۲۸ سال پیاده‌روی برای رسیدن به خانه؛ ماجراجویی باورنکردنی مرد انگلیسی!

به نقل از یورونیوز، کارل بوشبی، ماجراجوی بریتانیایی، پس از ۲۸ سال و پیمودن حدود ۵۰ هزار کیلومتر با پای پیاده، سرانجام به خانه‌اش در شهر هال انگلستان رسید. او سفر طولانی خود را از شیلی آغاز کرد و از چهار قاره گذشت؛ سفری که قرار بود ۱۲ سال طول بکشد، اما موانع طبیعی، مشکلات مرزی و محدودیت‌های اداری آن را به ماجراجویی نزدیک به سه دهه تبدیل کردند. بوشبی در تمام این مسیر یک قانون را رعایت کرد: برای پیشروی در سفر از هیچ وسیله نقلیه‌ای استفاده نکند.

صدها نفر در مرکز شهر هال، واقع در شمال‌ شرق انگلستان، به استقبال بوشبی رفتند. جمعیت حاضر که شمارشان به حدود هزار نفر می‌رسید، هنگام ورود او به شهر تشویقش کردند. بوشبی نیز از افرادی که در طول مسیر به او کمک کرده بودند، قدردانی کرد و گفت این دستاورد را به‌تنهایی به دست نیاورده است.

او یک روز پیش از رسیدن به مرکز شهر، از روی پل مشهور هامبر عبور کرده بود؛ پلی که در مه غلیظ دیده می‌شد. مقصد نهایی او خانه مادرش بود. بازگشت به انگلستان نیز پس از شنا کردن در کانال مانش در اوایل اکتبر ممکن شد.

ماجرای سفر بوشبی به اواسط دهه ۱۹۹۰ بازمی‌گردد. پدرش، کیث، که خود سابقه خدمت در ارتش داشت، در کارت تبریک تولد او به بحثی قدیمی میان نیروهای ویژه اشاره کرده بود: آیا می‌توان از لندن تا نیویورک را با پای پیاده و از مسیر خشکی عبور کرد؟

این ایده به پلی زمینی در تنگه برینگ مربوط می‌شد؛ مسیری که برخی دانشمندان معتقدند انسان‌های نخستین در دوره پایین بودن سطح آب دریاها از آن برای مهاجرت از آسیا به قاره آمریکا استفاده کرده‌اند.

بوشبی نقشه‌ای برداشت و خطی پیوسته از اروپا و آسیا تا آمریکای شمالی ترسیم کرد. اما به‌جای توقف در نیویورک، مسیرش را تا جنوبی‌ترین نقطه شیلی ادامه داد. او بعدها گفت همین ایده چنان ذهنش را درگیر کرد که دیگر راه بازگشتی برایش باقی نماند.

مسیر طولانی بوشبی از همان ابتدا آسان نبود. او در دشت‌های پاتاگونیا با بادهایی به شدت طوفان روبه‌رو شد و برای عبور از منطقه خطرناک دارین گپ در مرز کلمبیا و پاناما، با دشواری‌های زیادی دست‌وپنجه نرم کرد. این منطقه جنگلی و کوهستانی جاده‌ای ندارد و عبور از آن برای مسافران خطرناک است.

در سال ۲۰۰۱، بوشبی پس از عبور از یک منطقه مرزی ممنوعه در پاناما، ۱۸ روز زندانی شد. پنج سال بعد، همراه با ماجراجوی آمریکایی، دیمیتری کیفر، تلاش کرد از تنگه برینگ عبور کند. این مسیر حدود ۹۰ کیلومتر طول دارد و شرایط آب‌وهوایی بسیار سختی بر آن حاکم است.

در جریان این عبور، بوشبی و همراهش پس از سقوط در آب‌های یخ‌زده تا آستانه مرگ پیش رفتند و نزدیک بود تمام تجهیزاتشان را از دست بدهند. آن‌ها سرانجام از این مسیر عبور کردند، اما به‌دلیل ورود غیرقانونی به روسیه بازداشت و با خطر اخراج روبه‌رو شدند.

