بهنقل از هریتیج دیلی، باستانشناسان در شمال غرب اسپانیا مشغول بررسی سنگنگارهای هستند که آن را نمونهای کمسابقه در اروپا توصیف کردهاند. این نقش حکشده روی صخره، به باور پژوهشگران، میتواند طرح یک کلبه پیشاتاریخی را نشان دهد و به درک بهتر یکی از چشماندازهای آیینی باستانی منطقه کمک کند.
این کشف در جریان چهارمین فصل کاوشهای باستانشناسی در سانتا ماریا مادالنا د آدای، در استان لوگو در منطقه گالیسیا انجام شده است؛ محوطهای که مجموعهای از سنگنگارهها، تپههای تدفینی و پناهگاههای صخرهای را در خود جای داده است.
سنگنگارهای متفاوت با طرح یک کلبه
این فصل از کاوشها به سرپرستی پیلار پریتو، استاد دانشگاه سانتیاگو د کومپوستلا و پژوهشگر مرکز پژوهشهای سیسپاک، از ۳۱ آگوست آغاز شده است و تا ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۶ ادامه دارد.
مهمترین یافته امسال، سنگنگارهای است که پژوهشگران آن را طرح کف یا نقشه یک کلبه باستانی با مساحتی حدود ۴۰ متر مربع میدانند. به گفته سرپرست پروژه، ابعاد و طراحی این نقش آن را از نمونههای شناختهشده دیگر متمایز میکند و میتواند سرنخ تازهای درباره جایگاه نمادین معماری در جوامع پیشاتاریخی ارائه دهد.
دو پناهگاه صخرهای در کانون پژوهش
تیم باستانشناسی همزمان دو پناهگاه صخرهای در منطقه «پنیاس دو کالدیرو» را نیز بررسی میکند. یکی از این مکانها که «پنا تراوسا» نام دارد، مجموعهای از فرورفتگیهای فنجانیشکل را روی سطح صخره در خود جای داده است؛ نقشهایی که از ویژگیهای شناختهشده برخی سنگنگارههای پیشاتاریخی به شمار میروند.
اما دومین پناهگاه بیشترین توجه را به خود جلب کرده است؛ زیرا همین سنگنگاره بزرگ در آن قرار دارد و پژوهشگران معتقدند این اثر را باید در ارتباط با دیگر عناصر باستانی منطقه بررسی کرد، نه بهعنوان یک یافته مستقل.
چشماندازی پر از یادمانهای پیشاتاریخی
کاوشهای امسال ادامه پژوهشهایی است که بین سالهای ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵ در محوطه نزدیک «کورو دوس موروس» انجام شد. با گسترش بررسیها، باستانشناسان تاکنون شش تپه سنگی تدفینی تازه و دو سنگنگاره دیگر را نیز شناسایی کردهاند.
به باور پژوهشگران، مجموعه این آثار میتواند نشان دهد جوامع پیشاتاریخی چگونه در این چشمانداز رفتوآمد میکردند و چه ارتباطی میان سکونتگاهها، بناهای تدفینی و عوارض طبیعی پیرامون وجود داشته است.
جستوجو برای آنچه زیر زمین پنهان مانده است
پژوهشگران قصد دارند در پایان سپتامبر بررسیهای ژئوفیزیکی نیز انجام دهند؛ روشی غیرتهاجمی که امکان شناسایی ساختارهای مدفون را بدون حفاری مستقیم فراهم میکند.
اگر این بررسیها نشانههایی از سازههای پنهان را آشکار کنند، محل کاوشهای آینده دقیقتر مشخص خواهد شد و شاید ارتباط میان محوطههای شناختهشده منطقه روشنتر شود. پژوهشگران امیدوارند این تحقیقات در نهایت تصویری کاملتر از شکلگیری و کاربری این چشمانداز پیشاتاریخی در طول هزاران سال ارائه کند.