محمد میرشکرایی، مردمشناس برجسته و پژوهشگر نامدار فرهنگ عامه ایران، ۴ مهر ۱۴۰۵ چشم از جهان فروبست. نام میرشکرایی با دههها پژوهش میدانی در زمینه آیینها، اسطورهها و میراث ناملموس ایرانزمین پیوند خورده بود.
میرشکرایی در سالهای پس از انقلاب نقشی تعیینکننده در تداوم فعالیتهای پژوهشی در مرکز و پژوهشکده مردمشناسی کشور داشت. دوران مدیریت هجدهساله او در پژوهشکده مردمشناسی از سال ۱۳۶۸ تا ۱۳۸۶ با هدایت صدها پروژه میدانی و چاپ دهها عنوان کتاب همراه بود.
یکی از درخشانترین بخشهای کارنامه علمی میرشکرایی، تلاش محوری او در پرونده ثبت جهانی نوروز و آیین باستانی یلدا به شمار میرود. پژوهشهای بنیادین این استاد زمینه معرفی نوروز را بهعنوان میراث فرهنگی مشترک چند کشور در سازمانهای بینالمللی فراهم ساخت.
آثار قلمی متعددی در حوزههای «نوروز»، «انسان و آب»، «مردمشناسی و موزهها» و «اسطوره و آیین در فرهنگ ایران» از میرشکرایی به یادگار ماندهاند. رویکرد علمی او فراتر از ثبت عناصر سنتی، بر تحلیل پیوند عمیق میان انسان، زیستبوم و رفتارهای آیینی تمرکز داشت.