یک ساختمان اداری قدیمی در توکیو پس از بازسازی، کاربری تازهای پیدا کرده و با طراحی متفاوت خود به محیط اطراف پیوند خورده است.
استودیو جنسلر با همکاری راکول گروپ، ساختمانی اداری با قدمت ۳۰ سال را در منطقه شیباکوئن توکیو بازسازی کرده است. این پروژه با نام (ICON PLACE Shibakoen) اکنون فضایی چندمنظوره برای کار، زندگی و تعامل اجتماعی به شمار میرود و بخشهایی از آن نیز برای عموم قابل دسترسی است. (ArchDaily)
ساختمان در نزدیکی برج توکیو قرار دارد؛ منطقهای با خیابانهای پوشیده از درختان گیلاس و فضاهای سبز که پیشینهای طولانی دارد. طراحان در جریان بازسازی تلاش کردند ارتباط بنا با محیط اطراف را تقویت کنند و مرز میان فضای داخلی و خیابان را کاهش دهند.
ایده کندوی زنبور در طراحی ساختمان
مفهوم اصلی پروژه از ساختار ششضلعی کندوی زنبور الهام میگیرد. طراحان این الگو را نمادی از گردهمآمدن افراد و کاربریهای مختلف و ارتباط میان آنها در نظر گرفتهاند. نشانههای هندسی ششضلعی در نمای ساختمان، فضای داخلی و تابلوهای راهنما دیده میشوند.
این ایده بیش از همه در طراحی لابی جلوه پیدا میکند. سقف و دیوارهای لابی با سازهای مجسمهوار از جنس چوب پوشیده شدهاند که سطحی چندوجهی و تونلمانند میسازد. پنلهای چوبی با زاویههای متفاوت کنار هم قرار گرفتهاند و از سقف به دیوار امتداد پیدا میکنند. این ساختار در ادامه به سمت خیابان پیش میرود و پیوند میان فضای داخلی ساختمان و محیط شهری را تقویت میکند.
فضاهای کاری با تمرکز بر تعامل و انعطافپذیری
در طبقات دوم و هفتم ساختمان، فضای اداری حول یک سالن استراحت مرکزی سازماندهی شده است. کاربران از بخشهای اشتراکی به فضاهای کاری انعطافپذیر و سپس به محیطهایی برای تمرکز و انجام کارهای فردی دسترسی دارند.
طراحان با انتخاب متریال و مبلمان مناسب تلاش کردهاند محدودیت مساحت را به فرصتی برای ایجاد فضاهای متنوع تبدیل کنند. به این ترتیب، بخشهای مختلف محیط کار در کنار یکدیگر قرار میگیرند، بدون آنکه فضا بیش از اندازه بسته یا یکنواخت به نظر برسد.
بازسازی بهجای تخریب و ساخت دوباره
آیکون پلیس شیباکوئن نمونهای از بازاستفاده سازگارانه از ساختمانهای موجود است. در این رویکرد، معماران بهجای تخریب کامل بنای قدیمی، ساختار آن را حفظ میکنند و با تغییر کاربری و طراحی فضاهای داخلی، امکان استفاده دوباره از آن را فراهم میآورند.
جنسلر در این پروژه یک ساختمان اداری متعلق به دهه ۱۹۹۰ را به مجموعهای چندمنظوره تبدیل کرده است؛ فضایی که فعالیتهای کاری، زندگی و گردهمایی را در کنار هم قرار میدهد. این بازسازی نشان میدهد چگونه میتوان بدون کنار گذاشتن کامل یک ساختمان قدیمی، آن را با نیازهای تازه شهری هماهنگ کرد.