با این ترفندهای دکوراسیون، خانه‌تان را برای روزهای سرد سال دنج‌تر کنید

مؤسسه رنگ پنتون در دسامبر گذشته برای نخستین بار طیف سفیدی را به‌عنوان رنگ سال ۲۰۲۶ انتخاب کرد؛ اما از زمان معرفی رنگ «رقصنده ابرها»، فضای طراحی داخلی به‌سمت‌وسوی دیگری رفته است. طراحان به‌تدریج از رنگ‌های خنثی سرد، سطوح براق و سخت و دیگر نشانه‌های سبک مینیمال فاصله می‌گیرند. رنگ‌های اشباع و پرقدرت، پارچه‌های گل‌دار و فضاهایی با جزئیات شخصی و متفاوت دوباره محبوب شده‌اند. (The Washington Post)

البته دور شدن از فضای سرد و بی‌روح لزوما به معنای انتخاب رنگ‌های تند و دیوارهای زرد درخشان نیست. گرما معمولا با رنگ‌هایی مانند قرمز، نارنجی و زرد یا دمای بالاتر محیط ارتباط دارد؛ اما در طراحی داخلی مفهومی گسترده‌تر دارد و می‌تواند به احساس راحتی و صمیمیت اشاره کند. رنگ، نور، بافت، آثار گذر زمان روی وسایل و حتی شکل مبلمان، همگی می‌توانند فضای خانه را گرم‌تر کنند؛ به‌خصوص در آستانه ماه‌های سرد سال.

رنگ‌های آتشین و پرانرژی ممکن است چشم را خسته کنند. ترکیب این رنگ‌ها با آبی، سفید یا مشکی می‌تواند شدت آن‌ها را کاهش دهد و فضایی متعادل‌تر بسازد. برای مثال، شرکت بنجامین مور رنگ سبز را به‌عنوان رنگ سال ۲۰۲۷ خود معرفی کرده است. این رنگ آبی‌ـ‌سبز با تیرگی متوسط، میان آبی سرد و زرد گرم تعادل برقرار می‌کند.

این شرکت در مجموعه رنگ‌های پیشنهادی خود برای سال ۲۰۲۷، رنگ صورتی خاکستری روشن و چند طیف قهوه‌ای، ازجمله مسی عتیقه، را نیز قرار داده است. مولی کانسلمان، طراح داخلی، معتقد است رنگ‌هایی که کمی کدر و خاکی به نظر می‌رسند، ماندگارترند و حس طبیعت و زندگی را به فضای خانه می‌آورند.

یکی از روش‌های ایجاد فضایی یکپارچه و دنج، رنگ‌آمیزی دیوارها، قاب‌ها و سقف با رنگی یکسان یا طیف‌های نزدیک به هم است. طراحان این روش را غوطه‌وری در رنگ می‌نامند.

آندریا مگنو، معاون شرکت بنجامین مور، پیشنهاد می‌کند چند رنگ یا طیف مختلف را از یک کارت رنگ انتخاب کنید و روشن‌ترین رنگ را برای سقف در نظر بگیرید. به این ترتیب، بخش‌های مختلف اتاق هماهنگی بیشتری پیدا می‌کنند و فضا یکدست‌تر به نظر می‌رسد.

البته پیش از انتخاب رنگ باید نور طبیعی اتاق را هم در نظر بگیرید. نور خورشید ممکن است رنگی اشباع مانند زرد را بسیار درخشان نشان دهد؛ اثری که همیشه مطلوب نیست. به همین دلیل، زردهای ملایم و کره‌ای معمولا کاربردپذیری بیشتری دارند.

میزان براق‌بودن رنگ دیوار نیز بر حس‌وحال اتاق تأثیر می‌گذارد. رنگ‌های براق نور بیشتری بازتاب می‌دهند و ممکن است فضا را سردتر نشان دهند؛ درحالی‌که رنگ‌های مات و نیمه‌مات حس آرامش بیشتری ایجاد می‌کنند.

مگنو توصیه می‌کند اگر می‌خواهید اتاق فضایی شبیه به یک پتوی نرم و گرم داشته باشد، از رنگ‌هایی با درخشندگی کمتر استفاده کنید. رنگ مات یا پوسته‌تخم‌مرغی می‌تواند به ایجاد چنین فضایی کمک کند.

نور هم از نظر فیزیکی و هم از نظر روانی بر احساس گرما در خانه اثر می‌گذارد. برای انتخاب لامپ، می‌توانید به شاخص دمای رنگ هم‌بسته توجه کنید که با واحد کلوین اندازه‌گیری می‌شود.

کوین هاوسر، استاد مهندسی دانشگاه ایالتی اورگن، توضیح می‌دهد نور با دمای رنگ ۲۷۰۰ کلوین یا کمتر، ته‌رنگ زرد دارد و از نظر روانی گرم‌تر به نظر می‌رسد. در مقابل، نور با دمای رنگ ۵۰۰۰ کلوین یا بیشتر، آبی‌تر است و احساس سردی ایجاد می‌کند.

