این جزیره کوچک در شمالگان از ۱۲۷ سال پیش پناهگاه مسافران است

در شمال نروژ و کمی بالاتر از مدار شمالگان، مجمع‌الجزیره کوچکی به نام استوت قرار دارد؛ جایی که قرن‌ها به‌عنوان پناهگاهی برای ماهیگیران گرفتار در طوفان‌های دریای نروژ شناخته می‌شد. امروز همان جزیره با جمعیتی تنها ۲۵ نفره، فصل تازه‌ای از زندگی خود را آغاز کرده و می‌خواهد به مقصدی برای کسانی تبدیل شود که به‌دنبال آرامش، طبیعت بکر و فاصله گرفتن از هیاهوی زندگی شهری هستند. (BBC)

داستان استوت با یک مهمانخانه تاریخی گره خورده است؛ ساختمانی که از سال ۱۸۹۷ در اختیار خانواده اوا آن اندرسن قرار دارد و حالا به قلب گردشگری این جزیره تبدیل شده است.

در میان مردم محلی، افسانه‌ای قدیمی درباره استوت نقل می‌شود؛ می‌گویند وقتی ماهیگیران در زمستان میان طوفان‌های سهمگین گرفتار می‌شدند، گاهی جزیره‌ای از دل مه ظاهر می‌شد و جان آن‌ها را نجات می‌داد.

این روایت شاید رنگ و بوی افسانه داشته باشد، اما نقش واقعی استوت در تاریخ نروژ انکارناپذیر است. قایق‌هایی که از مسیر خود منحرف می‌شدند، در این جزیره پناه می‌گرفتند و پیش از ادامه سفر به سمت آب‌های غنی لوفوتن، آذوقه، تجهیزات و استراحت مورد نیازشان را از مرکز تجاری جزیره تهیه می‌کردند.

امروز نیز همین مرکز تجاری قدیمی با نام استوت بریگه به فعالیت خود ادامه می‌دهد؛ البته نه به‌عنوان فروشگاه ماهیگیران، بلکه در قالب یک هتل کوچک با فضایی تاریخی.

اوا آن اندرسن کودکی خود را در استوت گذراند، اما در جوانی راهی اسلو شد و سال‌ها در شرکت‌های بین‌المللی کار کرد. او در سال ۲۰۱۱، پس از فرسودگی ناشی از زندگی کاری، به زادگاهش بازگشت و تصمیم گرفت آینده متفاوتی برای جزیره بسازد.

به باور او، استوت دیگر قرار نیست تنها پناهگاه دریانوردان باشد؛ بلکه می‌تواند پناهگاهی برای انسان‌های خسته از زندگی پرشتاب امروز شود.

سفر به استوت از شهر بودو آغاز می‌شود؛ شهری کوچک که با یک ساعت سفر دریایی می‌توان از آن به جزیره رسید. با نزدیک شدن قایق، صخره‌های گرانیتی کم‌ارتفاع، کلبه‌های قرمز رنگ و سازه‌های بلند خشک‌کردن ماهی از دل مه نمایان می‌شوند؛ منظره‌ای که نشان می‌دهد این جزیره زمانی یکی از مهم‌ترین ایستگاه‌های مسیر ماهیگیری شمال نروژ بوده است.

هتل استوت بریگه مجموعه‌ای از ساختمان‌های تاریخی را در خود جای داده است؛ از کلبه‌های سنتی ماهیگیران گرفته تا انبارهای قدیمی و نانوایی بازسازی‌شده‌ای که اکنون به اتاق‌های اقامت تبدیل شده‌اند.

موزه کوچک هتل نیز با تورهای ماهیگیری، تورهای فرسوده، عکس‌های سیاه‌وسفید و دفترهای حساب قدیمی، روایتگر دوران پررونق جزیره است.

استوت روزگاری حدود ۱۲۰ نفر جمعیت داشت، اما از دهه ۱۹۸۰ با ورود کشتی‌های بزرگ‌تر و ایمن‌تر، توقف در مراکز تجاری کوچک دیگر ضرورتی نداشت.

در نتیجه، صنعت ماهیگیری محلی به تدریج از رونق افتاد و جمعیت جزیره به تنها ۲۵ ساکن دائمی کاهش یافت. همین تغییرات، اندرسن را به فکر استفاده از گردشگری برای احیای اقتصاد محلی انداخت.

امروزه استوت بیش از هر چیز به طبیعت آرام و تجربه‌های متفاوتش شناخته می‌شود. در تابستان، گردشگران می‌توانند زیر خورشید نیمه‌شب دوچرخه‌سواری کنند، با کایاک میان آب‌های فیروزه‌ای پارو بزنند یا سواحل خلوت جزیره را کشف کنند. زمستان نیز فصل شفق قطبی، آسمان پرستاره و پیاده‌روی با کفش برفی است.

علاقه‌مندان به پرندگان مهاجر، عقاب‌های دریایی و ماهیگیری نیز از مهم‌ترین گروه‌های بازدیدکنندگان این منطقه هستند.

یکی از غیرمنتظره‌ترین بخش‌های جزیره، بقایای استحکامات آلمان نازی در جنگ جهانی دوم است. پس از اشغال استوت در سال ۱۹۴۱، حدود ۲۰۰ سرباز آلمانی در این جزیره مستقر شدند و مجموعه‌ای از سنگرهای بتنی، تونل‌های زیرزمینی، انبار مهمات و بیمارستان زیرزمینی ساختند.

امروزه این تونل‌ها بخشی از جاذبه‌های گردشگری جزیره هستند و حتی برخی برنامه‌های شام ویژه نیز در فضای تاریخی آن‌ها برگزار می‌شود.

اندرسن در سال‌های اخیر فعالیت‌های هتل را گسترش داده است. سفرهای قایق تندرو به یخچال طبیعی سوارتیسن، سونای قطبی، کایاک‌سواری و بازسازی کارخانه قدیمی ماهی برای تبدیل آن به سوئیت‌های اقامتی، بخشی از برنامه او برای ایجاد اشتغال پایدار در جزیره است.

او امیدوار است همان اتفاقی که برای جزایر لوفوتن رخ داد، در استوت نیز تکرار شود؛ جایی که هنرمندان، نویسندگان و گردشگران بتوانند به احیای جامعه محلی کمک کنند.

شاید امروز دیگر قایق‌های ماهیگیری برای فرار از طوفان در استوت پهلو نگیرند، اما روح جزیره تغییری نکرده است. همان صخره‌های گرانیتی، دریای بی‌پایان و سکوتی که تنها با صدای پرندگان و موج‌ها شکسته می‌شود، همچنان حس پناه گرفتن از دنیای بیرون را زنده نگه می‌دارند؛ پناهگاهی که این بار نه برای نجات از امواج، بلکه برای فرار از شتاب زندگی مدرن ساخته شده است.