این پنت‌هاوس عجیب را ربات‌ها داخل یک سالن کنسرت ساختند

در طبقات بالایی یکی از مشهورترین سالن‌های کنسرت اروپا، خانه‌ای لوکس در حال شکل‌گیری است؛ اما ساخت هزاران قطعه پیچیده آن را ربات‌ها انجام می‌دهند.

پس از بیش از یک دهه ساخت‌وساز، سالن کنسرت الب‌فیل‌هارمونی هامبورگ سرانجام در ژانویه ۲۰۱۷ افتتاح شد. این ساختمان که شرکت معماری سوئیسی هرتسوگ و دو مورون طراحی کرده، روی یک انبار قدیمی متعلق به دهه ۱۹۶۰ ساخته شده است. (Architectural Digest)

سالن اصلی ۲۸۲۰ صندلی دارد و با طراحی موج‌دار و شیشه‌ای خود به یکی از شاخص‌ترین بناهای هامبورگ تبدیل شده است. هزینه ساخت مجموعه نیز به حدود یک میلیارد دلار رسید.

اما ماجرای معماری الب‌فیل‌هارمونی با افتتاح سالن کنسرت تمام نشد. در طبقات ۲۴ و ۲۵ ساختمان، یک آپارتمان دوبلکس خصوصی با چشم‌اندازی مستقیم به رودخانه البه طراحی شده است؛ خانه‌ای که ساخت آن به اندازه خود ساختمان اصلی غیرمعمول است.

قیمت این پنت‌هاوس حدود ۸٫۵ میلیون دلار اعلام شده است و طراحی و اجرای فضای داخلی آن را شرکت بروکنر آرشیتکتن با همکاری شرکت شوتن اند هانسن، متخصص سازه‌ها و طراحی چوبی، بر عهده گرفته‌اند.

فضای داخلی این آپارتمان قرار نیست با روش‌های معمول ساختمانی شکل بگیرد. طراحی داخلی آن از حدود هزار قطعه تشکیل شده که هرکدام باید با دقت بسیار بالا ساخته شوند تا در نهایت سطحی یکپارچه و موج‌دار ایجاد کنند.

برای تولید این قطعات از ربات‌ها و دستگاه‌های فرزکاری رایانه‌ای استفاده می‌شود؛ فناوری‌هایی که بیشتر در طراحی و ساخت محصولات صنعتی و قطعات خودرو کاربرد دارند.

طراحان پیش از شروع نصب، نمونه‌های رایانه‌ای و مدل‌های مقیاس‌دار از کل آپارتمان تهیه کردند. به این ترتیب، شکل و اندازه هر قطعه پیش از انتقال به ساختمان مشخص می‌شود و امکان بررسی دقیق نحوه اتصال اجزا وجود دارد.

قطعات پیش‌ساخته پس از تولید باید از آسانسور داخلی ساختمان عبور کنند؛ به همین دلیل ابعاد هرکدام به‌گونه‌ای تعیین شده که امکان انتقال آن‌ها به طبقات بالایی وجود داشته باشد.

این قطعات روی یک چارچوب چوبی موجود نصب می‌شوند و در نهایت سطح آن‌ها با لایه‌ای صاف و یکدست از گچ بسیار ریزپودر پوشانده خواهد شد. نتیجه نهایی قرار است فضایی با سطوح منحنی و پیوسته ایجاد کند که حال‌وهوایی شبیه یک غار داشته باشد.

طراحی موج‌دار دیوارها و سقف، مرز میان اجزای مختلف داخلی را کمرنگ می‌کند و باعث می‌شود فضا بیشتر شبیه یک پوسته پیوسته به نظر برسد تا مجموعه‌ای از دیوارها و سطوح جداگانه.

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های این روش، کاهش عملیات ساختمانی در محل پروژه است. بخش عمده کار پیش از انتقال قطعات به آپارتمان انجام می‌شود و هر جزء براساس مدل سه‌بعدی نهایی تولید می‌شود.

در این شیوه، خبری از برش‌کاری و سوراخ‌کاری گسترده در محل نصب نیست. قطعات از قبل آماده می‌شوند و باید دقیقاً در جای تعیین‌شده قرار بگیرند. همین موضوع میزان آلودگی، ضایعات و زمان مورد نیاز برای عملیات ساختمانی را کاهش می‌دهد.

طراحان این پروژه معتقدند چنین روشی تفاوت مهمی با ساخت‌وساز سنتی دارد؛ زیرا به‌جای ساخت تدریجی اجزا در محل، ساختمان در عمل با مجموعه‌ای از قطعات آماده سرهم می‌شود.

مدل‌سازی رایانه‌ای نقش مهمی در این پروژه دارد. تمام جزئیات پیش از آغاز نصب در مدل سه‌بعدی بررسی می‌شوند و تولیدکنندگان می‌توانند اندازه و محل قرارگیری قطعات را پیشاپیش مشخص کنند.

این روند باعث می‌شود احتمال خطا هنگام نصب به حداقل برسد. قطعات باید با یکدیگر تطابق داشته باشند و تلورانس‌های ساختمانی از پیش در طراحی در نظر گرفته شوند.

در نهایت، نتیجه ترکیب معماری پیچیده، ساخت دیجیتال و رباتیک خواهد بود؛ پنت‌هاوسی که نه‌تنها به‌دلیل قرار گرفتن در یکی از مشهورترین ساختمان‌های هامبورگ، بلکه به‌خاطر شیوه ساخت فضای داخلی خود نیز با یک آپارتمان معمولی تفاوت دارد.