به نقل از Popular Science، یک تصویر ساختگی که با هوش مصنوعی تولید شده بود، در سنگاپور باعث ایجاد نگرانی درباره حضور یک کروکودیل در مخزن آبی محبوبی شد که مردم برای قایق‌سواری، کایاک‌سواری و پیاده‌روی از آن استفاده می‌کنند. مقام‌های محلی نیز با تصور اینکه گزارش واقعی است، فعالیت‌های منطقه را متوقف کردند و برای پیدا کردن حیوانی که اصلا وجود نداشت، نیرو اعزام کردند.
اکنون مردی ۳۰ ساله که گفته می‌شود تصویر را ساخته است، با دو اتهام قضایی روبه‌رو شده و در صورت اجرای حداکثر مجازات‌های این اتهام‌ها ممکن است مجموعا به ۱۰ سال زندان محکوم شود.
تصویر هوش مصنوعی چگونه یک عملیات جست‌وجو به راه انداخت؟
بر اساس گزارش رسانه سنگاپوری «چنل نیوز آسیا»، پلیس می‌گوید یِه لین، شهروند ۳۰ ساله مالزیایی، روز ۲۰ اوت حدود ساعت ۳ بعدازظهر تصویر تولیدشده با هوش مصنوعی را برای همکارش به نام مین مین او ارسال کرده است.
تصویر ظاهرا یک کروکودیل را در مخزن پاندان در غرب سنگاپور نشان می‌داد. این مخزن یکی از مناطق تفریحی محلی است و ساکنان اطراف معمولا برای قایق‌سواری، کایاک‌سواری یا قدم‌زدن در کنار آب به آنجا می‌روند.
مشخص نیست تصویر چگونه از محدوده این دو نفر فراتر رفت یا اینکه لین آن را در فضای عمومی منتشر کرده بود یا نه. بااین‌حال، خیلی زود توجه هیئت خدمات عمومی سنگاپور یا PUB، نهاد ملی مسئول مدیریت آب، را به خود جلب کرد.
PUB با فرض واقعی بودن گزارش، درباره احتمال حضور کروکودیل به مردم هشدار داد. فعالیت‌های کاری در مخزن نیز برای دو روز متوقف شد و گروهی برای پیدا کردن حیوانی که ظاهرا از کنترل خارج شده بود، به منطقه اعزام شدند.
فعالیت‌های انجمن قایقرانی سنگاپور و فدراسیون کانو سنگاپور نیز در جریان عملیات جست‌وجو متوقف شد.
جست‌وجوی کروکودیل به فضای مجازی رسید
ماجرا زمانی تغییر کرد که PUB متوجه شد تصویر واقعی نیست. پس از تایید جعلی بودن عکس، این نهاد موضوع را به پلیس سنگاپور گزارش داد.
مقام‌های پلیس توانستند تصویر را به لین نسبت دهند. هنوز مشخص نیست او برای تولید تصویر دقیقا از کدام مدل هوش مصنوعی استفاده کرده است، اما پلیس می‌گوید شواهدی پیدا کرده که نشان می‌دهد لین تصویر را از تلفن خود حذف کرده و تاریخچه گفت‌وگوهای خود در اپلیکیشن موبایل گوگل جمنای را نیز پاک کرده است.
گوگل جمنای می‌تواند بر اساس درخواست کاربر متن، تصویر و ویدیو تولید کند. پلتفرم‌های هوش مصنوعی معمولا برای جلوگیری از تولید محتوای صریح یا خطرناک محدودیت‌هایی دارند، اما درخواست ساخت تصویر یک کروکودیل به‌خودی‌خود احتمالا ناقض چنین محدودیت‌هایی نیست.
در این پرونده، مسئله اصلی نه خود تصویر کروکودیل، بلکه پیامدهای انتشار آن و اقداماتی بود که پس از واقعی تصور شدن تصویر انجام شد.
اتهام‌هایی که می‌تواند ۱۰ سال زندان داشته باشد
لین با دو اتهام روبه‌رو شده است: انتقال یک پیام دروغین و ایجاد مانع در مسیر اجرای عدالت. بر اساس گزارش‌ها، او به هر دو اتهام اعتراف کرده است.
اتهام مربوط به انتشار تصویر جعلی می‌تواند حداکثر سه سال زندان، جریمه‌ای تا ۷۸۰۰ دلار سنگاپور یا هر دو مجازات را به همراه داشته باشد.
اتهام ایجاد مانع در مسیر اجرای عدالت نیز حداکثر هفت سال زندان دارد. در نتیجه، حداکثر مجازات دو اتهام در مجموع به ۱۰ سال می‌رسد.
پلیس سنگاپور در بیانیه‌ای درباره این پرونده اعلام کرده است که با افرادی که اطلاعات نادرست منتشر می‌کنند برخورد خواهد کرد. مقام‌های این کشور معتقدند چنین اطلاعاتی علاوه بر ایجاد ترس و دردسر برای مردم، باعث اختصاص یافتن منابع عمومی به حوادثی می‌شود که اساسا وجود خارجی ندارند.
در این مورد، مسئولان باید فعالیت‌های یک منطقه تفریحی را متوقف می‌کردند، نیرو برای جست‌وجوی کروکودیل اعزام می‌کردند و پس از مشخص شدن جعلی بودن تصویر، منبع آن را شناسایی می‌کردند.
سنگاپور از قوانین موجود برای محتوای هوش مصنوعی استفاده کرد
این پرونده از این جهت نیز قابل توجه است که لین بر اساس قانونی متهم شده که به‌طور اختصاصی درباره هوش مصنوعی نوشته نشده است.
سنگاپور رویکرد سخت‌گیرانه‌ای در برابر برخی جرائم و انتشار اطلاعات نادرست دارد و این پرونده نشان می‌دهد برای برخورد قضایی با محتوای تولیدشده توسط هوش مصنوعی، همیشه نیازی به تصویب قوانین کاملا جدید وجود ندارد.
اگر محتوای تولیدشده با هوش مصنوعی همان آسیبی را ایجاد کند که قوانین موجود از قبل برای آن مجازات تعیین کرده‌اند، مقام‌های قضایی می‌توانند از همان قوانین استفاده کنند.
این موضوع در حالی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که تولید تصاویر و ویدیوهای جعلی با ابزارهای هوش مصنوعی بسیار ساده‌تر شده است. تصویری که تنها با چند دستور متنی ساخته می‌شود، می‌تواند در صورت انتشار بدون توضیح درباره جعلی بودن آن، مانند یک گزارش واقعی برداشت شود.
پرونده کروکودیل سنگاپور نمونه‌ای از همین وضعیت است: یک حیوان خیالی در یک تصویر دیجیتال وجود داشت، اما پیامدهای واقعی آن شامل هشدار عمومی، توقف فعالیت‌ها، اعزام نیرو و تشکیل پرونده قضایی شد.
در نهایت، این پرونده نشان می‌دهد مسئله حقوقی محتوای هوش مصنوعی لزوما به نحوه تولید تصویر محدود نمی‌شود؛ بلکه نحوه استفاده از آن و پیامدهایی که در دنیای واقعی ایجاد می‌کند نیز می‌تواند اهمیت تعیین‌کننده‌ای داشته باشد.