عبور از روسیه به‌تنهایی نزدیک به ۱۰ سال زمان برد. محدودیت‌های ویزا و شرایط آب‌وهوایی باعث می‌شد بوشبی فقط چند ماه در سال فرصت حرکت داشته باشد. در سال ۲۰۱۲، روسیه درخواست ویزای او را رد کرد. بوشبی در واکنش، از لس‌آنجلس تا سفارت روسیه در واشینگتن دی‌سی پیاده رفت تا به این تصمیم اعتراض کند. این اقدام سرانجام به دریافت مدارک موردنیاز او کمک کرد.

هر بار که مانعی پیش می‌آمد، بوشبی به آمریکا یا مکزیک برمی‌گشت؛ کشورهایی که هزینه زندگی در آن‌ها برایش کمتر بود. او مدتی منتظر می‌ماند تا دوباره بتواند از همان نقطه‌ای که سفر را متوقف کرده بود، حرکت کند.

در چین نیز پلیس او را زیر نظر داشت و همه‌گیری کرونا وقفه‌ای طولانی در سفرش ایجاد کرد. مشکلات سیاسی و بسته شدن مسیرهای عبور از روسیه و ایران نیز او را مجبور کرد از دریای خزر بگذرد.

بوشبی شناگر ماهری نیست؛ بااین‌حال، ۳۱ روز در آب‌های این دریا پیش رفت. او از جلیقه شناور و لباس مخصوص استفاده می‌کرد.

حتی پس از رسیدن به اروپا نیز محدودیت اقامت ۹۰روزه در کشورهای مختلف، حرکت او را به بازه‌های سه‌ماهه تقسیم می‌کرد.

بوشبی در طول سفر از حمایت حامیان مالی مختلفی برخوردار بود؛ حامیانی که با طولانی شدن مسیر و تغییر شرایط اقتصادی، گاهی همکاری خود را متوقف می‌کردند. در ۱۶ سال پایانی سفر، بخش مهمی از حمایت مالی او را شرکت تولیدی متعلق به بو ویلیمون، خالق سریال «خانه پوشالی» و جردن تاپیس، تهیه‌کننده موسیقی، بر عهده داشتند. این گروه در تولید مستندی درباره سفر او با همکاری ورنر هرتسوگ، فیلم‌ساز آلمانی، مشارکت دارند.

بااین‌حال، بوشبی می‌گوید کمک‌های مردم عادی در کشورهای مختلف نقش مهم‌تری در ادامه مسیرش داشت. برخی خانواده‌ها در خانه‌های ساده خود از او پذیرایی کردند، خانواده یک پزشک در پرو پس از ابتلای او به عفونت شدید معده از او مراقبت کرد و افراد زیادی بدون انتظار دریافت چیزی، به او غذا دادند.

او می‌گوید در طول سفر با مردمی از فرهنگ‌ها و کشورهای مختلف روبه‌رو شده و در بیشتر مواقع، مهربانی و مهمان‌نوازی آن‌ها به ادامه مسیرش کمک کرده است.

بازگشت بوشبی به هال فقط پایان یک سفر طولانی نبود؛ او قرار بود پس از سال‌ها دوری دوباره با خانواده‌اش دیدار کند. مادرش آنجلا، پسر ۳۶ ساله‌اش آدام و نوه ۱۲ ساله‌اش در انتظار او بودند؛ نوه‌ای که بوشبی تاکنون فرصت ملاقات با او را پیدا نکرده بود.

با وجود استقبال گرم مردم، بوشبی پیش‌تر در گفت‌وگویی با خبرگزاری فرانسه از نگرانی خود درباره بازگشت به زندگی عادی در بریتانیا صحبت کرده بود. پس از ۲۸ سال حرکت مداوم و زندگی در مسیر، حالا باید با شرایطی تازه روبه‌رو شود؛ چالشی متفاوت که پس از پایان یکی از طولانی‌ترین سفرهای پیاده‌روی جهان آغاز شده است.