جاذبهها در سفر زمان؛ تصاویر دیدنیهای معروف قبل از معروف شدن!
تا به حال به این موضوع فکر کردهاید که پیش از آنکه بناهای معروفی چون کولوسئوم، برج ایفل یا تاج محل، به نمادهای جهانی گردشگری تبدیل شوند، چه ظاهری داشتند؟ با این مجموعه جذاب از عکسهای کمیاب قدیمی که از اواخر قرن نوزدهم تا دهه ۱۹۹۰ میلادی را در بر میگیرند، به سفر در زمان بروید و ببینید این بناها و مناظر افسانهای، پیش از آنکه به مقاصد شلوغ امروزی بدل شوند، چگونه به نظر میرسیدند. (MSN)
آبشار نیاگارا، کانادا و ایالات متحده؛ آغاز گردشگری ماجراجویانه
در نیمه قرن نوزدهم (۱۸۵۹ میلادی)، آبشار نیاگارا نه فقط یک پدیده طبیعی، بلکه مقصدی هیجانانگیز برای ماجراجویان بود. ساخت پلهای چوبی و سکوهای تماشا، امکان نزدیک شدن بیسابقه به آبهای خروشان را فراهم میکرد. بازدیدکنندگان، اغلب با لباسهای رسمی و در شرایطی ابتدایی، برای دیدن این شگفتی طبیعی سفر میکردند. حضور برجهای دیدبانی در لبه آبشار نشان میدهد که تجربه «تماشای خطرناک» بخشی از جذابیت نیاگارا بوده است. در این دوره، نیاگارا آرامآرام از یک منظره طبیعی به یک جاذبه گردشگری جهانی تبدیل شد.
ابوالهول بزرگ جیزه، مصر؛ شکوه مدفون در شنها
مجسمه ابوالهول مصر در اواخر قرن نوزدهم (۱۸۸۲ میلادی)، هنوز تصویری رازآلود و نیمهپنهان داشت. بخش بزرگی از این تندیس باستانی در زیر شنهای صحرا مدفون بود و همین وضعیت، به حس رمزآلود آن میافزود. بازدید از اهرام جیزه در آن زمان، بیش از آنکه تجربهای گردشگری باشد، سفری اکتشافی به دل تاریخ به شمار میرفت. حضور انسانها در کنار پیکره عظیم ابوالهول، مقیاس شگفتانگیز آن را برجستهتر میکند. این تصویر، دورهای را نشان میدهد که آثار باستانی فارغ از مدیریت و بازسازی برای گردشگران، هنوز در حال کشف شدن بودند.
برج ایفل، پاریس، فرانسه؛ تولد یک نماد مدرن
برج ایفل، شاخصترین نماد امروزی پاریس در سال ۱۸۸۹ میلادی، سازهای تازه نفس و بحث برانگیز در قلب این شهر بود. بسیاری آن را یک سازه موقتی و حتی ناهماهنگ با چهره شهر میدانستند. با این حال، همین برج فلزی جسورانه، نماد ورود پاریس به عصر مدرنیته شد. بازدیدکنندگان نمایشگاه جهانی، با کنجکاوی و شگفتی به این سازه نوظهور نگاه میکردند. در آن زمان، برج ایفل نه جاذبهای آشنا و شلوغ، بلکه هنوز یک تجربه جدید به شمار میرفت؛ تجربهای که آینده آن حتی برای سازندگانش نیز قطعی نبود.
کاخ باکینگهام، لندن، انگلستان؛ قدرت، تشریفات، تماشا
«کاخ باکینگهام» (Buckingham Palace) در پایان قرن نوزدهم (۱۸۹۷ میلادی)، بیش از هر چیز، نماد اقتدار امپراتوری بریتانیا بود. رویدادهای سلطنتی مانند جشنهای بزرگ ملی، این فضا را به صحنهای عمومی برای نمایش قدرت و نظم تبدیل میکردند. مردم برای دیدن تشریفات، صف میکشیدند و کاخ را نه از درون، بلکه از پشت نردهها به تماشا مینشستند. این تصویر، لندن را در دورانی نشان میدهد که فاصله میان مردم و قدرت هنوز به وضوح حفظ میشد.
مسجد آبی، استانبول، ترکیه؛ شکوه آرام معنوی
مسجد آبی استانبول در پایان قرن نوزدهم (۱۸۹۹ میلادی)، فضایی آرام و کم رفت و آمد داشت و بسیار متفاوتتر از تصویر شلوغ امروزی آن به نظر میرسید. این بنا با گنبدها و منارههای باشکوه خود، نمادی از قدرت و اعتماد به نفس امپراتوری عثمانی بود. بازدید از مسجد بدون اتکا بر گردشگری انبوه، بیشتر حال و هوای معنوی و تماشاگرانه داشت و میدان اطراف مسجد، خلوت بود و معماری آن بدون ازدحام، خودنمایی میکرد. این تصویر، استانبولی را نشان میدهد که هنوز به مقصد توریستی جهانی تبدیل نشده بود.
