چرا آدامس خوردن در سنگاپور ۱۰۰۰ دلار جریمه دارد؟
سنگاپور به عنوان یکی از منضبطترین و تمیزترین کشورهای جهان شناخته میشود، اما در میان تمامی قوانین این جزیره مدرن، «ممنوعیت آدامس» بیش از هر چیز توجه جهانیان را به خود جلب کرده است. این قانون که از تاریخ ۱۳ دی ۱۳۷۰ (3 January 1992) به اجرا درآمد، برخلاف تصور عمومی نه یک تصمیم سلیقهای، بلکه واکنشی قاطع به یک بحران زیرساختی بود که سیستم حملونقل این کشور را تا مرز فلج شدن پیش برد. (splashtravels) (nlb)
بحران در درهای مترو و هزینههای نظافت
دلیل اصلی وضع این قانون، اختلالات مکرر در عملکرد قطارهای شهری (MRT) بود. در سال ۱۳۷۰ (1991)، چسباندن آدامس روی سنسور درهای قطار باعث میشد درها کامل بسته نشوند و کل شبکه با توقف و تأخیرهای طولانی مواجه شود.
این اتفاقات نه فقط هزینهبر، بلکه خطرناک بودند. پیش از این نیز در سال ۱۳۶۲ (1983)، اس. دانابالان (S. Dhanabalan)، وزیر وقت فرهنگ، به هزینه سالانه ۱۵۰ هزار دلاری هیئت مسکن و توسعه (HDB) صرفا برای پاکسازی آدامس از فضاهای عمومی، آسانسورها و صندلی سینماها اشاره کرده بود.
ساختار جریمهها و نظارت هوشمند در سال ۲۰۲۵
دولت سنگاپور برای حفظ نظم شهری، جریمههای سنگینی وضع کرده که با تکنولوژیهای نوین در سال ۲۰۲۵ پیوند خورده است:
- رها کردن آدامس در معابر: جریمه مشهور ۱۰۰۰ دلاری برای رها کردن آدامس در معابر و برای بار اول وضع شده است. طبق قوانین آژانس ملی محیط زیست (NEA)، این مبلغ برای بار دوم به ۲۰۰۰ دلار و برای بار سوم به ۵۰۰۰ دلار افزایش مییابد. همچنین دادگاه میتواند متخلف را به «حکم کار اصلاحی» (CWO) محکوم کند که طی آن فرد باید با پوشیدن جلیقهای مخصوص، به نظافت معابر بپردازد.
- فروش و واردات: فروش آدامس معمولی جریمهای تا سقف ۲۰۰۰ دلار دارد. اما واردات تجاری غیرقانونی بسیار جدیتر است و برای بار اول میتواند تا ۱۰۰ هزار دلار جریمه یا ۲ سال حبس در پی داشته باشد.
- نظارت مدرن: امروزه سنگاپور از دوربینهای هوشمند مجهز به تحلیل ویدیویی برای شناسایی افرادی که زباله یا آدامس را از ساختمانها به بیرون پرتاب میکنند، استفاده میکند.
لابیگری آمریکا و باز شدن یک روزنه قانونی
در سال ۱۳۸۳ (2004)، در پی مذاکرات قرارداد تجارت آزاد (Free Trade Agreement) میان سنگاپور و ایالات متحده، این قانون کمی تعدیل شد.
شرکت آمریکایی ریگلی (Wrigley) با لابیگری گسترده باعث شد تا سنگاپور اجازه فروش «آدامسهای درمانی» مثل آدامسهای مخصوص دندانپزشکی یا نیکوتیندار را صادر کند. امروزه این آدامسها صرفا در داروخانهها و با ثبت اطلاعات هویتی خریدار قابل تهیه هستند.
میراثی برای نظم
ممنوعیت آدامس در سنگاپور داستانی از اولویت دادن به «خیر عمومی» بر «آزادیهای کوچک فردی» است. دولت با قاطعیت نشان داده است که برای حفظ کارایی زیرساختها و تمیزی شهر، هیچ تسامحی در اجرای قانون نخواهد داشت.
به نظر شما آیا تمیزی و نظم عمومی ارزش چنین سختگیریهایی را دارد یا این قوانین سلب آزادی فردی است؟ نظرتان را با ما و خوانندگان دیگر کجارو در میان بگذارید.
منبع عکس کاور: smilesdentistry4kids.com | عکاس: نامشخص
