به نقل از دیلی میل، یکی از شناخته‌شده‌ترین چشم‌اندازهای طبیعی جزیره بزرگ هاوایی دیگر وجود ندارد. طاق دریایی هولئی (Hōlei Sea Arch) در پارک ملی آتشفشان‌های هاوایی پس از حدود ۵۵۰ سال بر اثر فرسایش و فعالیت امواج فرو ریخت و به اقیانوس آرام سقوط کرد.
سرویس پارک‌های ملی آمریکا اعلام کرد که این سازه طبیعی حدود ۲۷ متر ارتفاع داشت و زمانی یکی از جاذبه‌های شناخته‌شده پارک به‌شمار می‌رفت. مسئولان معتقدند طاق هولئی احتمالا بین ۲۳ تا ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۶، زمانی که پارک برای سه روز به‌دلیل وقوع توفان گرمسیری نولو تعطیل بود، فرو ریخت.
تنها چند روز پیش از ناپدیدشدن طاق، گردشگران همچنان در محل حضور داشتند و از این سازه طبیعی عکس می‌گرفتند. با بازگشایی پارک، مشخص شد که طاق دیگر در جای خود قرار ندارد و بخش بزرگی از آن به اقیانوس سقوط کرده است.
اقیانوس در نهایت طاق هولئی را از بین برد
طاق هولئی حدود ۵۵۰ سال پیش شکل گرفت؛ زمانی که امواج اقیانوس به‌تدریج در جریان گدازه‌های باستانی نفوذ کردند و مسیر خود را در دل سنگ باز کردند. فرسایش مداوم طی قرن‌ها، شکافی را درون این توده آتشفشانی ایجاد کرد و در نهایت طاق طبیعی شکل گرفت.
با این حال، همین فرایند فرسایشی از همان ابتدا تهدیدی برای بقای سازه محسوب می‌شد. امواج شدید، فرسایش ساحلی، لرزش‌های ناشی از زمین‌لرزه و گسترش تدریجی شکاف‌های سنگی، ساختار طاق را به‌مرور ضعیف کردند.
فعالیت‌های آتشفشانی نیز در سال‌های اخیر فشار بیشتری بر این بخش از ساحل وارد کردند. طاق هولئی در جریان فوران آتشفشانی کیلاویا و فرونشست دهانه آن در سال ۲۰۱۸ آسیب قابل‌توجهی دید.
پارک ملی آتشفشان‌های هاوایی در ژانویه ۲۰۲۰ سکوی تماشای این جاذبه را به‌دلیل نگرانی‌های ایمنی تعطیل کرد، اما دو ماه بعد دوباره آن را در اختیار بازدیدکنندگان قرار داد. در همان سال، امواج قدرتمند ناشی از توفان گرمسیری داربی نیز بخشی از قسمت پایینی طاق را تخریب کردند.
هشدار درباره صخره‌های ناپایدار
با فروپاشی طاق، خطر موجود در این بخش از ساحل از بین نرفته است. مسئولان پارک از مردم خواسته‌اند به محل سابق طاق نزدیک نشوند؛ زیرا صخره‌های ساحلی اطراف همچنان ناپایدار هستند و ممکن است بدون هشدار قبلی فرو بریزند.
با وجود این هشدارها، تصاویری در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده که افرادی را در محدوده ممنوعه اطراف محل سابق طاق نشان می‌دهد. مسئولان تاکید کرده‌اند ورود به این منطقه نه‌تنها جان افراد را به خطر می‌اندازد، بلکه در صورت وقوع حادثه، نیروهای امدادی را نیز در معرض خطر قرار می‌دهد.
ناپدیدشدن هولئی برای بسیاری از بازدیدکنندگان غیرمنتظره بود، هرچند نشانه‌های فرسایش آن سال‌ها دیده می‌شد. برخی گردشگرانی که پس از فروپاشی از محل بازدید کرده‌اند، در شبکه‌های اجتماعی نوشته‌اند که ابتدا متوجه نشده‌اند دقیقا چه چیزی از این چشم‌انداز کم شده است.
یکی از بازدیدکنندگان نیز گفته بود که این طاق از سال ۲۰۱۸ در معرض خطر فروپاشی قرار داشت و سرانجام در برابر فرسایش اقیانوس تسلیم شد.
پایان طبیعی یک چشم‌انداز قدیمی
سقوط هولئی را باید بخشی از فرایند طبیعی تغییر مداوم خط ساحلی هاوایی دانست. سازه‌ای که خود در نتیجه برخورد مداوم امواج با گدازه‌های باستانی شکل گرفته بود، سرانجام در اثر همان نیروهای طبیعی از میان رفت.
وزارت کشور آمریکا نیز با انتشار پیامی اعلام کرد که طاق نمادین هولئی در پارک ملی آتشفشان‌های هاوایی به اقیانوس آرام فرو ریخته و این رویداد تازه‌ترین تغییر در خط ساحلی دورافتاده و ناهموار این منطقه محسوب می‌شود.
اگرچه دیگر نمی‌توان طاق هولئی را در محل همیشگی آن دید، فرایندی که این سازه را طی قرن‌ها شکل داد همچنان ادامه دارد. امواج اقیانوس همچنان به سنگ‌های آتشفشانی ساحل برخورد می‌کنند و ممکن است در آینده، سازه‌های طبیعی تازه‌ای را در همین چشم‌انداز شکل دهند.