گردشگران برای دیدن یک پدیده خورشیدی نادر، شب را کنار معبد ۳٬۲۰۰ساله مصر صبح کردند
گردشگران برای تماشای پدیده‌ای باستانی در معبد رامسس دوم در مصر، شب را در فضای باز سپری کردند؛ جایی که پرتو خورشید سالی دو بار مجسمه‌ها را روشن می‌کند.
به نقل از ایندیپندنت، گردشگران خارجی و ساکنان محلی در سپیده‌دم پنجشنبه ۲۲ اکتبر ۲۰۲۶ به معبد بزرگ رامسس دوم در ابوسمبل مصر رفتند تا پدیده‌ای خورشیدی را تماشا کنند که هزاران سال قدمت دارد. برخی از بازدیدکنندگان شب را در فضای باز سپری کردند تا فرصت دیدن این رویداد را از دست ندهند؛ پدیده‌ای که طی آن، پرتو خورشید به بخش تاریک داخلی معبد می‌تابد و مجسمه‌های آن را روشن می‌کند.
این اتفاق هر سال در دو تاریخ ۲۲ اکتبر و ۲۲ فوریه رخ می‌دهد؛ روزهایی که برخی پژوهشگران آن‌ها را با سالروز تاج‌گذاری و تولد رامسس دوم مرتبط می‌دانند. تابش خورشید در هر نوبت حدود ۲۰ دقیقه طول می‌کشد و فضای داخلی معبد را به صحنه‌ای تماشایی تبدیل می‌کند.
پرتو خورشید چگونه به قلب معبد می‌رسد؟
معبد بزرگ رامسس دوم در ابوسمبل، در جنوب مصر، به‌گونه‌ای ساخته شده است که نور خورشید در روزهای مشخصی از سال به بخش داخلی آن راه پیدا می‌کند.
معبد بزرگ رامسس دوم در ابوسمبل، در جنوب مصر و نزدیک دریاچه ناصر، قرار دارد. طراحی و جهت‌گیری بنا باعث می‌شود نور خورشید در روزهای مشخصی از سال از ورودی عبور کند و تا فضای داخلی معبد پیش برود. بر اساس اطلاعات مؤسسه ملی پژوهش‌های نجوم و ژئوفیزیک مصر، پرتو خورشید حدود ۶۰ متر در داخل معبد حرکت می‌کند.
در این زمان، نور به مجسمه رامسس دوم و پیکره‌های دو ایزد مصری، آمون‌رع و رع‌هورآختی، می‌تابد. ترکیب تاریکی فضای داخلی و روشن‌شدن مجسمه‌ها، جلوه‌ای ایجاد می‌کند که بازدیدکنندگان را از نقاط مختلف جهان به این محوطه تاریخی می‌کشاند.
جشنی در سایه مجسمه‌های عظیم
بازدیدکنندگان از ساعات اولیه صبح در صف ایستادند و با تلفن همراه و دوربین‌های خود از این رویداد عکس و فیلم گرفتند. در برابر تندیس‌های عظیم معبد نیز گروه‌هایی با لباس‌های رنگارنگ به اجرای موسیقی و رقص پرداختند. صدای سازهای کوبه‌ای و میزمار، ساز بادی سنتی مصر، فضای مراسم را همراهی می‌کرد.
برای بسیاری از گردشگران، این بازدید فرصتی برای دیدن معماری و هنر مصر باستان از نزدیک بود. یکی از گردشگران که از آتلانتا در ایالت جورجیا به مصر سفر کرده بود، از بزرگی مجسمه‌ها، وضعیت نگهداری آن‌ها و رنگ‌های باقی‌مانده روی کنده‌کاری‌ها و هیروگلیف‌ها ابراز شگفتی کرد.
معبدی که برای نجات، جابه‌جا شد
در دهه ۱۹۶۰، مهندسان و باستان‌شناسان معبد را برای جلوگیری از غرق‌شدن زیر آب‌های پشت سد اسوان به محل دیگری منتقل کردند.
معبد ابوسمبل با وجود قدمت بیش از سه‌هزارساله، در شکل کنونی خود حاصل یکی از عملیات‌های بزرگ حفاظت از میراث تاریخی در قرن بیستم نیز هست. در دهه ۱۹۶۰، ساخت سد بلند اسوان و بالا آمدن سطح آب، این مجموعه را در معرض خطر غرق‌شدن قرار داد. برای نجات آن، گروه‌های مهندسی و باستان‌شناسی بخش‌های معبد را برش دادند، قطعات را جابه‌جا کردند و بنا را در مکانی امن‌تر دوباره ساختند.
در جریان این عملیات، مهندسان تلاش کردند جهت‌گیری معبد را حفظ کنند تا نور خورشید همچنان در زمان‌های مشخص به فضای داخلی آن برسد. به همین دلیل، پدیده خورشیدی که بازدیدکنندگان امروز تماشا می‌کنند، پس از انتقال بنا نیز ادامه یافته است.
این رویداد نمونه‌ای از پیوند معماری، دانش نجومی و باورهای مصر باستان است؛ پدیده‌ای که با وجود گذشت بیش از سه هزار سال از ساخت معبد، هنوز هم گردشگران را برای تماشای چند دقیقه نور در دل تاریکی به ابوسمبل می‌کشاند.