عملیات مرمت عمارت تاریخی سهگوش اهواز به شناسایی یک سقف یکپارچه بتنی از نوع دال مجوف منجر شد که احتمالا از نخستین نمونههای بهکارگیری این فناوری در ابنیه تاریخی ایران به شمار میرود.
بهروحالله مجتهدزاده، مدیر پروژه مرمت و احیای عمارت تاریخی سهگوش و عضو هیئت علمی دانشگاه شهید چمران اهواز، جزئیات یافتههای جدید سازهای را تشریح کرد.
روحالله مجتهدزاده، مدیر پروژه مرمت و احیای عمارت تاریخی سهگوش، گفت:
«در جریان بررسیهای سازهای و پس از برداشتن سقف کاذب آمفیتئاتر، سقف اصلی این بخش نمایان شد که یک دال بتنی مجوف و یکپارچه است.»
روحالله مجتهدزاده، مدیر پروژه مرمت و احیای عمارت تاریخی سهگوش، گفت:
«با توجه به زمان احداث عمارت، این سازه بتنی میتواند از نمونههای بسیار قدیمی این فناوری در بناهای تاریخی کشور باشد؛ موضوعی که بررسیهای تخصصی بیشتری برای تأیید آن نیاز دارد.»
بررسیهای تاریخی حاکی از احداث این بنا بین سالهای ۱۳۱۷ تا ۱۳۲۰ است و ساختار سازهای آن ترکیبی از بخشهای بتنی، فلزی و دیوارهای باربر را شامل میشود.
روحالله مجتهدزاده، مدیر پروژه مرمت و احیای عمارت تاریخی سهگوش، گفت:
«به این ترتیب، سهگوش را میتوان نمونهای قابل توجه از بناهایی دانست که در دوره گذار معماری ایران، عناصر سازهای مدرن را در کنار شیوههای سنتی به کار گرفتهاند.»
فضای کنونی تالار آمفیتئاتر در ابتدا سالنی با ارتفاع حدود ۱۰ متر برای مراجعان بانک ملی بود که پس از تغییر کاربری به دانشکده پزشکی جندیشاپور در سال ۱۳۳۵، با افزودن سقفی جدید به آمفیتئاتر تبدیل شد و اکنون نیازمند تقویت سازهای است.
پروژه مرمت برای مهار ترکهای ناشی از رانش و نشست زمین در بخش سردر غربی، اجرای میکروپایل در پیرامون ساختمان را در دستور کار قرار داده که تاکنون ۵۰ درصد پیشرفت فیزیکی داشته است.
عمارت سهگوش پس از تکمیل پروژه بازسازی، با حفظ هویت کالبدی به مرکز نوآوری و خانه خلاق دانشگاه شهید چمران تبدیل خواهد شد.