کاخ الحمرا، گرانادا، اسپانیا؛ ظرافت معماری تاریخی
کاخ الحمرا که بر فراز تپهای مشرف به شهر گرانادا قرار دارد، در اوایل قرن بیستم (حدود ۱۹۰۰ میلادی)، فضایی شاعرانه و آرام داشت و جایی برای قدمزدن و تماشا، نه ازدحام و صفهای طولانی بود. معماری ظریف، حیاطهای متقارن و بازی نور و آب، تجربهای آرام و تاملبرانگیز ایجاد میکرد. بازدیدکنندگان، بیشتر مجذوب حال و هوای تاریخی و شرقی این مجموعه میشدند و باغها و کاخها نیز بدون فشار گردشگری مدرن نفس میکشیدند. این تصویر، الحمرا را پیش از تبدیل شدن به یکی از شلوغترین جاذبههای دیدنی اسپانیا نشان میدهد.
شهر ممنوعه، پکن، چین؛ پایان یک عصر امپراتوری
شهر ممنوعه چین، مجموعه عظیمی از کاخهای امپراتوری که با دیوارهای بلندی احاطه شده است، در سالهای پایانی قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم میلادی، هنوز قلب قدرت سیاسی این کشور بود. این فضا بیش از آنکه یک جاذبه گردشگری باشد، مکانی بسته و رازآلود بهشمار میرفت. ورود عموم مردم به آن تقریبا غیرممکن بود و عظمت آن از دور تماشا میشد. تصویر سال ۱۹۰۸ میلادی، سکوت و وقاری را نشان میدهد که پیش از سقوط نظام امپراتوری بر این مکان حاکم بود و اندکی بعد، این مجموعه از نماد قدرت به میراثی تاریخی بدل شد.
کولوسئوم، رم، ایتالیا؛ سکوت پس از جنگ
کولوسئوم، آمفیتئاتر عظیم سنگی که در سالهای ۷۰ تا ۷۲ میلادی و برای برگزاری نبردهای گلادیاتوری ساخته شد، در میانه جنگ جهانی دوم، در فضایی خاموش و خلوت ایستاده بود. رم که زمانی مقصد محبوب گردشگران اروپایی به شمار میرفت، در این دوره رونق گردشگری خود را از دست داد و خیابانها آرام و بناهای تاریخی، بدون جمعیت دیده میشدند. کولوسئوم در این تصویر بیش از اینکه جاذبهای پرهیاهو به نظر آید، یادآور گذشتهای دور است. این سکوت، پیش درآمد دوره تازهای بود که با پایان جنگ و بازگشت سینما و سفر، دوباره جان گرفت.
تاج محل، آگرا، هند؛ نماد عشق جاودانه
تاج محل در سال ۱۶۳۲ میلادی به دستور شاهجهان، امپراتور گورکانی، بهعنوان یادبودی برای همسرش بر کرانه رود «یامونا» (Yamuna) ساخته شد. این بنای باشکوه، آمیزهای هماهنگ از معماری هندی، ایرانی و اسلامی را به نمایش میگذارد و از دیرباز نمادی از عشق، تقارن و ظرافت بوده است. در دهه ۱۹۶۰ میلادی، تاج محل هنوز فضایی آرام و خلوت داشت و بازدید از آن تجربهای تاملبرانگیز و شخصیتر بود. تصویر زیر دورهای را ثبت کرده که پیش از شکلگیری گردشگری انبوه، زیبایی بنا بدون ازدحام قابل لمس بود؛ فاصلهای چشمگیر با امروز که سالانه میلیونها نفر از آن بازدید میکنند.
دیزنیلند، کالیفرنیا، آمریکا؛ آغاز رویای تفریحی
دیزنیلند کالیفرنیا در سال ۱۹۵۵ میلادی افتتاح و خیلی زود به شکل تازهای از گردشگری سرگرمی تبدیل شد. شاخصترین نماد آن، «قلعه زیبای خفته» است. این پارک تفریحی از همان روزهای نخست با استقبال گسترده مردم روبهرو شد؛ در روز افتتاح، ۲۸,۰۰۰ نفر از آن بازدید کردند و برخی، آنقدر مشتاق ورود بودند که از حصارها بالا رفتند. این عکس نشان میدهد که محبوبیت دیزنیلند در دهه ۱۹۶۰ میلادی نیز ادامه داشت و گردشگران، قلعه افسانهای را در محاصره خود گرفتهاند.
تا به حال، کدامیک از این جاذبهها را از نزدیک دیدهاید و فکر میکنید که کدام جاذبه، بیشترین تغییر را در گذر زمان تجربه کرده است؟ لطفا کجارو و کاربران آن را نیز در جریان نگاه و نظر ارزشمند خود قرار دهید.
عکس کاور: عکس قدیمی از بنای تاج محل در هند، منبع عکس: Wellcome Collection، نام عکاس: نامشخص
