به نقل از ایسنا؛ ساختمان موزه هنرهای معاصر تهران به دلیل ساختار مارپیچ و هم‌سطح بودن با خیابان، در صورت مسدود شدن جوی‌های آب در معرض خطر ورود سیلاب قرار دارد. این هشدار بر لزوم اتخاذ تدابیر پیشگیرانه برای حفاظت از آثار هنری بین‌المللی موجود در مخزن تأکید می‌کند.

کامران دیبا، معمار و نخستین مدیر مجموعه، پیش‌تر نسبت به احتمال نفوذ آب هشدار داده بود. با وجود بررسی‌های شهرداری منطقه ۶ و رد خطر فوری، مدیران سابق همچنان ساختار خیابان کارگر و معماری هدایت‌کننده آب به طبقات زیرین را یک تهدید جدی ارزیابی می‌کنند.

مجید ملانوروزی، رئیس اسبق موزه هنرهای معاصر تهران، گفت:

«جوی‌های خیابان‌های تهران گاهی در شرایط بارندگی مسدود می‌شوند و جوی‌های خیابان کارگر نیز چندان عمیق نیستند. از سوی دیگر، با توجه به اینکه ساختمان موزه هم‌سطح با خیابان قرار دارد، اگر یکی از این جوی‌ها مسدود شود یا حجم بارش از ظرفیت این مجاری بیشتر باشد، آب می‌تواند وارد خیابان و از آنجا به داخل موزه هدایت شود.»

ملانوروزی در ادامه درباره ساختار درونی ساختمان و ارزش مادی آثار گفت:

«با توجه به معماری موزه، اگر آب به سمت ساختمان هدایت شود، به‌صورت مارپیچ به سمت پایین حرکت می‌کند و به مخزن، که پایین‌ترین سطح موزه است، می‌رسد. در واقع، همواره این تهدید وجود داشت که اگر به هر دلیلی آب وارد موزه شود، به سمت گنجینه هدایت می‌شود. کمااینکه در دوران مدیریت من، زمانی که یکی از لوله‌های موزه دچار ترکیدگی شد، آب در حال سرازیر شدن به سمت گنجینه بود که البته این مشکل پیش از ورود آب به گنجینه، مهار شد.»

او با ارزیابی اهمیت بین‌المللی آثار افزود:

«تصور نمی‌کنم اتفاقی در فضای شهری تهران افتاده باشد که بتواند سیلاب‌ها را مدیریت بکند. اما به هر حال حتی اگر درصد پایینی احتمال وقوع سیلاب در موزه وجود داشته باشد، بهتر است که تمهیدات لازم برای این اتفاق در نظر گرفته شود؛ یا اینکه حتی می‌توان در روزهایی که امکان بارش باران بیشتر است، با افزایش تعداد نگهبان‌های موزه، امکان مسدودسازی مسیر آب‌های روان را فراهم کرد. فارغ از ارزش مادی گنجینه موزه، آثاری از مهمترین هنرمندان جهان در این مجموعه وجود دارد. اگر این پیش‌بینی‌ها به واقعیت تبدیل شود، متاسفانه تمام این گنجینه از بین خواهد رفت. فکر می‌کنم در صورت آسیب به گنجینه، خسارت مالی حدود ۱۵ تا ۲۰ میلیارد دلار باشد.همان‌طور که دغدغه آقای دیبا به‌عنوان معمار و نخستین مدیر موزه قابل ستایش است، حتماً مجموعه مدیریتی موزه و آقای دبیری‌نژاد نیز این دغدغه را دارند و برای روزهای بارانی و شرایط بحرانی، تمهیدات و برنامه‌ریزی‌های لازم را در نظر گرفته‌اند. معتقدم مدیران موزه همواره همت لازم را برای نگهداری و حفاظت از این مجموعه داشته‌اند.»