بیشتر گردشگران ایسلند را با آبشارهای مشهور، سواحل ماسه سیاه و جاده حلقهای این کشور میشناسند؛ اما رادوسلاو اسویرتسوف، عکاس و معمار بلغاری، در مجموعهای از تصاویر، مخاطب را به بخش دیگری از این سرزمین میبرد؛ ارتفاعات دورافتادهای که پس از پایان جادههای آسفالتشده آغاز میشوند. (121Clicks)
اسویرتسوف که سالها است در ایسلند زندگی میکند، مسیرهای شلوغ گردشگری را کنار گذاشته و به دل چشماندازهایی رفته است که برای رسیدن به آنها باید از رودخانهها عبور کرد، مسیرهای سنگلاخی را پشت سر گذاشت و ساعتها بدون دیدن نشانی از سکونت انسان رانندگی کرد.
نتیجه این سفرها، مجموعهای با عنوان «جایی که جادهها ناپدید میشوند» است؛ تصاویری که ارتفاعات ایسلند را از زاویهای متفاوت به نمایش میگذارند.
در این عکسها، رودخانههای درهمتنیده روی دشتهای آتشفشانی مانند رگههایی نقرهای دیده میشوند، خزههای سبز روی گدازههای سیاه گسترده شدهاند و مه، نور و برف هر لحظه چهره تازهای به کوهستان میدهند.
اسویرتسوف بهجای تمرکز بر جاذبههای شناختهشده، فرم، بافت و رنگهای طبیعی را سوژه اصلی آثارش قرار داده است. بسیاری از تصاویر، بهویژه نماهای هوایی، بیش از آنکه شبیه عکسهای طبیعت باشند، یادآور نقاشیهای انتزاعی هستند.
پیشینه معماری این عکاس نیز در ترکیببندی آثارش دیده میشود. خطوط طبیعی رودخانهها، مرز گدازهها و بافت کوهها در هر قاب، ساختاری منظم و حسابشده ایجاد کردهاند؛ بدون اینکه حس بکر و طبیعی منظره از بین برود.
این مجموعه یادآوری میکند که مشهورترین جاذبههای ایسلند تنها بخشی از زیباییهای این کشور هستند و گاهی دیدنیترین مناظر، در جایی قرار دارند که جادهها به پایان میرسند و طبیعت، بیواسطه خود را نشان میدهد.
نظر شما کاربران کجارو درباره مناظر طبیعی ایسلند چیست؟ کدام تصویر برایتان جذابتر بود؟