خطرناک‌ترین کوه‌های دنیا برای صعود؛ راه رفتن روی لبه پرتگاه و بازی با مرگ

کوهنوردان فقط برای دیدن منظره به قله نمی‌روند؛ آن‌ها می‌خواهند رکورد نیز بزنند. خطرناک‌ترین کوه‌ها همیشه بلندترین کوه‌ها نیستند؛ بلکه کوه‌هایی پرخطر محسوب می‌شوند که به‌دلیل شرایط آب‌وهوایی سخت کوهنوردان را با مشکلاتی مثل کمبود اکسیژن روبه‌رو می‌کنند. خطرناک‌ترین کوه‌ها، چالش‌هایی مثل بهمن و ارتفاع‌زدگی نیز را به‌همراه دارند و به‌همین‌خاطر صعود به آن‌ها کاری پرریسک خواهد بود. در ادامه این مقاله با تعدادی از خطرناک‌ترین کوه‌ها برای صعود آشنا خواهید شد.

«آناپورنا ۱» (Annapurna I) با بالاترین نرخ مرگ‌ومیر در بین کوه‌های بالای هشت‌هزار متر، جان بسیاری را گرفته است. در این کوه عواملی مثل شیب تند سمت جنوبی، آب‌وهوای غیرقابل پیش‌بینی و دامنه‌های مستعد بهمن، موفقیت در صعود را دشوار می‌کنند. اگرچه آناپورنا یک، دهمین کوه بلند جهان است، به‌عنوان خطرناک‌ترین کوه دنیا شناخته می‌شود. (science.howstuffworks)

«کی‌ ۲» (K2) که به «کوه وحشی» معروف است، دومین کوه بلند جهان محسوب می‌شود و یکی از سخت‌ترین کوه‌ها برای صعود به‌شمار می‌رود. بادهای بسیار شدید، مسیرهای پیچیده و ارتفاع زیاد، صعود به این کوه را بسیار دشوار می‌کنند. حتی برخی از بهترین کوهنوردان هم به‌خاطر هوای بد و بهمن نتوانسته‌اند به قله این کوه برسند.

«نانگا پاربات» (Nanga Parbat) که به‌عنوان «کوه قاتل» نیز شناخته می‌شود، نهمین کوه بلند جهان به‌شمار می‌رود و تاریخچه‌ای پرحادثه دارد. سمت جنوبی این کوه که «دیوار روپال» (Rupal Face) نامیده می‌شود، بلندترین دیواره کوهستانی جهان است. نجات کوهنوردان حادثه دیده در این کوه به دلیل طوفان‌های زمستانی و دیواره‌های عمودی بسیار تند، تقریبا غیرممکن است.

«کوه اورست» (Everest)، بلندترین کوه جهان، هر سال صدها نفر را به خود جذب می‌کند. بااین‌حال، صعود به این کوه به دلایلی مثل ارتفاع‌ زیاد و در پی آن ارتفاع‌زدگی، ازدحام زیاد و حضور کوهنوردان غیرحرفه‌ای، کاری خطرناک محسوب می‌شود. اگرچه صعودهای موفق زیادی به این کوه انجام شده است، کوهنوردان بسیاری در این کوه جان خود را از دست داده‌اند و حتی کسی نتوانسته اجساد آن‌ها را از کوه خارج کند.

«سیولا گرند» (Siula Grande) در رشته‌کوه «آند» (Andes) در پرو، به‌خاطر داستان نجات «جو سیمپسون (Joe Simpson) در کتاب «لمس خلا» (Touching the Void) شناخته شده است. عواملی مثل طوفان‌های غیرمنتظره، دور بودن کوه از پایگاه‌های امدادی و دیواره‌های یخی عمودی، صعود به این کوه را به‌ویژه برای کوهنوردان کم‌تجربه، بسیار خطرناک می‌کند.

«کانگچنجونگا» (Kangchenjunga)، سومین کوه بلند جهان، به‌خاطر شرایط آب‌وهوایی سخت و شیب‌های خطرناک بهمن‌خیز شناخته می‌شود. دور بودن این کوه از مناطق مسکونی و ارتفاع بسیار زیاد آن باعث شده است که امکانات نجات در این کوه محدود باشد.

«دالاگیری» (Dhaulagiri) نسبت‌ به کوه‌های معروف اطراف خود شهرت کمتری دارد؛ اما این کوه به‌خاطر شیب‌های تند و هوای غیرقابل پیش‌بینی، یکی از خطرناک‌ترین کوه‌های دنیا به حساب می‌آید. تعداد زیادی از کوهنوردان هنگام صعود به این کوه جان خود را از دست داده‌اند.

«ماکالو» (Makalu) پنجمین قله مرتفع جهان است. از عواملی که صعود را در این کوه چالش‌برانگیز می‌کنند، می‌توان به شیب‌های تند، مسیرهای باریک و بدون محافظ و شرایط آب‌وهوایی نامساعد دائمی اشاره کرد.

«ماناسلو» (Manaslu) یکی از قله‌های بالای ۸,۰۰۰ متر است که در مقایسه با دیگر قله‌ها در این ارتفاع، مسیر صعود آسان‌تری دارد؛ بااین‌وجود، این قله بارها شاهد مرگ کوهنوردان بر اثر بهمن و شرایط آب‌و‌هوایی بسیار سخت بوده است. تعداد زیادی از کسانی که این قله را برای صعود انتخاب می‌کنند، خطرهای آن را جدی نمی‌گیرند.

«گاشربروم ۱» (Gasherbrum I) که به «قله پنهان» (Hidden Peak) نیز مشهور است، نرخ مرگ‌ومیر بالایی دارد. مسیرهای دشوار و خطر سقوط سنگ‌ها، این کوه را به یکی از مرگبارترین قله‌ها تبدیل کرده‌اند.

آیا شما تاکنون کوهنوردی در مسیرهای سخت را تجربه کرده‌اید یا به این نوع کوهنوردی علاقه‌مند هستید؟ خوشحال می‌شویم تجربه‌ها و نظرهای خود را با ما و همراهان کجارو به اشتراک بگذارید.

منبع عکس کاور: سایت britannica.com؛ عکاس: نامشخص (کوه اورست)