به نقل از هریتیج دیلی، باستان‌شناسان در شمال پرو به مجموعه‌ای از انبارهای دولتی اینکاها دست یافته‌اند که به نظر می‌رسد به یک سیستم تهویه طبیعی و هوشمند مجهز بوده‌اند؛ کشفی که می‌تواند نگاه تازه‌ای به مهندسی و مدیریت منابع در یکی از بزرگ‌ترین امپراتوری‌های آمریکای جنوبی ارائه دهد.

این مجموعه در محوطه باستانی وانکاسانگا، در دره کوندبامبا از استان کاخابامبا و در ارتفاع حدود ۳۴۰۰ متری رشته‌کوه آند کشف شده است. این پروژه به سرپرستی جری سولانو کالدرون و با حمایت شهرداری منطقه کوندبامبا در حال انجام است.

۱۲ انبار هلالی‌شکل در دل کوهستان

کاوش‌های انجام‌شده در بخش C این محوطه، ۱۲ سازه دایره‌ای را آشکار کرد که با آرایشی منظم و هلالی‌شکل در لبه سکونتگاه ساخته شده‌اند. پژوهشگران معتقدند این ساختمان‌ها همان «کولکا»ها هستند؛ انبارهایی که دولت اینکا برای ذخیره غلات، مواد غذایی و دیگر اقلام ضروری از آن‌ها استفاده می‌کرد.

در کنار این سازه‌ها، باستان‌شناسان به ساختمانی برخوردند که دو کانال تهویه سنگی در آن تعبیه شده بود. این کانال‌ها با دیواره‌هایی از سنگ‌های تراش‌خورده و نیمه‌تراش ساخته شده‌اند و به نظر می‌رسد با تخته‌سنگ‌های بزرگ پوشانده می‌شده‌اند تا جریان هوا از میان آن‌ها عبور کند.

به گفته اوسوالدو ازتا لاتوشه، یکی از اعضای تیم پژوهش، این طراحی احتمالا به گردش هوا درون انبارها کمک می‌کرده و شرایط مناسب‌تری برای نگهداری مواد غذایی فراهم می‌ساخته است.

بادهای کوهستان بخشی از طراحی بودند

پژوهشگران می‌گویند محل ساخت این انبارها نیز تصادفی انتخاب نشده است. سازه‌ها در بخش غربی محوطه قرار گرفته‌اند؛ جایی که بیش از دیگر نقاط در معرض بادهای منطقه قرار دارد. همین موضوع باعث می‌شده کانال‌های تهویه عملکرد موثرتری داشته باشند.

چنین ویژگی‌هایی پیش‌تر نیز در برخی از انبارهای اینکا در مسیر قاپاق نان، شبکه عظیم جاده‌ای امپراتوری اینکا، مشاهده شده بود.

یک ظرف سفالی، سرنخ مهم این کشف شد

یکی دیگر از شواهد مهم این کاوش، کشف قطعات یک «آریبالوس» بود؛ ظرف شاخص اینکاها که داخل یکی از انبارهای احتمالی پیدا شد. این یافته، نسبت دادن مجموعه به دوره اینکا را تقویت می‌کند و نشان می‌دهد این محوطه بخشی از نظام اداری و تدارکاتی آن‌ها بوده است.

ادامه پژوهش‌ها برای کشف نقش واقعی وانکاسانگا

پژوهش کنونی ادامه مطالعاتی است که نخستین بار در سال ۱۹۸۹ توسط معمار خوزه پینیدا کوئودو در این منطقه آغاز شد. اکنون بیش از سه دهه بعد، تیمی متشکل از باستان‌شناسان، مردم‌شناسان، متخصصان حفاظت آثار تاریخی و ساکنان محلی بار دیگر به این محوطه بازگشته‌اند.

محققان امیدوارند ادامه کاوش‌ها بتواند نقش دقیق وانکاسانگا را در شبکه مدیریت منابع امپراتوری اینکا و ارتباط آن با محوطه‌های باستانی اطراف، از جمله ایچابامبا، روشن‌تر کند. اگر این فرضیه تأیید شود، این کشف می‌تواند شواهد تازه‌ای از استفاده هوشمندانه اینکاها از معماری و شرایط طبیعی برای نگهداری منابع در کوهستان‌های آند ارائه دهد.