از گشت‌وگذار در بین تپه‌های بلند شنی، کوه‌های مخروطی خاکستر آتش‌فشانی و بزرگ‌ترین جنگل درخت یوکا در دنیا و همین‌طور آثار به‌جامانده از معادن و مزارع تاریخی و پروژه‌های نظامی لذت خواهند برد. پارک ملی موهاوی 3 این پارک دربرگیرنده‌ی سه مورد از چهار صحرای اصلی آمریکا است که عبارت‌اند از: صحراهای موهاوی، گریت بیسین و سونوران (Sonoran). علاوه بر این در پارک موهاوی، به دلیل اختلاف ارتفاع زیاد بین بخش‌های مختلف آن (۲۰۴۱ متر در قله کوه کلارک تا ۲۶۸متر در صحرا) تنوع زیست‌محیطی زیادی به چشم می‌خورد.

۸.      پارک ملی تاریخی ژان لافیت (Jean Lafitte)، لوئیزیانا

پارک  ژان لافیت 1 ژان لافیت یک دزد دریای و قاچاقچی بدنام در قرن نوزدهم میلادی بود که بیشتر عمر خود را به تجارت برده و فعالیت‌های غیرقانونی گذراند و به همین دلیل عده زیادی از نام‌گذاری یک پارک ملی به یاد او شگفت‌زده می‌شوند. دلیل این نام‌گذاری مثل پیشینه‌ی فرهنگی و سیاسی بخش‌های جنوبی ایالت لوئیزیانا پیچیده و مبهم است. پارک  ژان لافیت 2 حتی امروزه نیز جوامع این منطقه ترکیبی منحصربه‌فرد از همجوشی فرهنگ بومی قبل از کشف قاره‌ی آمریکا با آداب‌ورسوم اسپانیا، فرانسه، انگلیس، آفریقا، جزایر قناری، آلمان، کارائیب، ایالت‌های اتحادیه‌ی جنوب و بسیاری از مناطق دیگر هستند. این پارک در جنوب ایالت لوئیزیانا و در حدفاصل مرداب‌های دلتای رود میسی‌سیپی و چمن‌زارهای غرب آن واقع شده است. پارک  ژان لافیت 3   در هریک از شش ناحیه‌ی اصلی پارک می‌توان اطلاعات زیادی در مورد تاریخچه‌ی ایالت به دست آورد. یک از این نواحی، بخش فرانسوی شهر نیواورلئان است که حیات‌وحش حفاظت‌شده و محل به وقوع پیوستن نبرد تاریخی نیواورلئان در سال ۱۸۱۵، جذابیت‌های اصلی آن هستند.

۹.     پارک ملی تاریخی فرهنگ چاکو (Chaco Culture)، نیومکزیکو

پارک چاکو 1 در جنوب غربی ایالات‌متحده چند پارک ملی تاریخی فرهنگی پربازدید متعلق به بومیان آمریکا وجود دارد که هیچ‌کدام ارزش فرهنگی بیشتری از پارک ملی چاکو در شمال غربی نیومکزیکو ندارند ولی این پارک به دلیل دورافتاده بودن و فاصله‌ی زیاد با شاهراه‌های ارتباطی اصلی مورد استقبال گردشگران قرار نگرفته است. پارک چاکو 2 دره‌ی چاکو (Chaco Canyon) بین سال‌های ۸۵۰ تا ۱۲۵۰ میلادی مرکز تجاری و مذهبی و همین‌طور مقر فرماندهی تمدن باستانی پوئبلو (Pueblo) محسوب می‌شد و معماری استادانه و باشکوه آن کاملا متناسب با سلسله‌مراتب اجتماعی سازماندهی‌شده و حیرت‌انگیز این قوم باستانی شکل گرفته بود. در اواسط قرن سیزدهم، ساکنین دره‌ی چاکو آن را ترک کردند و در حال حاضر برای بزرگداشت تاریخ و فرهنگ بومیان آمریکا، این دره و نواحی اطراف آن (بناهای یادبود به‌جامانده از تمدن آزتک) به‌عنوان میراث فرهنگی جهانی معرفی شده‌اند. پارک چاکو 3 دره‌ی چاکو ۱۵ کیلومتر طول دارد و ۶ سایت باستان‌شناسی اصلی در آن به چشم می‌خورد. ازجمله یک ساختمان چندطبقه‌ی بسیار بزرگ با چندین تالار زیرزمینی برای برگزاری مراسم آیینی. با توجه به جنبه‌های تاریخی و فرهنگی بی‌نظیر این پارک، بازدید از آن ارزش پیمودن مسافت طولانی را دارد.

۱۰.  پارک ملی آتش‌فشان سان‌ست کریتر (Sunset Crater)، آریزونا

پارک  سان‌ست کریتر 1 هرساله میلیون‌ها نفر از گرند کنیون بازدید می‌کنند ولی فقط تعداد اندکی از آن‌ها سری به این پارک ملی شگفت‌انگیز که در همان نزدیکی قرارداد، می‌زنند. پارک سان‌ست کریتر با صخره‌های مخروطی متقارن و دیگر آثار به‌جامانده از ۶ میلیون سال فعالیت آتش‌فشانی بهترین محل برای دیدن کوه‌های خاکستر آتش‌فشانی است. پارک  سان‌ست کریتر 2 با گشت‌وگذار در مسیرهای گردشگری بی‌شمار این پارک، می‌توان جلوه‌های بی‌نظیری از فعالیت‌های زیر پوسته‌ی زمین را مشاهده کرد، مثل گدازه‌هایی که تحت فشار گسل‌های اطراف به سطح زمین رانده شده‌اند، تپه‌های ناشی از فوران مواد مذاب و حباب‌های گدازه‌ای. پارک  سان‌ست کریتر 3 بالا رفتن از آتش‌فشان سان‌ست کریتر به‌هیچ‌وجه مجاز نیست به همین دلیل شکل مخروطی آن کاملا منظم و دست‌نخورده به نظر می‌رسد ولی از بالای کوه لنوکس کریتر (Lenox Crater) در مجاورت آن می‌توان منظره‌ی دهانه‌ی آتش‌فشان و داخل آن را به‌خوبی مشاهده کرد. منبع : National Geographic

دیدگاه  

    تورهای برگزیده

    تبلیغات