نقاشی فراموش‌شده‌ای که ۱۵۰ سال پشت یک نقشه پنهان مانده بود، به‌طور اتفاقی کشف شد!
پژوهشگری در آرشیو زمین‌شناسی بریتانیا، پشت یک نقشه قدیمی به نقاشی آبرنگی پلی در اسکاتلند رسید که بیش از ۱۵۰ سال از چشم‌ها پنهان مانده بود.
به نقل از بی‌بی‌سی، یک نقاشی آبرنگی از پلی تاریخی در اسکاتلند، پس از بیش از ۱۵۰ سال به‌طور اتفاقی در آرشیو سازمان زمین‌شناسی بریتانیا کشف شد. این اثر پشت یادداشت‌های میدانی یک نقشه زمین‌شناسی قرار داشت و پژوهشگری به نام لوئیس آلبورنوز-پارا هنگام بررسی اسناد قدیمی، آن را پیدا کرد.
آلبورنوز-پارا در حال پژوهش درباره سنگ‌های به‌کاررفته در صومعه تاریخی درایبورگ برای سازمان میراث تاریخی اسکاتلند بود که با این نقاشی روبه‌رو شد. کارشناسان معتقدند بنجامین پیچ، زمین‌شناس و دیرینه‌شناس بریتانیایی، این منظره را در دهه ۱۸۷۰ میلادی و احتمالا حدود یک سال پس از افتتاح پل ترسیم کرده است.
کشف اتفاقی نقاشی در آرشیو زمین‌شناسی
این اثر هنگام بررسی برگه‌های میدانی قدیمی در مرکز لایل در ادینبرو پیدا شد. زمین‌شناسان در این برگه‌ها که نسخه‌های اولیه نقشه‌های میدانی به شمار می‌روند، مشاهدات، اندازه‌گیری‌ها و یادداشت‌های خود را درباره ساختار زمین ثبت می‌کردند.
آلبورنوز-پارا از کیفیت نقاشی شگفت‌زده شد و تصمیم گرفت آن را با همکارانش به اشتراک بگذارد. او می‌گوید پیچ در کنار مهارت علمی، هنرمند توانمندی نیز بود و می‌توان تصور کرد که هنگام استراحت میان کارهای میدانی، این منظره را نقاشی کرده باشد.
سازمان زمین‌شناسی بریتانیا این اثر را تصویری کم‌نظیر از چشم‌انداز تاریخی منطقه توصیف کرده است؛ تصویری که علاوه بر ارزش هنری، اطلاعاتی درباره سیمای طبیعی اسکاتلند در دوران ویکتوریا در اختیار پژوهشگران قرار می‌دهد.
پل معلق درایبورگ؛ سازه‌ای با گذشته‌ای پرحادثه
نقاشی، پل معلق درایبورگ را در نزدیکی بقایای صومعه تاریخی درایبورگ نشان می‌دهد. پل کنونی سومین سازه‌ای است که در این محل ساخته شده و ساخت آن در سال ۱۸۷۲ به پایان رسید.
نخستین پل در سال ۱۸۱۷ برای جایگزینی مسیر عبور با قایق ساخته شد؛ اما تنها یک سال بعد، طوفانی شدید آن را از بین برد. پل دوم دوام بیشتری داشت، ولی آن هم در سال ۱۸۳۸ بر اثر شرایط نامساعد جوی فرو ریخت.
ساخت پل سوم در سال ۱۸۷۲ پایان یافت. پژوهشگران احتمال می‌دهند پیچ حدود یک سال بعد، زمانی که در این منطقه کار میدانی انجام می‌داد، آن را به تصویر کشیده باشد. این پل همچنان پابرجاست و نقاشی، فرصتی برای مقایسه ظاهر تاریخی آن با وضعیت امروزی فراهم می‌کند.
بنجامین پیچ؛ زمین‌شناسی که نقاشی هم می‌کرد
بنجامین پیچ از سال ۱۸۶۲ در سازمان زمین‌شناسی بریتانیا فعالیت می‌کرد و در سال ۱۹۰۵ بازنشسته شد. او در کنار پژوهش‌های علمی، طی سفرهای میدانی صدها طرح و نقاشی از مناظر طبیعی و ساختارهای زمین‌شناسی تهیه کرد.
پیچ همچنین در حل یکی از بحث‌های مهم زمین‌شناسی قرن نوزدهم، معروف به مناقشه ارتفاعات اسکاتلند، نقش داشت. این اختلاف علمی به چگونگی قرارگیری لایه‌های سنگی در ارتفاعات اسکاتلند مربوط می‌شد. پژوهش‌های میدانی پیچ و همکارانش نشان داد که گسل‌های رانده بزرگ می‌توانند لایه‌های قدیمی‌تر سنگ را روی لایه‌های جوان‌تر قرار دهند.
نقاشی تازه کشف‌شده نیز پیوند میان مشاهده علمی و ثبت هنری طبیعت را نشان می‌دهد. در این اثر، تپه‌های ایلدرون با سنگ‌های آتشفشانی مقاوم، بخش برجسته‌ای از چشم‌انداز اطراف درایبورگ را تشکیل می‌دهند.
آرشیوی با هزاران سند تاریخی
نقشه‌ای که نقاشی پشت آن پیدا شد، اکنون در آرشیو سازمان زمین‌شناسی بریتانیا نگهداری می‌شود. این آرشیو حدود ۴۰ هزار مورد را در خود جای داده است؛ از اسناد اداری گرفته تا یادداشت‌ها و نوشته‌های کارکنان این سازمان.
کارشناسان می‌گویند اسناد میدانی از زمان شکل‌گیری سازمان زمین‌شناسی در قرن نوزدهم، ابزار مهمی برای ثبت مشاهدات و اندازه‌گیری‌ها بوده‌اند. زمین‌شناسانی که هفته‌ها در طبیعت کار می‌کردند، گاهی چشم‌اندازهایی را که در مسیر پژوهش‌هایشان می‌دیدند نیز ترسیم می‌کردند.
کشف نقاشی پیچ نشان می‌دهد که اسناد علمی قدیمی ممکن است فراتر از اطلاعات تخصصی مورد انتظار، آثار هنری و شواهد تاریخی ارزشمندی را نیز در خود پنهان کرده باشند.
