به‌نقل از هریتیج دیلی، باستان‌شناسان در جریان کاوش‌های تازه در قلب شهر ازمیر ترکیه، سه اتاق ناشناخته و مجموعه‌ای از نقاشی‌های دیواری کمیاب متعلق به اواخر دوران باستان را در شهر باستانی اسمیرنا کشف کرده‌اند؛ یافته‌هایی که می‌توانند تصویر روشن‌تری از تحول این شهر در دوران گذار از امپراتوری روم به بیزانس ارائه دهند.

این کشف در محدوده آگورا و تئاتر اسمیرنا انجام شده است. پروژه کاوش به نمایندگی از دانشگاه کاتیپ چلبی ازمیر و با مجوز وزارت فرهنگ و گردشگری ترکیه ادامه دارد.

سه اتاق تازه از دل کاوش‌های اسمیرنا بیرون آمد

سه فضای تازه کشف‌شده در امتداد بخشی قرار دارند که سال گذشته کف‌پوش موزاییکی آن شناسایی شده بود. بررسی‌ها نشان می‌دهد دو اتاق دارای کف‌پوش موزاییکی هستند و اتاق سوم با سنگ مرمر پوشیده شده است؛ موضوعی که از اهمیت معماری این مجموعه خبر می‌دهد.

پژوهشگران معتقدند این فضاها بخشی از یک مجموعه ساختمانی مهم بوده‌اند، هرچند هنوز کاربری دقیق آن‌ها مشخص نشده است.

نقاشی‌های دیواری که پیش‌تر هرگز دیده نشده بودند

یکی از مهم‌ترین یافته‌های این فصل کاوش، کشف نقاشی‌های دیواری در اطراف آگورا و تئاتر اسمیرنا است؛ آثاری که پیش از این در این بخش‌های شهر باستانی مشاهده نشده بودند.

آکین ارسوی، سرپرست کاوش‌ها و عضو هیئت علمی دانشگاه کاتیپ چلبی، می‌گوید این نخستین بار است که چنین نقاشی‌هایی در این محدوده پیدا می‌شوند.

به گفته او، پژوهشگران پیش‌تر در اطراف آگورا و تئاتر اسمیرنا با چنین نمونه‌هایی روبه‌رو نشده بودند و همین موضوع ارزش این کشف را دوچندان می‌کند.

شباهت به خانه‌های مشهور افسوس

باستان‌شناسان میان ساختمان‌های تازه کشف‌شده اسمیرنا و خانه‌های پلکانی مشهور شهر باستانی افسوس شباهت‌هایی پیدا کرده‌اند؛ بناهایی که به‌خاطر موزاییک‌ها، نقاشی‌های دیواری و معماری پیشرفته‌شان شهرت جهانی دارند.

به باور پژوهشگران، ساختمان‌های اسمیرنا نیز ممکن است کاربری عمومی داشته باشند، اما برای تأیید این فرضیه به کاوش‌های بیشتری نیاز است.

سرنخ‌هایی از زندگی در قرن پنجم و ششم میلادی

بر اساس بررسی‌های باستان‌شناسی، بخش‌های تازه کشف‌شده به قرن پنجم و ششم میلادی تعلق دارند؛ دوره‌ای که اسمیرنا تغییرات مهمی را تجربه می‌کرد.

پس از تقسیم امپراتوری روم در سال ۳۹۵ میلادی و گسترش نفوذ مسیحیت، بسیاری از شهرهای شرق مدیترانه از نظر سازمان شهری، فضاهای عمومی و معماری دگرگون شدند. پژوهشگران معتقدند یافته‌های جدید می‌توانند نشان دهند اسمیرنا چگونه خود را با این تحولات سازگار کرده است.

معمای کانال آبی که شاید دو هزار سال فعال بوده است

هم‌زمان با کاوش ساختمان‌ها، پژوهشگران در حال بررسی یک کانال آب‌رسانی رومی نیز هستند که احتمال می‌دهند حدود دو هزار سال آب را به شهر منتقل می‌کرده است.

تاکنون حدود ۱۵۰ متر از این کانال شناسایی شده، اما منبع اصلی آب آن هنوز ناشناخته مانده است. باستان‌شناسان احتمال می‌دهند این مسیر از چشمه‌ای در نزدیکی حمام نامازگاه و مسجد کورشونلو، در جنوب آگورا، آغاز می‌شده و آب را به مرکز شهر باستانی می‌رسانده است.

کاوش‌های آینده علاوه بر تلاش برای یافتن سرچشمه این کانال، بررسی اتاق‌های تازه و نقاشی‌های دیواری را نیز ادامه خواهند داد؛ یافته‌هایی که می‌توانند جزئیات بیشتری از زندگی، معماری و مدیریت منابع آب در یکی از مهم‌ترین شهرهای باستانی آناتولی آشکار کنند.