یادگاری یا جریمه؛ از اتاق هتل چه چیزهایی برداریم؟
بستن چمدان در آخرین روز اقامت، معمولا با نگاهی گذرا به قفسههای حمام و میز توالت همراه است. در این میان، وسوسه برداشتن بطریهای کوچک لوسیون، دمپاییهای ابری و بستههای ظریف خیاطی که انگار بخشی از خاطرات سفر شدهاند، کمتر مسافری را رها میکند. با این حال، پرسشی همیشگی میان مسافران وجود دارد: کدامیک از این اشیا هدیه هتل به ما است و کدامیک از اموال ثابت اتاق به شمار میرود؟ (Independent)
هتلها معمولا فهرست موجودی اتاق را پیش چشم مسافر نمیگذارند و همین ابهام باعث میشود بسیاری از مهمانان وقت خروج، با تردید و حتی خجالت چمدان خود را ببندند. برای روشن شدن این مرز، لازم است نکات مهم را بدانیم.
چراغ سبز برای سوغاتیهای کوچک
برخلاف تصور عمومی، بردن بسیاری از چیزها نهتنها ایرادی ندارد، بلکه بخشی از حقوق مسافر است. یک هتلدار، دمپاییهای پارچهای را یکی از بیدردسرترین چیزها برای جابهجایی میداند. به گفته او، این پاپوشها کالایی یکبار مصرف هستند و هتلها بهدلیل ملاحظات بهداشتی، نمیتوانند آنها را برای مهمان بعدی استفاده کنند.
یک متخصص رفتارهای اجتماعی (Protocol Expert)، لوازم بهداشتی را از محبوبترین هدایای مجاز میداند:
هزینه بطریهای کوچک لوسیون، شامپو و صابونهای عطری که در حمام چیده شده، پیشتر در نرخ اتاق محاسبه شده است. برداشتن این اقلام کاملا بلامانع است و حتی به خوشبو ماندن لباسهای داخل چمدان در مسیر بازگشت کمک میکند.
فهرست اقلامی که بردن آنها از نظر حرفهای مجاز است:
- کیتهای بهداشتی: بستههای کوچک خیاطی، کلاه دوش و پنبههای آرایشی.
- لوازم تحریر: دفترچه یادداشت، کارتپستالها و خودکارهای نشاندار هتل.
- اقلام مصرفی: کیسههای نایلونی لباس، بستههای چای و کپسولهای قهوه.
- هدایای استقبال: سبدهای میوه یا تنقلاتی که با یادداشتی شخصی برای مسافر در اتاق قرار داده شده است.
منطقه خاکستری: مراقب هزینههای پنهان باشید
در مورد برخی چیزها تردید وجود دارد و جابهجایی آنها ممکن است باعث کسر هزینه ناخواسته از حساب مسافر شود. آبمعدنیهای روی میز از این جملهاند؛ مسافران باید همیشه دقت کنند که آیا برچسب رایگان روی آنها هست یا خیر.
این قاعده برای تنقلات و نوشیدنیهای خارج از مینیبار هم صدق میکند. در بعضی هتلهای پیشرفته، حتی جابهجا کردن این اشیا از روی سنسورهای حساس میز، به منزله مصرف تلقی شده و خودکار در صورتحساب ثبت میشود.
خط قرمزها؛ آنچه باید در اتاق بماند
اشتباه رایج بسیاری از مسافران، رایگان پنداشتن حولههای تنپوش (روبدوشامبر) است. این حولهها جزو داراییهای سرمایهای هتل هستند و در صورت مفقود شدن، هزینهای بسیار بالاتر از ارزش واقعی کالا به صورتحساب مهمان اضافه خواهد شد.
فهرست «خط قرمزها» از نظر هتلداران صریح است:
- منسوجات ماندگار: حولههای حمام و استخر، بالشها، ملحفهها و روتختیها.
- تجهیزات الکترونیکی: دستگاه قهوهساز، کتری برقی، سشوار و حتی باتریهای داخل کنترل تلویزیون.
- ظروف و کتابها: ست فنجان و قوری، قاشقهای چایخوری، چترها و کتابهای نفیس راهنمای گردشگری.
یک متخصص رفتارهای اجتماعی یک اصل ساده برای تشخیص این مرز دارد:
اگر وسیلهای به دیوار پیچ شده، با سیم به جایی وصل است یا پس از خروج مسافر باید شسته و برای نفر بعدی آماده شود، متعلق به شما نیست.
برخورد با اشتباهات احتمالی
اگر پس از بازگشت به خانه متوجه شدید وسیلهای غیرمجاز را سهوا با خود آوردهاید، بهترین راهکار تماس مستقیم با مدیریت هتل است. خوب است صادقانه موضوع را اطلاع دهید. در بسیاری از موارد، هتلها از دریافت مجدد کالا صرفنظر میکنند؛ اما این تماس مانع از ثبت نام مسافر در لیستهای سیاه یا جریمههای سنگین بانکی میشود.
عجیبترین وسیلهای که تا به حال در چمدان مسافران دیدهاید یا خودتان به عنوان یادگاری از هتل آوردهاید چه بوده است؟ آیا موردی هست که در این گزارش به آن اشاره نشده باشد؟ ما و خوانندگان دیگر کجارو مشتاقیم تجربیات شما را بخوانیم.
