جزیرهای در محاصره امواج؛ ساکنان فیجی بهجای مهاجرت، خانههایشان را مقاوم میکنند
امواج دریا خانهها و زمینهای کشاورزی جزیرهای در فیجی را تهدید میکنند؛ اما ساکنان بهجای مهاجرت، به فکر مقاومسازی هستند.
به نقل از یورونیوز، ساکنان جزیره کوچک سروآ در فیجی با تهدیدهایی مانند بالا آمدن سطح آب دریا، طوفانهای شدید و فرسایش ساحلی روبهرو هستند؛ بااینحال، بسیاری از آنها حاضر نیستند خانههای اجدادی خود را ترک کنند. مردم این جزیره بهجای مهاجرت، تصمیم گرفتهاند خانهها و زیرساختهایشان را مقاومتر کنند تا همچنان در سرزمین خود زندگی کنند.
چرا مردم جزیره سروآ نمیخواهند مهاجرت کنند؟
جزیره سروآ با دو تپه پوشیده از درختان نخل و آبهای مرجانی اطرافش، از دور منظرهای چشمنواز دارد؛ اما زندگی در بخشهای کمارتفاع آن با خطرهای جدی همراه است. امواج دریا گاهی از دیوارهای ساحلی عبور میکنند و به خانهها، زمینهای کشاورزی و حتی گورستانها آسیب میزنند. در بخش شرقی جزیره، آب به پایههای بتنی ساختمانهایی میرسد که زمانی خانه و بیمارستان بودند.
با وجود این شرایط، بسیاری از ساکنان ترجیح میدهند در جزیره بمانند. آنها به زندگی در کنار دریا، ماهیگیری روزانه و پیوندهای خانوادگی و فرهنگی خود وابستهاند. آوِنای راناکو، یکی از ساکنان جزیره، میگوید مردم حاضر نیستند منظره و شیوه زندگی خود را بهسادگی از دست بدهند.
مقاومسازی خانهها بهجای ترک جزیره
روستای سروآ در سال ۲۰۲۵ با همکاری سازمان «Habitat for Humanity» برنامهای برای کاهش خطر بلایای طبیعی تدوین کرد. ارزیابیها نشان داد نزدیک به ۲۰ درصد خانهها وضعیت بحرانی دارند و فقط سه خانه میتوانند در برابر یک طوفان شدید مقاومت کنند. بیش از نیمی از خانهها نیز ترکیبی از پیهای ناپایدار، سقفهای ضعیف و دیوارها و اتصالات آسیبپذیر دارند.
گزارش همچنین به عبور آب از دیوارهای ساحلی هنگام مدهای شدید، نفوذ آب شور به خاک و باقیماندن آب پس از بارندگی اشاره کرد؛ عواملی که هم کشاورزی و هم سلامت ساکنان را تهدید میکنند.
پس از انتشار گزارش، مردم بازسازی خانههای ساحلی را آغاز کردند. دیوارهای ضعیف و سقفهای فلزی فرسوده را برمیدارند و برخی خانهها را برای کاهش خطر سیلاب بالاتر میبرند. بهبود مسیر دسترسی به جزیره و ایمنترکردن محل پهلوگرفتن قایقها نیز از پیشنهادهای این برنامه است.
زندگی در جزیرهای که در معرض طوفان است
ساکنان سروآ تجربه طوفانهای سهمگین را از نزدیک دارند. راناکو از دوران کودکی و عبور طوفان وینستون، یکی از طوفانهای قدرتمند منطقه، خاطره دارد. آن شب، مردم با راهنمایی رئیس روستا به ارتفاعات پناه بردند و برای نجات یکدیگر و انتقال وسایل ضروری کمک کردند.
این تجربه نشان میدهد که آمادگی جمعی بخش مهمی از زندگی مردم جزیره است. آنها میدانند خطر طوفان و بالا آمدن آب دریا همچنان وجود دارد؛ اما ترجیح میدهند با تقویت خانهها و امکانات روستا، راهی برای ماندن پیدا کنند. راناکو در پاسخ به پیشنهاد مهاجرت، پرسشی ساده مطرح میکند: «چرا باید برویم؟»