شمار لاشههای کشفشدهی فوک خزری در سواحل استان مازندران از ابتدای سال به ۲۹ قلاده رسید. کارشناسان محیطزیست بهدلیل پوسیدگی شدید لاشهها پس از یک هفته تا ۱۰ روز شناوری روی آب، هنوز موفق به نمونهبرداری دقیق برای تعیین علت قطعی مرگ نشدهاند.
عوامل متعددی مانند آلودگی دریایی، تغییر اقلیم، کمبود منابع غذایی و گونههای مهاجم به عنوان فرضیههای اصلی تلفات مطرح هستند، اما احتمال شیوع مجدد یک بیماری ویروسی قوت بیشتری دارد.
روحالله اسماعیلی، معاون محیط زیست طبیعی اداره کل حفاظت محیط زیست مازندران، گفت:
«از ابتدای سال تاکنون ۲۹ قلاده فوک خزری در سواحل مازندران مشاهده شد که به دلیل شدت آسیبهای وارده شده هیچ کدام از لاشهها قابلیت نمونهبرداری و تشخیص علت و مرگ و میر را نداشتند. مهمترین فرضیه در خصوص تلف شدن فوکهای خزری بیماری ویروسی دیستمپر سگسانان است که پیشتر نیز سابقه داشته است. ویروس دیستمپر سال ۲۰۰۰ میلادی نیز تلف شدن ۱۰ هزار قلاده از فوکهای خزری را موجب شده بود.»
محمود قاسمپوری، رئیس دبیرخانه اقدام ملی حفاظت از فوکهای خزری، با تأکید بر لزوم همکاری منطقهای گفت:
«برای تائید هر کدام از فرضیههای مرگ فوکهای خزری حداقل ۲۰ لاشه نسبتا سالم نیاز است. پارسال فقط به یک لاشه نسبتا سالم فوک دست یافتیم که کیتهای تشخیصی علت مرگ آن فوک به دلیل بیماری آنفلوآنزای فوق حاد پرندگان را منتفی نشان داد.»
محمدرضا کنعانی، مدیرکل حفاظت محیط زیست مازندران، با اشاره به دریافت گزارش تلفات ۱۰۰ قلاده فوک در قزاقستان طی فروردینماه، اقدامات حفاظتی را تشریح کرد و گفت:
«پایش منظم سواحل مازندران به این منظور همه روزه انجام میپذیرد. راهاندازی مرکز درمان و بازتوانی فوک خزری مطابق استانداردهای بینالمللی در شبهجزیره میانکاله و استقرار تجهیزات در بابلسر و تنکابن از اقدامات انجامشده به شمار میرود.»
روند تلفات این گونهی پستاندار در سالهای گذشته نیز نوسان داشته است؛ بهطوریکه سال گذشته ۵۱ لاشه فوک در سواحل مازندران به ثبت رسید.
به نظر شما کشورهای حوزه دریای خزر چه اقداماتی برای نجات این گونه در خطر انقراض باید انجام دهند؟ دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید.