وقتی کمپینگ هم طبقاتی میشود؛ کمپ عجیب با ۱۲ چادر روی هم!
در نگاه اول، کمپینگ با طبیعت، آزادی و فاصله گرفتن از زندگی شهری معنا پیدا میکند؛ اما ویلم ده هان (Willem De Haan)، هنرمند هلندی، با یک سازه عجیب این تصور را به چالش کشیده است. او در پروژهای به نام «کمپینگ مرتفع: شهر طبیعت» (Highrise Campsite: Nature City)، ۱۲ چادر را روی یک سازه عمودی ۱۱ متری قرار داده است تا درباره تراکم جمعیت، کمبود فضا و شیوه استفاده انسان از زمین، سؤال ایجاد کند. (Designboom)
این اثر هنری که نخستینبار در رویداد هنری IJsselbiënnale در سال ۲۰۲۳ در هلند نمایش داده شد، تصویری غیرمنتظره در میان چشمانداز آرام روستایی کنار رودخانه ایسل ایجاد میکند؛ سازهای شبیه یک ساختمان کوچک شهری که بهجای واحدهای مسکونی، طبقاتش را چادرهای کمپینگ پر کردهاند.
ده هان با این پروژه، منطق شهرسازی و استفاده فشرده از زمین را وارد فضایی کرده که معمولا نماد آزادی و طبیعتگردی است. او چادرها را بهجای گسترده شدن روی زمین، مانند آپارتمانهایی کوچک روی هم قرار داده است؛ انگار حتی فرار از شهر هم دیگر از فشار کمبود فضا در امان نیست.
ایده اصلی این پروژه از زمینهای کشاورزی اطراف منطقه الهام گرفته شده است. در این مزارع، کشاورزان تلاش میکنند از هر متر مربع زمین بیشترین استفاده را داشته باشند. ده هان همین نگاه را به یک کمپینگ موقت منتقل کرده و نشان داده است که چگونه مفهوم بهرهوری میتواند به بخشهای مختلف زندگی انسان راه پیدا کند.
یک کمپ عمودی در دل طبیعت
سازه «Highrise Campsite» با استفاده از داربستهای معمولی، تجهیزات کمپینگ و چراغهای ساده ساخته شده است. هنرمند عمدا از مصالح پیچیده یا فناوریهای پیشرفته استفاده نکرده است تا ساختار اثر همچنان موقتی و قابل دسترس به نظر برسد.
نتیجه، چیزی میان یک ساختمان نیمهکاره شهری و یک اردوگاه طبیعتگردی است؛ سازهای که در میان دشت سبز هلند، تصویری آشنا اما عجیب ایجاد میکند.
وقتی چادرها شبیه یک ساختمان مسکونی میشوند
این اثر فقط یک ایده معماری متفاوت نیست؛ بلکه به موضوعاتی مانند کمبود زمین، فشار مسکن و افزایش تراکم شهرها هم اشاره میکند. ده هان بدون ارائه یک پیام مستقیم، این سؤال را مطرح میکند که آیا میل انسان به استفاده حداکثری از فضا، حتی به مکانهایی که برای آرامش و فرار از شهر ساخته شدهاند هم خواهد رسید؟
در این پروژه، طبیعت دیگر یک فضای بینهایت نیست؛ بلکه زمینی محدود است که انسان تلاش میکند آن را دوباره سازماندهی کند.
پس از نمایش در رویداد IJsselbiënnale، این سازه به منطقه NDSM آمستردام منتقل شد؛ جایی که در محیطی کاملا شهری قرار گرفت و معنای تازهای پیدا کرد.
ویلم ده هان در بسیاری از آثارش، سازههایی آشنا اما کمی عجیب را وارد فضاهای روزمره میکند تا نگاه مخاطب را نسبت به محیط اطراف تغییر دهد. «کمپینگ مرتفع» هم دقیقا چنین اثری است؛ پروژهای که هم لبخند به لب میآورد و هم مخاطب را به فکر درباره آینده فضاهای زندگی و شیوه استفاده از زمین وادار میکند.