بهنقل از یورونیوز؛ فرودگاه بینالمللی اینچئون کره جنوبی برای نخستین بار در صدر فهرست شلوغترین فرودگاههای جهان از نظر ترافیک مسافران بینالمللی قرار گرفت. این فرودگاه در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ میزبان ۳۸٫۳۹ میلیون مسافر بینالمللی بود و توانست فرودگاههای هیترو لندن و چانگی سنگاپور را پشت سر بگذارد.
بر اساس دادههای اولیه شورای بینالمللی فرودگاهها (ACI)، فرودگاه اینچئون در فاصله ژانویه تا ژوئن ۲۰۲۶ بیش از ۳۸ میلیون مسافر بینالمللی را جابهجا کرد. ACI قرار است آمار نهایی را در گزارش ماهانه World Airport Traffic Report در سپتامبر منتشر کند.
فرودگاه هیترو لندن با ۳۷٫۷۹ میلیون مسافر در جایگاه دوم قرار گرفت و فرودگاه چانگی سنگاپور نیز با ۳۴٫۵۳ میلیون مسافر سوم شد. این رتبهبندی یک تغییر مهم در نقشه ترافیک هوایی جهان محسوب میشود؛ زیرا فرودگاه اینچئون پیش از این هرگز در صدر جدول فرودگاههای جهان از نظر ترافیک بینالمللی قرار نگرفته بود.
یکی از عوامل افزایش ترافیک فرودگاه اینچئون را باید در تغییر مسیر پروازهای بینالمللی جستوجو کرد. درگیری نظامی اختلال ایجادشده در سفرهای هوایی خاورمیانه، بخشی از ترافیک بینالمللی را از مسیرهای سنتی منطقه دور کرد.
شرکت فرودگاههای بینالمللی اینچئون اعلام کرده است که این تغییر مسیر به افزایش ترافیک در مسیرهای شرق آسیا کمک کرده است. برخی پروازها و مسافران که پیش از این از هابهای مهم خاورمیانه، از جمله فرودگاه بینالمللی دبی، عبور میکردند، اکنون مسیرهای دیگری را انتخاب میکنند.
رشد مسافران ترانزیتی نیز این تغییر را بهخوبی نشان میدهد. تعداد مسافران ترانزیتی اینچئون در نیمه نخست ۲۰۲۶ نسبت به مدت مشابه سال قبل ۱۸٫۱ درصد افزایش یافت و به ۴٫۲۴ میلیون نفر رسید.
فرودگاه اینچئون در حدود ۴۸ کیلومتری سئول قرار دارد و اصلیترین دروازه هوایی کره جنوبی به شمار میرود. این فرودگاه فعالیت خود را در سال ۲۰۰۱ آغاز کرد و در مدت نسبتا کوتاهی توانست جایگاه مهمی در شبکه حملونقل هوایی شرق آسیا به دست آورد.
امروز ۱۰۱ شرکت هواپیمایی در این فرودگاه فعالیت میکنند و اینچئون به ۱۸۳ شهر پرواز دارد. از این میان، ۱۵۸ شهر در خارج از کره جنوبی قرار دارند.
گسترش ظرفیت فرودگاه نیز نقش مهمی در افزایش توان عملیاتی آن داشته است. پروژه توسعه اینچئون در سال ۲۰۲۴ به پایان رسید و ظرفیت سالانه فرودگاه را به ۱۰۶ میلیون مسافر رساند.
این ظرفیت بالا به اینچئون اجازه میدهد رشد تقاضای سفر بینالمللی را جذب کند و نقش خود را بهعنوان یکی از هابهای اصلی پرواز در شرق آسیا تقویت کند.
اینچئون در سالهای گذشته بهتدریج جایگاه خود را در رتبهبندی فرودگاههای پرتردد جهان ارتقا داده است. این فرودگاه در سال ۲۰۰۲ رتبه دهم جهان را در اختیار داشت و تا سال ۲۰۱۸ به جایگاه پنجم رسید.
این روند در سالهای اخیر سرعت بیشتری گرفت. اینچئون در سالهای ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ در رتبه سوم جهان از نظر ترافیک بینالمللی قرار داشت و حالا برای نخستین بار به رتبه اول رسیده است.
صعود اینچئون همزمان با تغییر جایگاه برخی دیگر از هابهای بزرگ جهان رخ میدهد. فرودگاه بینالمللی دبی که در سالهای ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ بر اساس آمار سالانه در رتبه دوم قرار داشت، طبق پیشبینیها ممکن است در سال ۲۰۲۶ حتی از جمع پنج فرودگاه برتر جهان خارج شود.
البته این رتبهبندی بر اساس آمار نیمه نخست سال انجام شده است و برای ارزیابی نهایی عملکرد فرودگاهها باید تا انتشار آمار کامل سال ۲۰۲۶ منتظر ماند.
تحولات امسال فقط به رقابت جهانی محدود نمیشود. در اروپا نیز جایگاه فرودگاههای بزرگ تغییر کرده است. فرودگاه استانبول در ماه ژوئیه توانست برای نخستین بار در تعداد مسافران از هیترو لندن پیشی بگیرد. در این ماه ۸٫۱۵ میلیون مسافر از پایانههای فرودگاه استانبول عبور کردند، درحالیکه هیترو ۷٫۹ میلیون مسافر را ثبت کرد.
این تغییر نشان میدهد که شبکه حملونقل هوایی جهان در سال ۲۰۲۶ همچنان در حال تغییر است و عواملی مانند تغییر مسیر پروازها، رشد بازارهای آسیایی و تحولات ژئوپلیتیکی میتوانند در مدت کوتاهی جایگاه هابهای بزرگ هوایی را تغییر دهند.
صدرنشینی اینچئون فقط یک رکورد آماری نیست؛ این اتفاق تصویری از تغییر مسیر جریان مسافران در صنعت هوانوردی جهان ارائه میدهد. شرق آسیا در سالهای اخیر به یکی از قطبهای مهم سفر بینالمللی تبدیل شده است و رشد پروازهای ترانزیتی اینچئون نیز همین روند را تأیید میکند.
از سوی دیگر، اختلال در مسیرهای هوایی خاورمیانه باعث شده است بخشی از مسافران و پروازهای بینالمللی مسیرهای جایگزین را انتخاب کنند. در چنین شرایطی، فرودگاههایی که موقعیت جغرافیایی مناسب، ظرفیت بالا و شبکه گستردهای از پروازهای بینالمللی دارند، میتوانند سهم بیشتری از این ترافیک را جذب کنند.
اینچئون اکنون برای نخستین بار در چنین جایگاهی قرار گرفته است؛ اما اینکه آیا میتواند تا پایان سال ۲۰۲۶ این صدرنشینی را حفظ کند، به آمار کامل سال و همچنین وضعیت مسیرهای هوایی جهان در ماههای آینده بستگی دارد.