شاخص نمود رنگ نیز معیار دیگری برای انتخاب لامپ است. این شاخص نشان می‌دهد منبع نور تا چه اندازه رنگ واقعی اشیا را آشکار می‌کند. به گفته هاوسر، منابع نور مصنوعی تا حدی رنگ اجسام را تغییر می‌دهند؛ اما انتخاب لامپی با شاخص نمود رنگ مناسب باعث می‌شود رنگ‌ها زنده‌تر و طبیعی‌تر دیده شوند. او معمولا شاخصی بین ۹۰ تا ۱۰۰ را پیشنهاد می‌کند.

برای نورپردازی بهتر، به‌جای استفاده از یک منبع نور قوی، سه لایه نور در نظر بگیرید: نور عمومی برای روشن‌کردن محیط و از بین بردن تاریکی، نورهای تزئینی برای ایجاد درخشش و تحرک بصری و نور متمرکز برای جلب توجه به بخش مشخصی از اتاق؛ مثلا تابلویی روی دیوار.

لامپ‌های ال‌ای‌دی با قابلیت تغییر دمای رنگ هنگام کم‌شدن شدت نور نیز می‌توانند به ایجاد چنین فضایی کمک کنند. این لامپ‌ها در روشنایی کامل نور سردتری دارند و با کاهش شدت نور، رنگشان به سمت طیف گرم‌تر می‌رود.

پارچه‌ها ارتباط میان انسان و فضای داخلی را برقرار می‌کنند. کانسلمان از پوشش‌های دیواری با بافت طبیعی و الیاف گیاهی استفاده می‌کند و معتقد است پارچه علاوه بر ایجاد راحتی فیزیکی، به اتاق حس صمیمیت می‌دهد.

برای نمونه، انداختن یک پتوی نرم روی پشتی مبل یا صندلی می‌تواند ظاهر فضا را تغییر دهد و حس گرما ایجاد کند. حتی مواد سختی مانند کاشی نیز اگر سطحی ناهموار داشته باشند، نرم‌تر و دلنشین‌تر به نظر می‌رسند.

آدریان گالوان، طراح داخلی، می‌گوید گرما فقط از رنگ‌ها نمی‌آید؛ مهم‌تر از آن، فضایی است که به افراد احساس راحتی می‌دهد و آن‌ها را به ماندن در محیط دعوت می‌کند.

ساختمان‌های نوساز گاهی سرد و بی‌روح به نظر می‌رسند؛ اما عناصر قدیمی می‌توانند به فضا حس آشنایی و آرامش بدهند. کانسلمان در طراحی‌های خود از وسایل و جزئیات قدیمی استفاده می‌کند؛ عناصری که آثار گذر زمان را در ظاهرشان حفظ کرده‌اند.

او معتقد است اشیای قدیمی به‌دلیل نقص‌ها و نشانه‌های طبیعی فرسودگی، شخصیت بیشتری دارند. برای مثال، گره‌های روی چوب کاج یا تغییر رنگ سطح یک وسیله قدیمی، داستانی از گذشته آن را روایت می‌کنند و به فضای خانه عمق می‌دهند.

کمی شلوغی هم همیشه چیز بدی نیست. وسایل تزئینی که به‌مرور جمع‌آوری شده‌اند و هرکدام معنای شخصی دارند، می‌توانند فضای خانه را زنده‌تر کنند. این اشیا در مقایسه با وسایلی که کاملا هماهنگ و مشابه انتخاب شده‌اند، شخصیت بیشتری به دکوراسیون می‌دهند.

اتاق‌های بزرگ و یکپارچه گاهی حس سردی و فاصله ایجاد می‌کنند. برای دنج‌تر شدن چنین فضاهایی می‌توانید با استفاده از جداکننده‌ها، فرورفتگی‌های دیوار، گوشه‌های غذاخوری یا بخش‌های مخصوص نشستن، محیط را به قسمت‌های کوچک‌تر تقسیم کنید.

این کار به هر بخش از خانه کارکرد مشخصی می‌دهد و فضا را صمیمی‌تر می‌کند. لازم نیست حتما دیوار تازه‌ای بسازید؛ گاهی یک جداکننده یا چیدمان متفاوت مبلمان برای ایجاد چنین حسی کافی است.

شکل وسایل نیز می‌تواند بر احساس ما از فضای خانه اثر بگذارد. برخی پژوهش‌ها نشان می‌دهند فرم‌های گرد در طراحی داخلی احساس آرامش بیشتری ایجاد می‌کنند.

کانسلمان می‌گوید میزهای گرد از نظر روانی حس راحتی بیشتری دارند و گوشه‌های منحنی می‌توانند محیط را دربرگیرنده‌تر نشان دهند؛ گویی فضا افراد را در آغوش می‌گیرد. بنابراین، انتخاب میز گرد، مبلمان با لبه‌های نرم و وسایل دارای فرم منحنی، راه دیگری برای ایجاد فضایی گرم و دلنشین است.