یک سال از سرقت بزرگ موزه لوور گذشت؛ جواهرات سلطنتی کجاست؟

به نقل از فرانس‌۲۴؛ یک سال پس از سرقت حیرت‌انگیز از موزه‌ لوور پاریس، چهار مظنون اصلی در زندان منتظر محاکمه‌اند، اما ظاهرا سرنخ‌های پلیس برای یافتن جواهرات سلطنتی به پایان رسیده است. سارقان در ۱۹ اکتبر سال گذشته با لباس کارگران و دستگاه‌های صنعتی برش دیسکی راه خود را به داخل موزه باز کردند و هشت اثر تاریخی جایگزین‌ناپذیر به ارزش تقریبی ۱۰۰ میلیون دلار را ربودند. سنجاق‌سینه و تاج متعلق به اوژنی، همسر ناپلئون سوم، در میان اشیای مسروقه قرار داشت. امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، سرقت را حمله‌ای به تاریخ فرانسه خواند.

کارشناسان نهادهای مجری قانون و مؤسسه‌های خصوصی پیگیری سرقت آثار هنری که با خبرگزاری فرانسه گفت‌وگو کرده‌اند، بهترین امید برای بازیابی گنجینه را در مستقل‌بودن سارقان و پنهان‌کردن محموله در منطقه‌ی پاریس می‌بینند. کریستوفر مارینلو، از مؤسسه‌ی خصوصی آرت ریکاوری اینترنشنال، گفت: «فرصت کوتاهی وجود داشت که طی آن ممکن بود جواهرات را داخل دیواری پنهان کرده یا زیر خاک دفن کرده باشند.» هر چهار مرد ظرف ۱۰ روز پس از سرقت بازداشت شدند، بااین‌حال هیچ‌یک از جست‌وجوها تاکنون به کشف گنجینه نینجامیده است.

آخرین تصویر شناخته‌شده از جواهرات درخشان قرن نوزدهم را دوربین مداربسته‌ای در یک انبار زیرزمینی ثبت کرد. انبار در حومه‌ی زمخت اوبرویلیه در شمال پاریس قرار داشت؛ همان منطقه‌ای که همه‌ی مظنونان در آن زندگی می‌کنند. گروه تحقیقاتی ۱۰۰ نفره جست‌وجوهای گسترده‌ای را در خانه‌های مظنونان و بستگانشان، زیرزمین‌ها، گاراژها و اتاق‌های زیرشیروانی هدایت کرد، اما تمام تلاش‌ها بی‌نتیجه ماند.

اگر جواهرات پنهان شده یا برای نگهداری به یک مال‌خر سپرده شده باشند، هنوز احتمال دارد یکی از مظنونان در برابر مجازاتی سبک‌تر اعتراف کند. آرتور برند، کارآگاه خصوصی سرشناس هلندی حوزه‌ی آثار هنری، گفت: «پلیس فرانسه بسیار حرفه‌ای است، بازجویی را بلد است و می‌داند چگونه فرد را تحت فشار قرار دهد.» آرتور برند، کارآگاه خصوصی آثار هنری، گفت: «فقط کافی است یک نفر حرف بزند و در بسیاری از پرونده‌ها، یک نفر سرانجام حرف می‌زند.»

سناریوی نگران‌کننده‌تر، فعالیت گروه به دستور یک سردسته یا واسطه‌ مرتبط با جرائم سازمان‌یافته است؛ فردی که سارقان پس از پایان سرقت ضربتی، جواهرات را به او تحویل داده باشند. کورادو کاتسی، رئیس واحد آثار هنری مسروقه در پلیس بین‌الملل، گفت: «قدرت جرائم سازمان‌یافته فقط در فراهم‌کردن تجربه‌ لازم برای ارتکاب جرم نیست، بلکه افرادی را نیز در اختیار دارد که اشیا را تحویل بگیرند و بفروشند.» دو مظنون در دوران بازداشت مدعی شده‌اند سردسته‌ای در گروهشان حضور داشته، اما منبعی نزدیک به پرونده به‌تازگی به خبرگزاری فرانسه گفته است که بازرسان ادعای آنان را با تردید بررسی می‌کنند.

بدترین احتمال، انتقال جواهرات به خارج از فرانسه یا تحویل آن‌ها به یک رابط محلی در بازار زیرزمینی سنگ‌های قیمتی خواهد بود. آرتور برند، کارآگاه خصوصی آثار هنری، گفت: «بخش عمده‌ی جواهرات از الماس تشکیل شده است، بنابراین باید آن‌ها را از هم باز کنند، دوباره برش بزنند و بفروشند. اگر قرار باشد به یک مکان بروند، مقصد آنتورپ خواهد بود.» اشاره‌ی او به قطب تجارت الماس بلژیک بود و مارینلو نیز تل‌آویو و هند را از دیگر مقصدهای احتمالی برشمرد.

توبیاس کورمیند، مدیرعامل ۷۷ دایموندز، بزرگ‌ترین جواهرفروش آنلاین الماس در اروپا، گفت: «پس از برش دوباره، ورود الماس‌ها به زنجیره‌ی قانونی تامین و خرید آن‌ها از سوی عمده‌فروشان یا خرده‌فروشان نسبتا ساده خواهد بود.» ویژگی‌های ظاهری جواهرات تاریخی در صورت جداسازی و تراش دوباره از بین می‌روند و شناسایی سنگ‌ها را بسیار دشوار می‌کنند. توبیاس کورمیند، مدیرعامل ۷۷ دایموندز، گفت: «مگر آنکه سنگ دارای ناخالصی‌های داخلی فوق‌العاده متمایزی باشد، حتی آزمایشگاه‌های برتر الماس مانند GIA نیز برای شناسایی یک الماس تازه صیقل‌خورده به‌عنوان مال مسروقه با مشکل روبه‌رو خواهند شد.»

با وجود خطر جداسازی و فروش سنگ‌ها، افتادن جواهرات به دست یک گروه جرائم سازمان‌یافته نیز همه‌ی امیدها را از میان نمی‌برد. برند به چند پرونده‌ی بازیابی جواهرات مسروقه اشاره کرد که از جمله‌ی آن‌ها یورش سال ۲۰۲۲ به نمایشگاه هنری TEFAF در هلند و سرقت سال ۲۰۱۹ از موزه‌ی گرونس گِوِلبه در درسدن آلمان بودند. آرتور برند، کارآگاه خصوصی آثار هنری، گفت: «گرچه همه‌ی ما تصور می‌کنیم بخش عمده‌ی طلا، نقره و الماس‌های مسروقه هرگز بازنمی‌گردند، در بعضی پرونده‌ها دوباره پیدا می‌شوند.» آرتور برند، کارآگاه خصوصی آثار هنری، گفت: «هنوز احتمال دارد جواهرات لوور را دوباره ببینیم و شاید کسی پیش از برگزاری دادگاه حرف بزند.»

جواهرات همچنان در پایگاه داده‌ی آثار هنری مسروقه‌ی اینترپل در فهرست اشیای مفقود قرار دارند. بررسی پرونده‌های تحقیقاتی در سراسر جهان نشان می‌دهد بازیابی آثار ممکن است از سه ماه تا ۴۰ سال طول بکشد. کورادو کاتسی، رئیس واحد آثار هنری مسروقه‌ی اینترپل، این بازه‌ی زمانی را در گفت‌وگو با خبرگزاری فرانسه اعلام کرد. تا زمان برگزاری محاکمه یا شکستن سکوت یکی از مظنونان، سرنوشت هشت یادگار سلطنتی لوور همچنان در هاله‌ای از ابهام باقی می‌ماند.