ترکیب جذاب آجر سفید و فلز قرمز برای طراحی مدرن یک مدرسه

دفتر معماری لاخلاند آرشیتکتن (Laagland Architecten) در طرح توسعه مدرسه دِ هاخوینْده (De Hagewinde) در شهر روسلاره بلژیک، کلاس‌های درس تازه و یک سالن چندمنظوره طراحی کرده است. این مجموعه با ترکیب سقف‌های شیب‌دار و مسطح، دو حجم اصلی آجری و فضاهای ارتباطی سبک، به ساختمان‌های موجود مدرسه اضافه می‌شود. پروژه با مساحت ۶۴۵ مترمربع در سال ۲۰۲۶ به پایان رسیده است. (ArchDaily)

طراحی ساختمان‌های تازه از معماری بناهای موجود مدرسه الهام می‌گیرد. توسعه جدید از دو حجم دوطبقه با سقف‌های شیب‌دار تشکیل شده است که دو مسیر ارتباطی سبک با سقف سبز آن‌ها را به ساختمان‌های قبلی متصل می‌کنند.

معماران با تفکیک حجم کلی ساختمان، تلاش کرده‌اند مقیاس و ریتم بناهای تازه با ساختمان‌های موجود هماهنگ باشد. فضاهای ارتباطی باز نیز دیدهای تازه‌ای میان بخش‌های مختلف ایجاد می‌کنند و به سازمان‌دهی بهتر مجموعه کمک می‌کنند. در مرحله بعدی پروژه، ساختمان‌های قدیمی مدرسه بازسازی می‌شوند و با یک مسیر حرکتی پیوسته به توسعه جدید متصل خواهند شد؛ تغییری که دسترسی و رفت‌وآمد در مجموعه را بهبود می‌دهد.

طبقه همکف به سالن چندمنظوره اختصاص دارد. این سالن ورودی مستقلی دارد که از طریق یک فضای ورودی به سالن غذاخوری نیز راه پیدا می‌کند. در صورت نیاز، مدرسه می‌تواند سالن غذاخوری را هم به فضای برگزاری رویدادها اضافه کند.

دو در، سالن را مستقیما به حیاط مدرسه متصل می‌کنند. سرویس‌های بهداشتی پسران نیز در حجمی جداگانه قرار گرفته‌اند و از حیاط دسترسی مستقیمی دارند. سایبان بزرگی سراسر طبقه همکف را می‌پوشاند و فضایی محافظت‌شده برای بازی و فعالیت دانش‌آموزان در فضای باز ایجاد می‌کند.

در طبقه اول، سه کلاس درس و یک آشپزخانه آموزشی کوچک قرار دارند. دو کلاس جنوبی را می‌توان به یکدیگر متصل کرد تا دانش‌آموزان در فعالیت‌های مشترک و آموزش بین‌کلاسی شرکت کنند.

راهروهای عریض طبقه اول نیز فقط برای رفت‌وآمد طراحی نشده‌اند؛ دانش‌آموزان می‌توانند از این فضاها برای کار و مطالعه فردی استفاده کنند. یک پلکان بیرونی که از تراس به حیاط سرپوشیده می‌رسد، مسیر ارتباطی دیگری میان طبقه اول و محوطه مدرسه ایجاد می‌کند. این مسیر به توزیع بهتر رفت‌وآمد دانش‌آموزان میان ساختمان‌های قدیمی و جدید، به‌ویژه در زمان‌های شلوغ، کمک می‌کند.

معماران در طراحی داخلی از ترکیبی ساده و محدود استفاده کرده‌اند. دیوارها و سقف‌ها سفید هستند و پنل‌های سیمانی پشم‌چوب سطح سقف‌ها را می‌پوشانند. کف‌پوش لینولئومی با رنگ گرم خود به رنگ چوب نزدیک است و مبلمان توکار و جزئیات چوبی با رنگ قرمز اکسیدی، تضادی چشمگیر در فضا ایجاد می‌کنند.

انتخاب مصالح در نمای بیرونی، تفسیری امروزی از معماری ساختمان‌های قدیمی مدرسه به دست می‌دهد. آجر سفید نمای دو حجم اصلی را پوشانده و لبه بتنی پیوسته سایبان، بخش‌های مختلف مجموعه را به یکدیگر پیوند می‌دهد.

ورق‌های فلزی موج‌دار با رنگ قرمز اکسیدی، سقف‌های شیب‌دار را برجسته می‌کنند. معماران از همین پوشش در حجم‌های ارتباطی نیز استفاده کرده‌اند تا این بخش‌ها از دو ساختمان اصلی آجری متمایز شوند.