بهنقل از لایو ساینس، تصویری که یک فضانورد ایستگاه فضایی بینالمللی در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۰ ثبت کرد، یکی از متفاوتترین مناظر طبیعی پاتاگونیا را نشان میدهد؛ جایی که دو دریاچه با رنگهای کاملا متفاوت تنها با یک نوار باریک زمین از هم جدا شدهاند، در حالی که هزاران سال پیش بخشی از یک دریاچه واحد بودند.
دریاچه پوئرردون (Lake Pueyrredón) در بخش آرژانتینی یک دریاچه یخچالی ۶۵ کیلومتری قرار دارد که تا خاک شیلی امتداد پیدا میکند و در آن سوی مرز با نام دریاچه کوکرین (Lake Cochrane) شناخته میشود. آب زلال و عمق حدود ۵۰۰ متری این دریاچه باعث شده است از فضا به رنگ آبی تیره دیده شود.
در مقابل، دریاچه کوچکتر پوساداس (Lake Posadas) با طولی نزدیک به هشت کیلومتر، رنگ فیروزهای روشنتری دارد. دلیل این تفاوت، عمق کمتر آب و ورود حجم زیادی از رسوبات از رودخانهای نزدیک است که رنگ آب را تغییر داده است.
چگونه یک دریاچه به دو بخش تقسیم شد؟
هزاران سال پیش، همزمان با عقبنشینی یخچالهای عظیم عصر یخبندان، تودهای از رسوبات و تختهسنگها در بخش جنوبی دریاچه پوئرردون انباشته شد و سدی طبیعی به وجود آورد. این مانع مسیر آب را تغییر داد و در نهایت دریاچه پوساداس را بهعنوان پهنهای جداگانه شکل داد.
این نوار باریک زمین در نگاه اول شبیه زبانههای ماسهای اطراف دریاچه به نظر میرسد؛ اما زمینشناسان آن را «مورین» میدانند؛ دیوارهای از رسوبات و سنگهای بزرگی که در لبه یک یخچال طبیعی تشکیل شده است.
ردپای یخچالها هنوز دیده میشود
رسوبات فقط میان دو دریاچه دیده نمیشوند. رودخانههای اطراف نیز طی هزاران سال حجم زیادی از مواد را در ساحل غربی دریاچه پوئرردون انباشته کردهاند و سه دلتای بادبزنیشکل ساختهاند که از شمال به جنوب بزرگتر میشوند.
باد و امواج نیز بخشی از این رسوبات را جابهجا کردهاند و زبانههای باریکی از ماسه و سنگ را در امتداد جریان آب به وجود آوردهاند؛ پدیدهای که چشمانداز این منطقه را حتی از مدار زمین هم متمایز میکند.
یکی از دیدنیترین نقاط جنوب آرژانتین
با وجود جمعیت اندک منطقه، دریاچههای پوئرردون و پوساداس از مقاصد محبوب طبیعتگردان به شمار میروند. گردشگران برای کمپینگ، پیادهروی، ماهیگیری و کایاکسواری به این دره یخچالی سفر میکنند. یکی از معروفترین جاذبههای دریاچه پوساداس نیز جزیرهای با یک طاق سنگی بزرگ است که به یکی از نمادهای طبیعی این منطقه تبدیل شده است.
میراث عصر یخبندان در پاتاگونیا
این دو دریاچه در درهای قرار دارند که یخچالهای عظیم هزاران سال پیش آن را تراشیدهاند. بقایای همان یخچالها هنوز در حدود ۳۰ کیلومتری غرب دریاچه کوکرین دیده میشوند و فضانوردان ایستگاه فضایی بینالمللی بارها از آنها نیز تصویربرداری کردهاند.
پاتاگونیا دهها دره و آبدره مشابه دارد که همگی میراث همان یخچالهای باستانی هستند؛ اما ترکیب دو دریاچه با دو رنگ متفاوت که تنها یک نوار باریک زمین آنها را از هم جدا میکند، این نقطه را به یکی از متفاوتترین مناظر طبیعی جنوب آرژانتین تبدیل کرده است.