به نقل از هریتیج دیلی، باستانشناسان در جزیره گوتلند گنجینهای کمنظیر شامل ۴۵ سکه نقره رومی و یک انگشتر طلا کشف کردهاند؛ یافتهای که نشان میدهد اشیای ارزشمند رومی قرنها پس از ضرب شدن، به سرزمینی بسیار دورتر از مرزهای امپراتوری رسیده بودند. پژوهشگران معتقدند این گنج حدود سال ۴۵۰ میلادی در کنار یک مزرعه باستانی دفن شده است.
این کشف در جریان کاوشهای باستانشناسی نزدیک میدان تیر توفتا و همزمان با توسعه دوباره هنگ گوتلند انجام شد. پیش از این، باستانشناسان موزه گوتلند و شرکت باستانشناسی آرندوس بقایای چهار ساختمان متعلق به یک مزرعه قدیمی را شناسایی کرده بودند و حفاریهای بهار امسال دو ساختمان دیگر را نیز به این مجموعه افزود.
گنجی متفاوت از گنجینههای وایکینگی
باستانشناسان هنگام بررسی کنار دیوار انتهایی یکی از ساختمانها، با تجمع غیرمنتظرهای از اشیای ارزشمند روبهرو شدند. پر ویدرستروم، باستانشناس موزه گوتلند، این یافته را «گنجینه نقره» توصیف کرد؛ اما تأکید داشت که این مجموعه با گنجینههای مشهور عصر وایکینگ که گوتلند به آنها شهرت دارد، تفاوت دارد.
گنج کشفشده شامل ۴۵ دینار نقره رومی و یک انگشتر طلا است که بیرون یکی از خانههای مزرعه پیدا شدند.
سکههای امپراتورها و امپراتریسهای روم
بررسیها نشان میدهد سکهها نزدیک به یک قرن از تاریخ روم را در بر میگیرند و میان سالهای ۹۸ تا ۱۹۲ میلادی ضرب شدهاند. این سکهها به دوران حکومت پنج امپراتور، یعنی تراژان، هادریان، آنتونینوس پیوس، مارکوس اورلیوس و کومودوس تعلق دارند. تصویر چهار امپراتریس، شامل سابینا، فائوستینا اول، فائوستینا دوم و لوسیلا نیز روی آنها دیده میشود.
لِنارت لیند، متخصص سکههای رومی، معتقد است این دینارها احتمالا در سده چهارم میلادی به گوتلند رسیدهاند و تا سده پنجم همچنان در دادوستدهای محلی ارزش خود را حفظ کرده بودند.
سرنخ مهمی که انگشتر طلا به دست داد
اگرچه تازهترین سکههای این مجموعه به اواخر سده دوم میلادی تعلق دارند، اما انگشتر طلا سرنخ مهمی درباره زمان دفن گنج ارائه میدهد. سبک ساخت این انگشتر به گونهای است که آن را به میانه سده پنجم میلادی نسبت میدهند؛ موضوعی که فرضیه دفن شدن مجموعه در حدود سال ۴۵۰ میلادی را تقویت میکند. به این ترتیب، برخی از سکهها بیش از ۲۵۰ سال پس از ضرب شدن، همراه با انگشتر زیر خاک پنهان شدهاند.
مزرعهای که همزمان با گنج رونق داشت
یافتههای دیگر این دو ساختمان تازه کاوششده عمدتا شامل سفالینهها بود؛ اما تاریخگذاری رادیوکربنی استخوانهای بهدستآمده از یکی از خانهها نشان داد این بنا در سده پنجم میلادی مورد استفاده قرار داشته است. این نتیجه با تاریخ احتمالی دفن گنج همخوانی دارد و نشان میدهد مزرعه در همان دوره فعال بوده است.
باستانشناسان هنوز نمیدانند چرا این سکهها و انگشتر کنار ساختمان دفن شدهاند و آیا صاحب آنها قصد بازگشت برای برداشتن گنج را داشته است یا نه. با این حال، این کشف بار دیگر نشان میدهد اشیای رومی حتی در سرزمینهایی بسیار دور از مرزهای امپراتوری نیز نسلها ارزش خود را حفظ کرده و در شبکههای تجارت و مبادله اسکاندیناوی نقش داشتهاند.