رقابت داغ برای ویزای نومد؛ تکنولوژی سفر بازی را عوض کرد
به نقل از گلوبالتراولتک؛ بیش از ۶۰ کشور از جمله استونی، پرتغال، باربادوس و تایلند اکنون ویزای نومد دیجیتال ارائه میدهند که نشاندهنده تغییر رویکرد از «دورکاری در خانه» به «دورکاری از هر مکان» است. این تحول در جابهجایی، شیوه زندگی، سفر و کار مردم را دگرگون میکند.
فناوریهای سفر این تغییر را ممکن کردهاند. ابزارهای رزرو دیجیتال، پلتفرمهای زندگی مشترک (co-living) و جوامع آنلاین به متخصصان اجازه میدهند در هر نقطهای با اینترنت پایدار مستقر شوند. نومدها تنها با چند کلیک میتوانند اقامتگاه و فضای کاری پیدا کنند، به شبکههای محلی دسترسی یابند و ایده «شهروندی موقت» را به واقعیتی کاربردی تبدیل کنند.
دولتها برای جذب متخصصانی که مدت زمان بیشتری میمانند و هزینههای بیشتری میکنند، با یکدیگر رقابت میکنند تا فعالیت اقتصادی در مناطقی که پیشتر وابسته به گردشگری فصلی بودند، در تمام سال تداوم یابد. پرتغال با ارائه ویزای دورکاری یکساله و سرمایهگذاری در زیرساختهای دیجیتال، خود را به عنوان پیشروی اروپایی معرفی کرده است. برنامه «زندگی و کار در هر مکان» شرکت Airbnb نیز که با ۲۰ مقصد جهانی توسعه یافته، از این روند حمایت میکند تا کشورها آمادگی خود را برای پذیرش نیروی کار جهانی نشان دهند.
سازمانهای گردشگری در مقاصد سنتی اکنون در حال تطبیق با این واقعیت هستند و خود را به عنوان پناهگاههای دورکاری بازتعریف میکنند تا بهجای سفرهای کوتاه در فصل پیک، بر اقامتهای طولانیتر و تعامل پایدار محلی تمرکز کنند. مجمع جهانی اقتصاد تاکید کرده است که نومدیسم دیجیتال با ایجاد جریان درآمدی ثابت در تمام سال، به مقاصد کمک میکند تا از چرخههای «رونق و رکود» گردشگری فاصله بگیرند. کارشناسان بر این باورند که مقامات گردشگری در حال تغییر استراتژی خود از تبلیغات کوتاهمدت به تعامل بلندمدت با متخصصان جهانی هستند.
بخش جدیدی از مشتریان پدید آمدهاند که بین گردشگران و مهاجران قرار دارند؛ افرادی که ماهها اقامت میکنند و بهدنبال انعطافپذیری و جامعهمحوری هستند. پلتفرمهای سفر با افزودن فیلترهایی برای کیفیت فضای کاری، تایید اتصال وایفای و گزینههای رزرو منعطف، خود را با این نیاز تطبیق دادهاند. برندهایی مانند Selina، Outsite و Nomad Stays اقامتگاه، امکانات حرفهای و تجربیات محلی را در یک مکان جمع کردهاند تا پاسخی به تقاضای افرادی باشد که میخواهند زندگی و کار کنند، نه اینکه فقط بازدید کنند. این امر منجر به هزینهکرد مستمر در کافهها، باشگاهها و رستورانهای محلی میشود.
پلتفرمهای فناوری سفر به شهرها و مناطق روستایی کوچک اجازه میدهند تا به اندازه پایتختهای جهانی، بازدیدکنندگان بلندمدت جذب کنند. شرکتهای فناوری با معرفی مقاصد کمترشناختهشده و ارائه دادههای روند رزرو، به مقامات محلی کمک میکنند فرصتهای رشد را شناسایی کرده و برای گردشگری خارج از فصل برنامهریزی کنند. دولتها میتوانند از این بینشها برای توسعه متوازن و گسترش زیرساختهای دیجیتال به خارج از مراکز اصلی استفاده کنند تا مزایای سفر بهصورت پایدار پخش شود.
با تبدیل شدن دورکاری به بخشی دائمی از زندگی، خدمات جدیدی برای حمایت از نومدها در حال ظهور است. شرکتهای فناوری سفر در حال توسعه راهکارهای دیجیتال برای درخواست ویزا، بیمه و رعایت قوانین مالیاتی هستند و دولتها نیز در حال سادهسازی رویهها و معرفی سیستمهای آنلاین برای مجوزهای اقامت بلندمدت میباشند. مفهوم «زندگی اشتراکی» (subscription living) که دسترسی ماهانه به مسکن و فضاهای کاری در چندین شهر را فراهم میکند، نوآوری دیگری است که نحوه جابهجایی و کار مردم را تغییر میدهد.
نومدیسم دیجیتال با حمایت فناوریهای سفر، رابطهای برد-برد میان مسافران و مقاصد ایجاد کرده است؛ بهطوری که استعدادها، درآمد و نوآوری را به جوامع محلی میآورد و همزمان آزادی کار در سطح جهانی را برای متخصصان فراهم میکند. فرصت برای سیاستگذاران روشن است: همکاری با فناوریهای سفر میتواند متخصصانی را جذب کند که باعث تقویت جوامع و رشد پایدار شوند. آینده سفر تنها در مقصد نیست، بلکه در نحوه زندگی و کار در آن مقاصد نهفته است.