توصیه‌های جالب یک افسر اف‌بی‌آی؛ راهکارهایی که گردشگران هدف سارقان نشوند!

پنج‌شنبه 4 تیر 1405 - 17:00
مطالعه 3 دقیقه
گردشگر
یک مامور سابق اف‌بی‌آی می‌گوید مهم‌ترین راه برای جلب‌نکردن توجه سارقان در سفر خارجی، انتخاب پوششی ساده، محلی و بی‌لوگو است.

حتی اگر ساعت‌ها زبان محلی را تمرین کرده باشید و راهنماهای سفر را زیرورو کرده باشید، باز هم در سفر به یک کشور دیگر ممکن است چند خطا مرتکب شوید؛ خطاهایی که علاوه بر خجالت، می‌توانند شما را به هدفی برای دزدها و جیب‌برها تبدیل کنند. اما در حالی که خم‌شدن روی نقشه کنار خیابانی شلوغ یا اشتباه تلفظ‌کردن یک سلام رایج، از آن دست اتفاق‌هایی است که همیشه نمی‌شود از آن‌ها پیشگیری کرد، یک مامور بازنشسته اف‌بی‌آی می‌گوید یک چیز است که کاملا در کنترل شماست و می‌تواند کمک کند در میان مردم محلی کمتر به چشم بیایید: لباس‌تان.

به‌گزارش تراول اَند لِژر، استیو لازاروس، مامور سابق اف‌بی‌آی، در یک ویدئوی تیک‌تاک چهار عادتی را توضیح داده که باعث می‌شود گردشگران آمریکایی در سفرهای خارجی بیشتر به چشم بیایند. نخستین اشتباه فهرست او به انتخاب لباس برمی‌گردد و او برای کم‌کردن احتمال هدف قرار گرفتن از سوی سارقان توصیه می‌کند که «زمان بگذارید و تحقیق کنید مردم محلی چگونه لباس می‌پوشند و بر همان اساس چمدان ببندید». او همچنین هشدار می‌دهد از تی‌شرت‌های براق و گرافیکی یا پیراهن‌هایی با لوگوی تیم ورزشی محبوب‌تان استفاده نکنید.

لازاروس در آغاز بر یک نکته ساده اما مهم دست می‌گذارد: از تی‌شرت‌های لوگودار دوری کنید و سراغ لباس‌های ساده بروید. به گفته او، تی‌شرت‌های گرافیکی راهی مطمئن برای جلب توجه هستند و در سفرهای خارجی می‌توانند شما را به هدفی آسان‌تر برای دزدها تبدیل کنند. لوگوی تیم‌های ورزشی منطقه‌ای فورا نشان می‌دهد از کجا آمده‌اید و لوگوهای طراحان هم ممکن است بیش از حد پرزرق‌وبرق به نظر برسند. پس بهتر است به‌جای آن‌ها، تاپ‌ها و تی‌شرت‌های ساده و بی‌طرح را انتخاب کنید؛ انتخابی که هم دست شما را برای ساختن چندین استایل سفر باز می‌گذارد و هم کمک می‌کند بیشتر در جمع محلی‌ها حل شوید.

او در بخش کفش نیز هشدار می‌دهد که کفش‌های ورزشی ضخیم و حجیم می‌توانند شما را لو بدهند، مخصوصا اگر رنگ‌های نئونی داشته باشند، چون همین ظاهر می‌تواند برای جیب‌برها علامت یک قربانی آسان باشد. البته این به آن معنا نیست که باید کفش محبوب‌تان را در خانه بگذارید؛ اگر برنامه‌تان پیاده‌روی طولانی، کوه‌پیمایی روزانه یا جمع‌کردن هزاران قدم در یک نوبت است، همان کفش‌های امتحان‌پس‌داده‌تان را بردارید. اما برای گشت‌وگذارهای عادی در شهر، او پیشنهاد می‌کند سراغ مدل‌های کم‌حجم و مینیمال بروید.

دسته بعدی به کیف‌ها مربوط می‌شود. به‌گفته لازاروس، کیف‌های ضدسرقتِ خیلی آشکار، هرچند برای آرامش خاطر در سفر خارجی عالی‌اند، اما بسیاری از آن‌ها ظاهری دارند که از دور فریاد می‌زند «توریست».

در ادامه، او به لباس‌های بیش از حد گشاد یا بیش از حد تنگ می‌رسد و توضیح می‌دهد که بعضی تاپ‌ها، مثل تی‌شرت‌های کوتاه و سوتین‌های ورزشی تنگ، خیلی زود می‌توانند شما را به‌عنوان توریست لو بدهند. از نگاه او، سویشرت‌های گشاد و اورسایز و لباس‌های میدریف در آمریکا امضای آشنایی دارند، در حالی که در آن سوی اقیانوس، پوشش‌های خوش‌دوخت و مرتب بیشتر ترجیح داده می‌شوند. او می‌گوید آیتم‌های ارتقایافته‌ای که هنوز هم فضای آزاد و راحت دارند، مثل یک پیراهن پیراهن‌مانند دکمه‌دار، می‌توانند به شما کمک کنند بهتر در جمع محلی‌ها جا بیفتید. این مدل، آزاد و گشاد است و از پارچه پنبه‌ای صددرصد تنفس‌پذیر ساخته شده، بنابراین در روزهای گرم و شرجیِ تابستان هم خنک و راحت می‌ماند. می‌توان آن را روی مایو و قبل از رفتن به ساحل پوشید، یا با یک کمربند و چند عینک آفتابی به استایلی بی‌دردسر اما مرتب تبدیلش کرد.

شما در سفر خارجی بیشتر به ظاهر محلی‌ها توجه می‌کنید یا راحتی لباس برایتان مهم‌تر است؟

نظرات