سیل و رانش شدید گلولای در مرز میان نپال و منطقه تبت چین به کشته شدن دستکم ۶۲۶ نفر، مصدومیت یکهزار و ۴۷۳ نفر و ناپدید شدن صدها گردشگر و کوهنورد خارجی منجر شد. بیش از چهار هزار نیروی پلیس نپال عملیات امداد و نجات را در مناطق کوهستانی پیش میبرند، در حالی که آمار اتباع خارجی ناپدیدشده از مرز ۶۵۰ نفر فراتر رفته است.
حادثه پس از ریزش یک یخچال طبیعی در ارتفاعات مرزی رخ داد و کاروانهای گردشگری و کوهنوردی را در گذرگاه راسوواگادی (Rasuwagadhi) غافلگیر کرد. شرکتهای مسافرتی در کاتماندو اعلام کردهاند که تماس با مسافران و راهنماها در محدوده اداره مهاجرت مرزی بهطور کامل قطع شد.
گوپال تاپا، مدیرعامل شرکت گردشگری لیف هالیدیز، گفت:
«۹ کارمند من مثل خانوادهام هستند. آنها پرسنل من هستند، خانوادهام هستند. افرادی هم که برای گردشگر میآمدند، همه اعضای خانوادهام بهشمار میروند. ما دعا میکنیم و همچنان به دنبال آنها میگردیم.»
شرکتهای گردشگری متعددی از مفقود شدن کاروانهای خود خبر میدهند. مجموعه گردشگری جامعه کوهنوردان (The Trekkers' Society) وابسته به بنیاد ایشای هند از ناپدید شدن ۷۷ گردشگر خارجی و ۱۲ کارمند نپالی پس از بازگشت از کوه کایلاش (Mount Kailash) خبر داده است. همزمان آژانس مسافرتی کاتماندو هالیدی نیز مفقودی ۱۷ نفر شامل سه کارمند بومی را تأیید کرد.
گوویند شارما، شریک مدیریتی شرکت کاتماندو هالیدیز تورز اند تراولز، گفت:
«تمامی ۱۷ مسافر ما همراه با سه کارمندمان مفقود شدهاند. ما همچنان در حال جستوجوی آنها هستیم.»
تخریب پلها، راههای مواصلاتی، خطوط انتقال برق و شبکههای مخابراتی در مناطق راسووا و نواکوت روند امدادرسانی را به شدت دشوار کرده است. هلالاحمر و ارتش نپال با برپایی پناهگاههای اضطراری در تلاشاند خدمات درمانی و اقلام زیستی را به بازماندگان برسانند، اما حجم ویرانی مانع دسترسی سریع به گذرگاههای مرزی میشود.
بیشال کومار بهانداری، رئیس جمعیت صلیب سرخ نپال، گفت:
«مردم دچار شوک روانی شدید شدهاند. در این سیل، آنها فقط خانههایشان را از دست ندادند، بلکه احساسات و آرامش روحی خود را نیز باختند.»