چرا سفر به میراث جهانی یونسکو به ترند جدید گردشگران تبدیل شده است؟

به‌نقل از نشنال جئوگرافیک، سفر به میراث جهانی یونسکو دیگر فقط یک علاقه خاص میان گردشگران حرفه‌ای نیست. گزارش‌های تازه نشان می‌دهد تعداد بیشتری از مسافران، مقاصد خود را بر اساس فهرست میراث جهانی یونسکو انتخاب می‌کنند و به‌جای بازدیدهای کوتاه، به‌دنبال تجربه‌ای عمیق‌تر از فرهنگ، تاریخ و طبیعت هستند.

درحال‌حاضر، فهرست میراث جهانی یونسکو ۱٬۲۴۸ اثر فرهنگی و طبیعی را در سراسر جهان در بر می‌گیرد؛ از شهرهای باستانی و بناهای تاریخی گرفته تا پارک‌های ملی و شگفتی‌های طبیعی.

رشد این گرایش باعث شده است بسیاری از شرکت‌های گردشگری، تورهای ویژه بازدید از آثار ثبت‌شده در یونسکو را طراحی کنند. لیزی جرچیتانو، مدیر روابط عمومی شرکت Road Scholar، می‌گوید این شرکت ظرفیت تورهای مرتبط با میراث جهانی را امسال ۴۱ درصد افزایش داده است و قصد دارد در سال ۲۰۲۶ نیز ۳۵ درصد دیگر به آن اضافه کند.

کارشناسان معتقدند همه‌گیری کرونا نگاه بسیاری از مردم به سفر را تغییر داد. به گفته مگان فلین، معاون راهبرد برنامه‌های Road Scholar، مسافران امروز بیش از گذشته به‌دنبال تجربه‌های معنادار و مقاصدی هستند که کمتر شناخته شده‌اند و ارتباط عمیق‌تری با فرهنگ محلی ایجاد می‌کنند.

ملانی لوئیس کارسینز، مدیر توسعه محصولات شرکت Holland America Line نیز می‌گوید مسافران پس از دوران کرونا بیشتر به تجربه‌های آموزشی، فرهنگی و گروه‌های کوچک علاقه‌مند شده‌اند و آثار ثبت‌شده در یونسکو دقیقا چنین تجربه‌ای را در اختیار آن‌ها قرار می‌دهند.

ثبت یک اثر در فهرست میراث جهانی یونسکو یعنی آن مکان از «ارزش برجسته جهانی» برخوردار است و اهمیت فرهنگی یا طبیعی آن فراتر از مرزهای یک کشور ارزیابی می‌شود. به همین دلیل، بسیاری از گردشگران این فهرست را معیاری برای انتخاب مقصد سفر خود می‌دانند.

کارشناسان همچنین توصیه می‌کنند گردشگران هنگام بازدید از این آثار، اصول حفاظت از میراث فرهنگی و طبیعی را رعایت کنند و با احترام به قوانین هر محوطه، به حفظ این مکان‌ها برای نسل‌های آینده کمک کنند.

این گزارش همچنین چند مقصد کمتر شناخته‌شده را برای علاقه‌مندان به میراث جهانی معرفی کرده است؛ از جمله شهر تاریخی تروگیر در کرواسی، آمفی‌تئاتر ال‌جم در تونس، دایره‌های سنگی سنگامبیا در گامبیا، پارک ملی مانو در پرو، شهر تاریخی هوی‌آن در ویتنام و کمان ژئودتیک استرووه که از نروژ تا روسیه امتداد دارد.