بهنقل از CN Traveller؛ خیلیها بعد از رسیدن به مقصد تصور میکنند بیخوابی، اضطراب یا احساس آشفتگی فقط نتیجه جتلگ است؛ اما متخصصان میگویند بخشی از این تجربه میتواند به عملکرد عصب واگ و واکنش سیستم عصبی به استرس سفر مربوط باشد.
عصب واگ طولانیترین عصب مغزی بدن است و از ساقه مغز تا قلب، ریهها و دستگاه گوارش امتداد دارد. این عصب یکی از مهمترین بخشهای سیستم عصبی پاراسمپاتیک به شمار میرود؛ سیستمی که به کاهش ضربان قلب، بهبود هضم غذا و بازگرداندن بدن به حالت آرامش کمک میکند.
چرا سفر بدن را تحت فشار میگذارد؟
سفر تقریبا همه عادتهای روزانه را به هم میزند؛ از ساعت خواب و نور دریافتی گرفته تا غذا خوردن و میزان تحرک. عبور از مناطق زمانی مختلف، هوای خشک کابین هواپیما، کمآبی بدن، مصرف کافئین و استرس ناشی از محیط ناآشنا همگی میتوانند بدن را بیشتر در وضعیت آمادهباش نگه دارند.
به گفته متخصصان، برای بعضی افراد این واکنش فقط به جتلگ محدود نمیشود و حتی پس از رسیدن به مقصد هم احساس اضطراب یا گوشبهزنگ بودن ادامه پیدا میکند.
راهکارهای ساده برای آرامتر شدن بعد از پرواز
کارشناسان میگویند لازم نیست سراغ راهحلهای پیچیده بروید. چند روش ساده میتواند به آرامتر شدن بدن کمک کند:
- شستن صورت با آب سرد برای تحریک واکنشهای آرامبخش بدن
- چند دقیقه نفس کشیدن از بینی با بازدم طولانیتر از دم، مانند دم چهار ثانیهای و بازدم شش ثانیهای
- زمزمه یا هوم آرام که میتواند از طریق تارهای صوتی به فعال شدن عصب واگ کمک کند
- نگاه کردن آگاهانه به اطراف و نام بردن از چند شیء در محیط برای کاهش احساس تهدید
قبل از سفر هم میتوان آماده شد
متخصصان تأکید میکنند بهتر است تنظیم سیستم عصبی را به روز سفر موکول نکنید. قرار گرفتن در نور طبیعی صبح و عصر، همراه داشتن وسیلهای آشنا مانند دفترچه، عکس یا یادگاری کوچک و اختصاص دادن چند دقیقه به تمرینهای تنفسی پیش از سفر، میتواند سازگاری با مقصد جدید را آسانتر کند.
آنها البته هشدار میدهند که هیچیک از این روشها قرار نیست پرواز را به تجربهای کاملا بدون استرس تبدیل کند؛ اما تقویت تدریجی توانایی بدن برای بازگشت به آرامش، میتواند تفاوت قابل توجهی در حال و هوای روزهای اول سفر ایجاد کند.