پل گلدن گیت با رنگ نارنجی مایل به قرمزش یکی از شناختهشدهترین نمادهای جهان به شمار میرود. با این حال، نام «دروازه طلایی» برای بسیاری این سؤال را ایجاد میکند که چرا پلی با چنین نامی، اصلا طلایی نیست. (KRON4 News)
پاسخ این معما برخلاف تصور بسیاری از مردم پیچیده نیست. نام پل به رنگ آن ارتباطی ندارد؛ بلکه از تنگهای گرفته شده که پل روی آن ساخته شده است.
نام پل از کجا آمده است؟
پل گلدن گیت بین سالهای ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۷ ساخته شد و دو سوی تنگه گلدن گیت را به هم متصل کرد. این تنگه به طول حدود ۲٫۶ کیلومتر، خلیج سانفرانسیسکو را به اقیانوس آرام وصل میکند و یکی از مهمترین گذرگاههای دریایی آمریکا محسوب میشود.
نام «گلدن گیت» را جان سی. فرمونت، فرماندار نظامی کالیفرنیا در جریان جنگ آمریکا و مکزیک و بعدها سناتور ایالات متحده، در سال ۱۸۴۶ برای این تنگه انتخاب کرد.
الهام از شهری باستانی
فرمونت در نوشتههایش توضیح داد که نام «دروازه طلایی» را با الهام از واژه یونانی «کریسوپیله» انتخاب کرده است؛ نامی که به معنای «دروازه طلایی» است و به دلیل شباهت این تنگه با «شاخ طلایی» در بندر بیزانس به کار برد.
شاخ طلایی شاخاب اصلی تنگه بسفر است؛ آبراهی که مرز میان اروپا و آسیا را شکل میدهد و شهر استانبول در دو سوی آن قرار دارد. این شهر پیش از آنکه به قسطنطنیه و سپس استانبول تبدیل شود، با نام بیزانس شناخته میشد. فرمونت این شباهت جغرافیایی را دلیل مناسبی برای انتخاب نام «گلدن گیت» دانست.
اسپانیاییها چرا دیر این تنگه را پیدا کردند؟
پیش از نامگذاری فرمونت، اسپانیاییها این تنگه را «بوکا دل پوئرتو د سان فرانسیسکو» یا «دهانه بندر سانفرانسیسکو» مینامیدند.
نخستین کشتی اروپایی که ورودش به این تنگه ثبت شده، کشتی اسپانیایی سن کارلوس بود که در سال ۱۷۷۵ با فرماندهی خوان مانوئل د آیالا از این مسیر عبور کرد. این کشتی احتمالا در جزیره آنجل لنگر انداخت و یکی از خورهای این جزیره هنوز هم نام آیالا را حفظ کرده است.
تاریخنگاران معتقدند مه غلیظ و همیشگی منطقه یکی از مهمترین دلایلی بود که باعث شد کاوشگران اسپانیایی دیرتر از انتظار این گذرگاه طبیعی را پیدا کنند.
چرا رنگ پل نارنجی است؟
رنگ مشهور پل گلدن گیت «نارنجی بینالمللی» یا International Orange نام دارد. این رنگ از همان ابتدا بخشی از هویت پل شد و دلیل انتخاب آن تنها زیبایی نبود.
مه غلیظ سانفرانسیسکو دید را برای کشتیها و رانندگان محدود میکند. رنگ نارنجی در چنین شرایطی بهتر از بسیاری از رنگهای دیگر دیده میشود و همین ویژگی به افزایش ایمنی کمک میکند.
جالب اینکه نیروی دریایی آمریکا در زمان ساخت پل پیشنهاد داد سازه را با ترکیب رنگ سیاه و زرد، شبیه زنبور عسل، رنگآمیزی کنند تا دید بیشتری داشته باشد؛ اما طراحان پروژه در نهایت رنگ نارنجی بینالمللی را انتخاب کردند و همان تصمیم، ظاهر ماندگار پل را شکل داد.
پلی که رکورددار جهان بود
پل گلدن گیت هنگام افتتاح در سال ۱۹۳۷ بزرگترین پل معلق جهان محسوب میشد و به نمادی از توان مهندسی قرن بیستم تبدیل شد. هرچند بعدها پلهای بزرگتری ساخته شدند، این سازه هنوز هم یکی از مشهورترین پلهای معلق جهان به شمار میرود و در میان پلهای معلق آمریکا پس از پل ورازانو-نروز در نیویورک، جایگاه دوم را دارد.
امروز میلیونها نفر هر سال از این پل دیدن میکنند؛ پلی که نامش از یک تنگه تاریخی گرفته شده است، نه از رنگش. همین تفاوت میان نام و ظاهر، یکی از جذابترین روایتهای پشت پرده مشهورترین نماد سانفرانسیسکو را ساخته است.