هتلی شبیه روستایی پلکانی در دل کوهستان؛ معماری متفاوت اومبریا در پرتغال

در منطقه آلگاروه پرتغال، هتل اومبریا مجموعه‌ای از ساختمان‌های کم‌ارتفاع را در دل چشم‌اندازی کوهستانی جای داده است. این پروژه را دفتر معماری پرومونتوریو (PROMONTORIO) طراحی کرد؛ مجموعه‌ای که به‌جای تحمیل یک فرم یکپارچه به زمین، با شیب طبیعی آن همراه می‌شود. سقف‌های شیب‌دار، حجم‌های پلکانی و مصالحی با رنگ‌وبافت نزدیک به خاک، ظاهر ساختمان‌ها را به روستاهای سنتی منطقه پیوند می‌دهند. (ArchDaily)

این مجموعه در املاک کوئینتا دا اومبریا قرار دارد؛ زمینی به وسعت ۱۵۰ هکتار که باغ‌های مرکبات، درختان انجیر و خرنوب، مزارع کوچک و روستاهای پراکنده، بخشی از چشم‌انداز آن را شکل می‌دهند. وجود مسیر آب و بقایای باستانی مرتبط با کشاورزی و سامانه‌های قدیمی انتقال آب نیز بر پیشینه طبیعی و انسانی این محدوده تأکید می‌کند. مجموعه اومبریا علاوه‌بر هتل، زمین گلف، باشگاه و ویلاها و واحدهای مسکونی دیگری را در بر می‌گیرد.

طراحان ساختمان‌ها را در قالب حجم‌هایی دو و سه‌طبقه کنار هم قرار داده‌اند. این حجم‌ها در امتداد خط‌الرأس کوهستان و در تراس‌های متوالی شکل می‌گیرند؛ به‌گونه‌ای که مجموعه از دور به سکونتگاهی پلکانی شباهت پیدا می‌کند. اختلاف ارتفاع و عقب‌نشینی ساختمان‌ها، ارتباط میان معماری و پستی‌وبلندی زمین را حفظ می‌کند.

ساختار روستامانند مجموعه، از طرح اولیه‌ای پیروی می‌کند که محدودیت‌های زیست‌محیطی، قانونی و شهرسازی آن را تعیین کرده بودند. دفتر پرومونتوریو این طرح را از نظر فنی و زیبایی‌شناختی بازنگری کرد تا ضمن رعایت ضوابط، از تقلید سطحی معماری قدیمی در پروژه‌های گردشگری فاصله بگیرد. نتیجه، مجموعه‌ای است که به‌جای بازسازی صوری یک روستای تاریخی، عناصر منطقه‌ای را با بیان معماری معاصر ترکیب می‌کند.

بخش زیادی از ساختمان‌های اومبریا حجم‌هایی ساده با سقف‌های شیب‌دار دارند. این فرم‌ها از خانه‌های سفیدشده روستاها و آبادی‌های آلگاروه الهام می‌گیرند؛ بااین‌حال، طراحان آن‌ها را در قالبی معاصر به کار برده‌اند.

یکی از جزئیات مهم پروژه، نحوه طراحی طبقه همکف است. پایه ساختمان‌ها با بتن رنگ‌دانه‌دار و نمایان ساخته شده که تکنیک اجرای آن به دیوارهای خاک کوبیده شباهت دارد. این بخش با رنگ و بافتی نزدیک به زمین اطراف، از نظر بصری ساختمان را به بستر طبیعی متصل می‌کند. همچنین باعث می‌شود ارتفاع سه‌طبقه بناها از برخی زوایا کمتر به چشم بیاید و ساختمان‌ها دوطبقه به نظر برسند.

جزئیات تزئینی در معماری اومبریا نقش مهمی دارند، اما طراحان از تزئینات پرزرق‌وبرق فاصله گرفته‌اند. کاشی‌های دست‌ساز آزولژو، دودکش‌های سفالی و نرده‌ها و جان‌پناه‌های فلزی، به نماها تنوع می‌بخشند و در عین حال، انسجام کلی مجموعه را حفظ می‌کنند.

این عناصر به سنت‌های معماری پرتغال اشاره دارند، اما کاربردشان صرفا به بازآفرینی گذشته محدود نمی‌شود. طراحان با ترکیب آن‌ها و فرم‌های ساده و امروزی، تلاش کرده‌اند معماری را با فرهنگ محلی، چشم‌انداز و شرایط اقلیمی منطقه مرتبط نگه دارند.

در طراحی اومبریا، معماری بومی به الگویی برای تقلید مستقیم تبدیل نشده است. پرومونتوریو از نمونه‌هایی در تاریخ معماری، از جمله آثار خوزه لوئیس فرناندز دل آمو، جو پونتی، پیرو پورتالوپی، فرناند پویون و رودولف اولگیاتی الهام گرفته است؛ معمارانی که هرکدام به شیوه‌ای میان زبان مدرن و ویژگی‌های فرهنگی و منطقه‌ای ارتباط برقرار کردند.

این رویکرد در انتخاب مصالح، تناسب حجم‌ها و نحوه قرارگیری ساختمان‌ها دیده می‌شود. مجموعه نه کاملا شبیه یک روستای تاریخی است و نه از زمینه طبیعی و فرهنگی خود جدا می‌ماند. هتل اومبریا با اتکا به مقیاس کم‌ارتفاع، فرم‌های پلکانی و جزئیات متناسب با منطقه، تلاش می‌کند معماری معاصر را با هویت آلگاروه پیوند دهد.